تمام چشم‌ها دوخته به علم

در طراحی دوربین‌های معمولی، سطح شناساگر همواره مسطح بود که باعث به وجود آمدن یک تصویر تخت می‌شد؛ اما دوربین طراحی شده به شکل چشم امکان تصویربرداری پیشرفته را فراهم می‌کند.

راجرز می‌گوید هیچ‌کس تاکنون موفق به ساخت یک سطح منحنی نشده است، زیرا سازندگان تنها شناساگرهای تصویری با سطح تخت و نه نیم کروی تولید می‌کنند.

اما راجرز و همکارانش شناساگرهای نوری سیلیکونی را که هر کدام به بزرگی یک پیکسل هستند با سیم‌های انعطاف‌پذیر به هم متصل کردند و شناساگر را به شکل چشم درآوردند. پژوهشگران مقاله‌شان را در ژورنال نیچر در مرداد 89 منتشر کردند.

راجرز توضیح می‌دهد: «این به شما امکان می‌دهد که از حالت اولیه ساخته شده که به شکل مسطح یا تخت بود به حالت نیم کروی تغییر شکل دهید. این همان هدفی بود که ما برای ساخت شبکیه مصنوعی دنبال می‌کردیم. در نتیجه شما برای ساخت یک دوربین چشمی نیم کروی فقط به مواد خم‌شونده احتیاج ندارید، بلکه این مواد باید مانند یک نوار لاستیکی قابل کشیده شدن باشند.»

طرح منحنی شکل می‌تواند افق دید وسیع (لنز واید انگل) را به دست دهد که بنابر گفته راجرز، راهگشای تولید دوربین‌های بسیار کوچک با کارایی بالا خواهد بود.

هرچند دوربین چشمی هنوز به عنوان یک اثر مدرن شناخته نمی‌شود، راجرز می‌گوید این نقطه آغاز خوبی برای فناوری‌های پیشرفته در زمینه بینایی و حتی سایر اجزای بدن انسان است: «ما فکر می‌کنیم موارد کاربرد اولیه این فناوری در سیستم‌های پیشرفتی نظارتی مانند کاربرد در ارتش خواهد بود. این فناوری همچنین در سیستم‌های دید در شب کاربرد خواهد داشت، زیرا می‌تواند قیمت و وزن و اندازه لوازم دید در شب را کاهش دهد.»

راجرز می‌گوید او و گروهش نسبت به نقش مهم این طرح در پیوند شبکیه خوشبین هستند: «تمام کارهای مربوط به پیوند از طریق شناساگرهای مسطح انجام می‌شوند و فناوری ما می‌تواند یک جانشین بالقوه برای چیپ‌هایی که در حال حاضر استفاده می‌شوند، باشد.»

صبا شرف‌الدین زاده / جام‌جم