احترام بگذار، احترام ببین

کار زیاد و خسته‌کننده

دلایل زیادی برای استرس‌ها و ناراحتی‌های خانوادگی وجود دارد. افراد دائم در حال کار کردن هستند و حتی گاهی فردی مجبور می‌شود چندین کار مختلف را انتخاب کرده تا بتواند هزینه‌های خانواده خود را تامین کند. کار کردن طولانی‌مدت می‌تواند پدر و مادر را خسته و تحریک‌پذیر کند.

کودکان هم از این وضعیت خسته می‌شوند، همیشه وقتی خواب هستند از مهدکودک به خانه برمی‌گردند و فرصتی برای بودن کنار خانواده را ندارند. بچه‌هایی هم که سن‌شان کمی بیشتر است ممکن است در پاسخ به گرفتاری همیشگی والدین برخوردی منفی از خود نشان دهند. با این شرایط اگر محیط خانه سرشار از استرس باشد، همه اعضای خانواده درگیر عواقب آن خواهند شد. همه آنها ممکن است تحریک‌پذیر و آماده پرخاشگری شوند. حتی ممکن است آنها بدون این‌که خود متوجه باشند و بخواهند باعث دلخوری و ناراحتی یکدیگر شوند.

شرایط زندگی که تغییر نمی‌کند. کار و گرفتاری هم که مساله جدیدی نیست. اما چرا ما عادت کرده‌ایم وقتی با غریبه‌ترها برخورد می‌کنیم نقابی به چهره زده، خستگی و ناراحتی‌های خود را پنهان کنیم؟ دلیل این کار این است که همه ما می‌خواهیم تاثیری خوب و مثبت بر دیگران داشته باشیم و آنها ما را فردی خوش برخورد و مثبت بشناسند. اما متاسفانه گاهی به اشتباه تصور می‌کنیم وقتی در خانه هستیم باید آنقدر راحت برخورد کنیم که تمام خستگی‌ها و بی‌حوصلگی‌های خود را نشان دهیم.

درست است، باید در خانه و میان اعضای خانواده احساس راحتی کنیم، اما به خاطر داشته باشیم که آنها هم درست مانند غریبه‌ها سزاوار احترام و توجه ما هستند. باید همانقدر که مراقب رفتارمان با دیگران هستیم، به اعضای خانواده خود هم توجه کنیم.

اعضای خانواده در هر سن و سالی که باشند، بدون هیچ قید و شرطی یکدیگر را دوست دارند. اما چرا، برخی افراد تصور می‌کنند احترام گذاشتن تنها برای غریبه‌هاست و تنها غریبه‌ها هستند که سزاوار احترام ما هستند. آنها با همکاران، همسایه‌ها، دوستان و سایر افرادی که می‌بینند و می‌شناسند، مهربان و مودب هستند. اما با نزدیک‌ترین افرادی که در زندگی دارند، یعنی همان اعضای خانواده بی‌احترام و ناشایست برخورد می‌کنند. اگرچه باید با دوستان و آشنایان هم بدرستی برخورد شود، اما اعضای خانواده هم مستحق همان احترام هستند. پس چرا این کار برای برخی افراد تا این حد دشوار است؟ به نظر این گروه افراد، احترام گذاشتن مانند حفظ ادب نباید در خانه و میان اعضای خانواده وجود داشته باشد. گاهی بدتر از این هم می‌شود، ممکن است کسی تصورش این باشد که احترام گذاشتن به اعضای خانواده باعث دور شدن آنها از یکدیگر می‌شود. گاهی هم افراد تصور می‌کنند، آنها چنان یکدیگر را دوست دارند که هر اشتباهی را می‌بخشند. در نتیجه هرگونه بی‌ادبی و بی‌احترامی قابل بخشش است. اگرچه ممکن است آنها بتوانند پس از برخوردی نامناسب یکدیگر را ببخشند، اما باید بدانند که هیچ‌کس حق چنین برخوردی را ندارد. در هر صورت، همیشه باید بدانید و به سایر اعضای خانواده هم آموخته و یادآوری کنید که احترام جزو اساسی آداب معاشرت در خانواده است. آن را نادیده نگیرید.

اشتباه نکنید! لازم نیست همیشه دیگر اعضای خانواده را تایید کنید و با آنها موافق باشید تا بتوانید احترامتان را به آنها نشان دهید. می‌توانید در کمال ادب و احترام مخالفت یا تفاوت دیدگاه خود را ابراز کنید و نظر خود را در مورد آن موضوع بگویید. البته نظرات دیگر اعضای خانواده را نیز بپذیرید و به آن احترام بگذارید حتی اگر موافق آن نیستید.با رعایت ادب و احترام در محیط خانواده نه‌تنها از یکدیگر دور نمی‌شوید، بلکه پیوندهای میان شما محکم‌تر خواهد شد. بنابراین با برخورد مناسب خود این نکته مهم را از همان دوران کودکی به فرزندانمان بیاموزیم.

نیلوفر اسعدی‌بیگی / منبع: Associatedcontent.com