توجیهات ابتذال در سینما

هفته بعد شریفی‌نیا در مقام پاسخ برآمد و رئیسیان نیز به صورت تلفنی جواب شریفی‌نیا را داد. همزمان با این مجادله کلامی، مسعود فراستی و حسین فرح‌بخش در داخل استودیو بحث تند و تیزی درباره فیلمفارسی و ابتذال داشتند و جالب این‌که استدلال حسین فرح‌بخش در توجیه فیلم‌هایی که در دفتر فیلمسازی او ساخته شده نیز همان چیزی بود که صلح‌میرزایی و شریفی‌نیا می‌گفتند. به این ترتیب به قول امروزی‌ها، فیلمفارسی‌سازان دارند توپ را در زمین ارشاد می‌اندازند و این در حالی است که مدیر همیشه پاسخگوی اداره نظارت و ارزشیابی، این بار در این خصوص واکنشی نشان نداد و ترجیح داد سکوت کند.

در سال‌های اخیر بارها این پرسش از سوی محافل سینمایی مطرح شده که چرا فیلم‌هایی با ویژگی‌های ساختاری بسیار ضعیف و گاهی توهین‌آمیز باید موفق به اخذ مجوز از اداره نظارت و ارزشیابی شوند.

این سوال زمانی به طور جدی مطرح شد که سال گذشته از سوی معاونت سینمایی ارشاد اعلام شده بود که عرصه برای تهیه‌کنندگان فیلم‌های سخیف و غیراستاندارد تنگ خواهد شد و طبق یک نظام درجه‌بندی، تهیه‌کنندگان آثار «جیم» حق ساختن بیش از یک فیلم در سال را نخواهند
داشت.

این موضوع در حد یک اظهارنظر ماند و هنوز هیچ خبری درباره این قضیه به گوش نرسیده است. امیدواریم اکنون که برنامه «هفت» همه‌گیر شده و مباحث جدی و مبتلابه سینمای ایران در آن مطرح می‌شود، با توجه به روش توجیهی فیلمفارسی‌سازان و حرف به ظاهر منطقی‌ای که می‌زنند، مدیران ارشاد توضیحات لازم را در دفاع از عملکرد شوراهای صدور پروانه ساخت و نمایش ارائه کنند.