بهشت از آن تو

 او شهادت فرزندانش را استوارانه بر جان خرید و الگوی مثال‌زدنی برای مردم قدرشناس و ولایتمدار ایران شد.

هنوز چند روزی از گرامیداشت بیست و هفتمین سالروز شهادت جواد افراسیابی، چهارمین فرزند خانواده نگذشته بود که پدر نیز مهمان خوان الهی در کنار فرزندانش شد.

13 آبان، سالروز شهادت جواد افراسیابی بود، چهارمین شهید یک خانواده؛ خانواده‌ای با 5 شهید و 2 جانباز. شاید نظیر این خانواده در کشور ما به تعداد انگشتان یک دست هم نباشد... حتی گفتنش هم آسان نیست. 5 فرزندت را در راه خدا، در راه اعتلای نام و آوازه این مرز و بوم، در راه حفظ و حراست دین و ناموس و شرف ایران بدهی، 2 فرزند دیگرت با مهر جانبازی، گلزخم‌های دوران حماسه را پیش چشمانت تصویر کنند و تو هیچ توقعی از کسی نداشته باشی و خودت را طلبکار ندانی.

پدر شهیدان افراسیابی از جمله افرادی بود که کمتر سخن می‌گفت و بیشتر عمل می‌کرد. او مصداق یک مسلمان و شیعه واقعی بود. مرحوم حاج‌علی افراسیابی کسی بود که بیش از 24 بار به جبهه‌ها عزیمت کرد و در عملیات کربلای 5 بر اثر حملات شیمیایی دشمن بعثی مصدوم گردید و پس از داغ فرزندان برومندش، خود نیز 6 آذرماه 1389 به دیدار حق شتافت.

او پدر 5 شهید بود که نخستین آنها ابراهیم 13 ساله بود که 21 بهمن 57 در جریان انقلاب به شهادت رسید.اسماعیل، دومین شهید و سومین پسر این خانواده شهیدپرور است که به عنوان خبرنگار در خبرگزاری جمهوری اسلامی مشغول بود و در عملیات فتح‌المبین در دشت عباس به جمع ملکوتیان پیوست. سومین شهید حاج‌امیر، فرزند ارشد وی بود که در عملیات رمضان و در منطقه کوشک به شهادت رسید.

شهید حاج‌جواد، چهارمین شهید و فرزند نیز در عملیات والفجر 4 به شهادت رسید.

حاج‌علیرضا، دومین فرزند و آخرین شهید این خانواده نیز پس از تحمل سال‌ها مجروحیت ناشی از مصدومیت شیمیایی در سال 1372 به شهادت رسید. و اکنون پدر به دیدار چنین فرزندان برومندی در خلد برین و جهان باقی شتافته است.

روحشان شاد و یادشان گرامی باد.