بدگویی والدین، فرزندان را افسرده می‌کند

افروز با بیان این‌که مادر هرگز در نزد فرزندان نباید از پدرش بدگویی و انتقاد کند و پدر هم همینطور تصریح کرد: باید در نظر داشت که فرزند خردسال قاضی نیست که بین مادر و پدرش به قضاوت بنشیند و حکم صادر کند؛ لذا وقتی فرزند چند ساعتی نزد مادر است، مادر به لحاظ ناراحتی‌ها و دلگیری‌ها، نباید پدرش را متهم و محکوم و از او با زبان تند و کلام زشت یاد کند.این متخصص روانشناسی گفت: اگر پدر یک فرزند طلاق هم شیوه نامطلوب بدگویی از مادر را داشته باشد یقینا فرزند دچار تعارض روانی و پریشانی عاطفی شده، به‌تدریج نسبت به هر 2 نفر احساسی ناخوشایند و تدافعی پیدا می‌کند.وی افزود: پس از این حالت کودک طلاق به لحاظ احساس سردی که پیدا می‌کند، بودن در کنار والدین برایش ناخوشایند می‌شود و تمایل دارد که بیشتر تنها باشد یا در کنار کسانی باشد که زبانی جز تایید و تکریم نداشته باشند.

رئیس سازمان نظام روانشناسی ایران خاطرنشان کرد: اگر فرزند از مادر خود پرسید که «اگر بابا خوبه پس چرا جدا شدید» مادر در جواب فقط در مورد بعضی مسائل که با هم توافق نداشته‌اند اشاره کند و دیگر نیازی به توضیح مفصل ندارد.

وی افزود: ریشه اصلی همسرگریزی و جدایی و طلاق دافعه‌های فکری، کلامی و رفتاری است و همسران خوشبخت و آرامشگر آنهایی هستند که وجودشان پر از جاذبه فکری، کلامی و رفتاری است.

افروز یادآور شد: نباید هیچ عجله‌ای داشت که فرزند خردسال همه مسائل زندگی گذشته‌ را بداند و به نفع یکی از والدین رای دهد و دوستدار یکی از آنها باشد.