سعیدلو در آفساید

انتخابات کنفدراسیون فوتبال آسیا(AFC) در حالی برگزار شد که کشورهایی چون سریلانکا، اردن، نپال، بنگلادش، مالدیو، میانمار، مغولستان، ویتنام، گوام و پاکستان صاحب کرسی شدند، اما ایران با تمام اعتبارش در فوتبال این قاره؛ نه!

این در حالی بود که معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان تربیت بدنی کشورمان با خوش‌بینی، اما بدون انجام لابی‌های موثر، خود را برای پست نایب رئیسی فوتبال آسیا نامزد کرده بود تا به گفته خودش، حضور در این عرصه، آغازی باشد برای رسیدن به کرسی‌هایی که می‌تواند به ورزش و فوتبال ایران کمک کند.

سعیدلو با اشراف به این موضوع که در این‌گونه مجامع کشورهای مختلف با ارتباطات پشت پرده و زد و بندهای زیاد تلاش می‌کنند به کرسی‌های مورد نظر دست یابند، فقط به پشتوانه امیدواری‌هایی که رئیس فدراسیون فوتبال کشورمان به او می‌داد، جلو رفت و حتی در این راه از خود کفاشیان هم خواست که از حضور در انتخابات کمیته اجرایی AFC انصراف دهد.

رئیس خندان فدراسیون فوتبال کشورمان هم با این توجیه که شانس سعیدلو برای انتخاب در پست نایب رئیسی AFC بیشتر می‌شود، از حضور در انتخابات کمیته اجرایی کنفدراسیون فوتبال آسیا کناره‌گیری کرد.

خود کفاشیان بعدا اعلام کرد با این کار قصد داشته از سعیدلو حمایت کند، اما افسوس که در بیست و چهارمین کنگره کنفدراسیون فوتبال آسیا حامیانی از جنس کفاشیان که حاضر شوند از علی سعیدلو حمایت کنند، به اندازه‌ای نبود که ما بتوانیم صاحب حداقل یکی از کرسی‌های مهم فوتبال آسیا شویم.

به این ترتیب در انتخابات مربوط به نایب رئیس منطقه جنوب و مرکز آسیا «گانش تاپا» از کشور نپال که خود عضو سابق کمیته اجرایی کنفدراسیون فوتبال آسیا بود در رقابت با رئیس سازمان تربیت بدنی و معاون رئیس جمهور ایران با 25 رای (5 رای بیشتر از سعیدلو) به برتری رسید.

البته باخت رئیس سازمان تربیت بدنی کشورمان به یک نماینده نپالی، از نگاه علی کفاشیان که خود به امید رای آوردن علی سعیدلو، از انتخابات هیات اجرایی کنفدراسیون فوتبال آسیا کناره‌گیری کرد، آنقدرها هم بد نبود.

کفاشیان پس از شمارش آرا و مسجل شدن این موضوع که فوتبال ایران همان یک کرسی قبلی را هم در کنفدراسیون فوتبال آسیا از دست داده است، گفت: «آقای سعیدلو رای بدی نیاورد! این‌که در بین 45‌رای، 20 رای به او رسید، بد نیست. با توجه به سرمایه‌گذاری دیگر کشورها و تلاشی که آنها برای کسب کرسی‌های AFC داشتند، واگذاری رقابت به نماینده کشور نپال آن هم با 5 رای اختلاف، نمی‌تواند نتیجه بدی باشد.»

رئیس فدراسیون فوتبال کشورمان در ادامه طوری حرف زد که انگار این کرسی را به دست آورده‌ایم و حالا باید به دنبال کرسی‌های مهم دیگر فوتبال آسیا باشیم: «تلاش ما برای دستیابی به کرسی‌های مهم در مجامع بین‌المللی به همین جا ختم نمی‌شود و تلاش می‌کنیم در انتخابات آتی به جایگاهی در خور شان ایران دست یابیم. قطعا با اهدافی که برای خود تعیین کرده‌ایم به راه‌مان ادامه خواهیم داد و این تلاش متوقف نخواهد شد.»

در هر صورت ایران از دستیابی به یک کرسی در کنفدراسیون فوتبال آسیا بازماند و این در حالی است که محمد بن همام قطری در آخرین سفر خود به تهران تاکید کرده بود، ایران به عنوان یکی از قطب‌های فوتبال آسیا این استحقاق را دارد که در AFC یک کرسی داشته باشد.

در پایان انتخابات کنفدراسیون فوتبال آسیا افراد زیر موفق به کسب اکثریت آرا شدند:

ریاست AFC: محمد بن همام از قطر (بدون رقیب)

نایب رئیس فیفا: ولیعهد علی بن حسین از اردن

اعضای کمیته اجرایی فیفا: ووراوی ماکودی از تایلند و ورنون فرناندو مانیلا از سریلانکا

نایب رئیس AFC : گانش تاپا از نپال، عبدالله سلطان احمدشاه از مالزی، ژانگ ژیلونگ از چین.

اعضای کمیته اجرایی AFC: محفوظ اختر از بنگلادش، علی بن خلیفه الخلیفه از بحرین، حافظ المدلج از عربستان، سعید خالد حمد البوسیدی از عمان، علی عظیم از مالدیو، پرافول پاتل از هند، مخدوم سید فیصل صالح حیات از پاکستان، ریچارد کی لای از گوام، کوزو تاشیما از مغولستان، گنبولد بیانامخ از مغولستان، وینستون لی بو آیون از سنگاپور، تران توان از ویتنام و زاو زاو از میانمار (علی کفاشیان از حضور در انتخابات این بخش انصراف داد.)