کی اولین بار کلید زد؛

از ایام قدیم تا قرن 18 میلادی ، قدیمی ترین شکل قفل ، قفلی است که در ویرانه های خرساباد نزدیکی نینوا، پیدا شده است و حدود 4 هزار سال قدمت دارد.

کد خبر: ۳۷۶۲۴

این قفل چوبی است و چند میله چوبی قابل حرکت دارد که در سوراخ هایی مناسب روی کلون می افتند و کلون را در وضعیت بسته نگه می دارند.
کلید آن هم چوبی است و میله هایی دارد و می توان آن را در شیاری در کلون داخل کرد. میله های کلید، میله های قابل حرکت قفل را به ارتفاع مناسب بالا می برند و بیرون کشیدن کلون ممکن می شد.
مصریان قدیم ، این نوع قفل را می شناختند و نمونه هایی از آن در ژاپن و نروژ نیز به دست آمده است. در حفره های تپه چغازنبیل در استان ایلام ، کلون و میله هایی سنگی پیدا شده که قدمت آن به قرن سیزدهم میلادی می رسد.
رومیان ، قفلها و کلیدهای فلزی را اختراع کردند و برای اولین بار از ضامن ها برای ایمنی قفل استفاده کردند. قفلهای ضامن دار صدها سال ، تنها وسیله اطمینان بخش برای مردمان به شمار می رفت.
در واقع ضامن ها همان برآمدگی های اطراف سوراخ کلید در قفل هستند، به طوری که اگر کلیدی ، شیارهایی متناظر با ضامن ها نداشته باشد، گردانیدن و حرکت آن در قفل ممکن نیست.
طی قرنهای متمادی ، قفل سازها ابتکارهای فراوانی در طرح ضامن ها ارائه کردند و در نتیجه ، کلیدهای پرپیچ و خمی پیدا شد.
رومیان ، کلیدهای کوچکی هم می ساختند و آنها را به عنوان انگشتر به دست می کردند؛ همچنین علاوه بر قفلهای ثابت ، قفل قابل انتقال را هم وارد کار کردند. قفل سازان قرون وسطی ، بخصوص در کشور آلمان ، در ساختن قفلهای ظریف تبحر خاصی داشتند.
کلیدها و قسمتهای متحرک قفل را بسیار پرکار و ضامن ها را بسیار در هم پیچیده می ساختند و ظاهر قفلها رابه طور بسیار زیبایی تزیین می کردند. با این همه ، توجه و نیاز فراوانی که در آن روزگاران پرآشوب به قفلهای مطمئن بود، در سازوکار قفلها چندان پیشرفتی حاصل نشد.
درهم پیچیدگی ضامن ها و پنهان کردن سوراخ کلید، تنها وسیله ایمنی به شمار می رفت.