باز هم الماس

نمایش تخت‌حوضی و سیاه‌بازی از آن نوع کارهایی است که هیچ‌وقت در این آب و خاک از مد نمی‌افتند و یک‌جورهایی ریشه در تاریخ، فرهنگ و هنر ما دارند. خوشبختانه این‌گونه از نمایش را همه دوست دارند و از دیدن آن لذت می‌برند و تفاوت و اختلاف نسل‌ها در مواجهه با آن معنایی ندارد.

رهام مخدومی، کارگردان جوانی است که با وجود کارگردانی 4 نمایش مختلف در ژانرهای گوناگون، بیشتر به عنوان کارگردان نمایش‌های سیاه‌بازی و کمدی مشهور شده، چون اولا 2 تا از کارهایش، سیاه‌بازی بوده و یک بار هم در نمایش «باغ شکرپاره» به کارگردانی دکتر قطب‌الدین صادقی که کاری در حال و هوای نمایش‌های کمدی و سیاه‌بازی بود، ایفای نقش کرده. ثانیا یکی از 2 تجربه شخصی‌اش در کارگردانی چنین آثاری، رکورد بیشترین تماشاگر را شکسته (حقه‌های مبارک‌، سال 87، ‌خانه نمایش) و البته علاوه بر استقبال و توجه تماشاگران، نظر داوران را هم به خود جلب کرده و 2 جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن و نقش دوم مرد را از جشنواره ملی جوان کسب کرده بود. حالا همین نمایش دوم با نام «معرکه اهل طرب» پس از کسب موفقیت‌های قبلی‌اش، این روزها در تماشاخانه سنگلج روی صحنه رفته تا در اجرای عمومی خود ثابت کند پیروزی‌هایش بی‌دلیل نبوده. خوشبختانه در چند شبی هم که از اجرای این نمایش گذشته، سالن پر از تماشاچی، بیانگر همین موضوع بوده است.

نمایشنامه «معرکه اهل طرب» را روح‌الله ایرجی نوشته و در آن، سامان دارابی، میثم یوسفی، گیتا بهادری، مهدی زمین‌پرداز، ژاکلین آواره، بهنام شرفی و حامد مرادی نقش‌ها را بازی می‌کنند. پیام دهکردی هم مدیر صحنه این نمایش کمدی است. موسیقی این نمایش نیز طبق معمول کارهای تخت‌حوضی به صورت زنده نواخته می‌شود.

قصه کار تازه مخدومی درباره یک گروه نمایش سیاه‌بازی و دلدادگی 2 بازیگر آن به یکدیگر است؛ اما پدر دختر راضی به این وصلت نیست. بامزه اینجاست که در نمایشی هم که این گروه قرار است بازی کنند، حاجی، پدر «میرزا» با ازدواج پسرش و «ترگل»، دختر استاد نوازندگی‌اش مخالف است و این وسط فقط یک نفر از پس جوش‌ دادن کارها برمی‌آید و او کسی نیست جز الماس؛ شاگرد سیاه‌سوخته حجره حاجی!