لطفا ، دست نزنید

این روزهای آلودگی و تعطیلی، به هر حال قسمتی از جمعیت تهران، به قصد مسافرت تهران را ترک کرده‌اند، همان گروهی که پرداخت خرج سفر برایشان، سخت نیست نه گروه کارمندان و کارگرانی که خرج سفر همان حقوق یک ماه‌شان می‌شود.

از این گروه که بگذریم، می‌رسیم به گروه بزرگ‌تری که در تهران مانده‌اند و فکر می‌کنند حالا در این چند روز تعطیلی باید نهایت استفاده را ببرند. باید به کارهای عقب‌مانده‌شان برسند، خریدهای نکرده، دید و بازدیدهای عقب‌افتاده و از همه اینها بدتر، بچه‌هایشان را به گشت و گذار ببرند.

مادر جوانی در هیاهوی این آلودگی، همراه کودک 2ساله‌اش به خرید رفته است. مرد میانسالی نوه‌اش را به پارک نزدیک خانه‌شان برده تا کودک تاب بازی کند، شب‌ها که هوا آلوده‌تر هم می‌شود، می‌روند رستوران، منزل دوست و رفیق، در پارک چرخی می‌زنند.

همه پزشکانی که این چند روز درخصوص آلودگی هوا با ما مصاحبه کرده‌اند، بشدت نسبت به خطرات این هوا برای گروه‌های سنی خردسال و سالمندان هشدار داده‌اند. از طرفی خانم‌های باردار و افرادی که سابقه بیماری‌های تنفسی و قلبی دارند، نباید در این هوا از منزل خارج شوند.

هرچند که ممکن است پاسخ خیلی از شهروندان به این اعتراض این باشد که امکان خارج نشدن از منزل برایشان وجود ندارد یا این‌که نمی‌توانند کارهای روزمره‌شان را متوقف کنند، اما باید بدانند که عواقب تنفس در چنین هوایی بسیار بالاست.

لازم است بدانید که آمار سازمان جهانی بهداشت نشان می‌دهد؛ آلودگی هوا یک خطر جدی محیط زیستی برای سلامت بشر محسوب می‌شود و تقریبا هر سال مرگ زودهنگام، 2 میلیون نفر را در سراسر دنیا رقم می‌زند.

در گزارش سازمان جهانی بهداشت همچنین آمده است که تقریبا هر سال 800 هزار نفر بر اثر بیماری‌های ناشی از آلودگی هوای آزاد گرفتار مرگ زودرس می‌شوند. به علاوه 150 هزار مورد این تلفات مربوط به منطقه جنوب آسیا (یعنی‌همین منطقه‌ای که ما هم در آن زندگی می‌کنیم)می‌شود.

قربانیان آلودگی هوا اغلب بر اثر ابتلا به سرطان ریه، بیماری‌های قلبی ـ عروقی و بیماری‌های تنفسی جان خود را از دست می‌دهند، در حالی که در صورت زندگی کردن در هوای پاک بر طول عمر آنها افزوده می‌شود. از دیگر عوارض خطرناک آلودگی هوا برای سلامت انسان ابتلا به برونشیت مزمن، بیماری‌های شدید تنفسی، تشدید آسم و بیماری‌های قلبی و فلج شدن عملکرد ریه‌هاست.

اما انگار این توصیه‌ها در ما اثری ندارد.حاضر نیستیم بپذیریم که این نیمکت رنگ شده، با دست امتحان می‌کنیم حالا تفاوت دست رنگی و بدن ناسالم چقدر است، خودتان قضاوت کنید. بیایم دست کم به‌خاطر کارهای غیر ضروری از منزل خارج نشویم.

مستوره برادران نصیری
گروه جامعه