دیگر چیزی نمی‌دیدم

کریمی در حالی که در بهترین شرایط فنی و روحی بود مجبور شد با فوتبال خداحافظی کند.

او در این‌باره می‌گوید: در زمانی که 29 سال بیشتر نداشتم مجبور شدم با فوتبال خداحافظی کنم.

در بازی با مس کرمان در لیگ هفتم بود که رسول میرطرقی بازیکن مس می‌خواست توپ را دفع کند که توپ به صورت من و به چشمم خورد، در دقایق اول اصلا نمی‌توانستم چیزی را حس کنم و تنها متوجه شدم که چیزی را نمی‌توانم ببینم. بعد از این‌که پزشکان روی چشمم معالجات مختلف انجام دادند،گفتند که شبکیه چشمت آسیب دیده و باید چند ماهی دور از فوتبال باشی. مدتی بعد از آن با عینک مخصوصی که از آمریکا آمده بود، به تیم برگشتم، اما دیگر با ترس و لرز بازی می‌کردم و دیگر آن بازیکنی نبودم که بتوانم با شجاعت در میدان حاضر شوم. برای همین بعد از این‌که به همراه تیم از اردوی ترکیه برگشتم دیگر در تمرینات شرکت نکردم.

هر چند که کادر فنی سپاهان خیلی اصرار داشت در بازیهای لیگ نهم حضور داشته باشم و بتوانم با این تیم در مسابقات فصل بعد شرکت کنم. البته بعد از آن چند بار سعی کردم به فوتبال برگردم و شانسم را امتحان کنم، حتی خانواده‌ام نیز دوست داشتند که فوتبال بازی کنم.

ولی از آنجا که نمی‌توانستم با جان و دل بازی کنم تصمیم گرفتم از فوتبال خداحافظی کنم که این کار را انجام دادم، تا این‌که آقای قلعه‌نویی سرمربی تیم سپاهان لطف کرد و به من پیشنهاد مربیگری در تیم سپاهان را دادند.

با این‌که تجربه زیادی نداشتم، اما قبول کردم و مدتی است در خدمت باشگاه محبوب خودم هستم. ای کاش از ناحیه چشم مصدوم نمی‌شدم تا مجبور به ترک بازی شوم، به هر حال ورزش حرفه‌ای همین است.

در چشم بهم زدنی، همه چیز عوض می‌شود، خدا را شکر که اکنون بدون مشکل براحتی زندگی می‌کنم.