کجای مدیریت ورزش آسیا هستیم ؟

در حقیقت علاوه بر مسائل ظاهری ورزش که بعضا در نتایج متبلور می‌شود، بحث اساسی به مدیریت ورزش آسیا بر می‌گردد که متاسفانه امروز حداقل در 2 رشته‌ای که خیلی هم مورد توجه مردم و دولتمردان است، کوچک‌ترین سهمی در روند تصمیم‌گیری‌های ورزش قاره نداریم.

در کشتی سال‌هاست کره‌ای‌ها حاکم مطلق مدیریت آن در سطح آسیا هستند. در فوتبال نیز ایران امروز به دلیل ضعف‌هــای مدیریتــی، هیچ نقــشی در AFC ندارد. امروز کشورهایی گمنام در عرصه ورزش همچون گوام، میانمار، ویتنام، مغولستان و... در کمیته اجرایی کنفدراسیون فوتبال آسیا دارای نماینده هستند، اما فوتبال ایران با پیشینه روشن، در ساختار مدیریتی فوتبال آسیا سهمی ندارد.

براستی باید از مسوولان ورزش و فوتبال پرسید که گوام و میانمار اصولا در کجای معادلات فوتبال آسیا قرار دارند و پیشینه‌شان چیست ؟

هرچند این حرف‌ها برای مسوولان فوتبال ما تلخ جلوه می‌کند، اما نمی‌توان چشمان خود را بر حقایق تلخ بست. اشتباه نشود، بحث کفاشیان و فرد خاصی مطرح نیست، موضوع این است که از تغییر و تحولات مدیریتی ورزش آسیا عقب مانده‌ایم و با رعایت نکردن قواعد بازی، از دور خارج شده‌ایم.

متاسفانه فوتبال ایران در 8 سال قبل که قطری‌ها با محمد بن همام، آینده فوتبال خود در 20 و 30 سال بعد را می‌دیدند، هیچ فکر و برنامه‌ای برای آینده خود نداشت. از این روست که امروز قطری‌ها به دلیل رعایت اصول مدیریتی ورزش، ضمن دستیابی به میزبانی مسابقات جام جهانی در سال 2022 ـ که موفقیتی بزرگ برای این کشور به حساب می‌آید ـ برای 4 ساله سوم نیز ریاست خود را بر کنفدراسیون فوتبال آسیا مسجل کرده‌اند. ما نیز باید با تجدیدنظر در سیاست‌ها و استراتژی ورزشی خود، در عرصه‌های مدیریتی ورزش قاره به جلو قدم برداریم.