برخورد مناسب با کودکان گستاخ

البته به فراخور سن اشکال متفاوتی از گستاخی و بی‌ادبی در بین کودکان رایج است و دانستن این‌گونه رفتارها می‌تواند به والدین در برخوردی صحیح با این موضوع کمک شایانی کند.

در سنین پایین گستاخی در کودکان معمولا به شکل بهانه‌گیری‌های مکرر همراه با داد و فریاد بر سر پدر و بخصوص مادر خود را نشان می‌دهد. در برخی اوقات این نوع رفتارها تشدید می‌شود و به وضوح شکل دعوا و پرخاشگری را به خود می‌گیرد. پرتاب کردن اجسام، زدن مادر و پدر و جیغ‌های ممتد از جمله نمونه‌های دیگر پرخاشگری و گستاخی در این سنین است.

اما با بالا رفتن سن اطفال، بخصوص در سنین مدرسه پرخاشگری‌ها و گستاخی کودکان اشکال واضح‌تری را به خود می‌گیرد. در خیابان به وضوح می‌بینید که کودک پدر خود را دعوا و حتی بعضا کتک می‌زند. بر سرش داد می‌کشد و والدین را مجبور می‌کند که به خواسته غیرمعقولش تن دهند. به کاربردن الفاظ رکیک رایج در سطح جامعه، لگد زدن و داد و فریاد، پرخاشگری‌های بی‌ادبانه نمونه‌های رایجی از این دست رفتارهای ناهنجار می‌باشد.

این‌که این داستان از کجا آغاز می‌شود را خیلی از والدین نمی‌توانند پاسخ روشنی بدهند. بسیاری بر این گمان هستند که این‌گونه رفتارهای کودک را در ابتدا نوعی شیرین زبانی و ناز کودکانه می‌دانستند، اما بتدریج متوجه رفتارهای گستاخانه و دور از ادب وی شدند. اما در این بین نقش والدین در کنترل این‌گونه رفتارها بسیار پررنگ و محوری می‌باشد.

همیشه این‌گونه رفتارها از بیان یک درخواست غیرمنطقی کودک آغاز می‌شود. به عنوان مثال در خیابان با دیدن یک اسباب بازی همان لحظه انتظار دارد که والدین برایش خریداری کنند. بهترین و اصولی‌ترین واکنش والدین مقاومت مطلق و بی‌چون و چرا با این موضوع است. والدین به هیچ وجه نباید در جلوی گریه‌ها و داد و فریادهای کودک تسلیم شده و وی را راضی کنند تا گریه‌ها و گستاخی‌هایش قطع شود.

فراموش نکنید برخورد متقابل شما باید به دور از هرگونه خشونت باشد. به عنوان مثال خیلی ساده و راحت به کودک خود بگویید که این درخواست تو به دلیل این‌که در حال حاضر غیرمنطقی است عملی نمی‌شود و هر زمان که خودم صلاح دانستم برایت عملی خواهم کرد.

در صورت بروز هرگونه گستاخی کافی است که ساعتی با اخم و ناراحتی با وی برخورد کنید و اگر در منزل هستید به او بگویید به اتاقش برود و در حالی که در اتاق باز است تا اطلاع ثانوی از اتاق بیرون نیاید. از به کار بردن روش‌های آسیب‌رسان و تنبیه‌های خشن باید جدا اجتناب کرد و نباید آنها را مورد ضرب و شتم قرار داد، چرا که نتیجه‌ای کاملا وارونه خواهد داد.