اسپانیایی زبان موفق

به همین دلیل است که پروژه‌های کاری‌اش مورد توجه رسانه‌های گروهی، منتقدان سینمایی و تماشاگران معمولی قرار می‌گیرد. فیلم تازه او «کاسادمی پادره» هم از این قاعده مستثنا نیست. این درام خانوادگی و اجتماعی هم‌اکنون در مراحل پایانی تولید است و با آن که اخبار زیادی درباره‌اش در رسانه‌های گروهی منتشر نشده، ولی عموم تماشاگران و خبرنگاران به دنبال کسب اطلاعاتی درباره آن هستند.

مت پیدمونت، کارگردان فیلم از همان دوران پیش‌تولید «کاسادمی پادره» اعلام کرد قصد دارد آن را در سکوت خبری بسازد و قصه‌اش را در اختیار رسانه‌های گروهی قرار ندهد. تمام صحنه‌های فیلم در شهر لس‌آنجلس فیلمبرداری شده و بجز برنال، دوست صمیمی او دیه‌گو لونا و ویل فرمال هم در آن بازی دارند. با آن که خط اصلی قصه این درام اجتماعی فاش نشده، ولی اهل فن عقیده دارند به خاطر مشکلات اهالی آمریکای مرکزی و لاتین است که در آمریکا زندگی و کار می‌کنند. برنال هم مثل بقیه بازیگران فیلم از صحبت در باره آن و نوع نقش خویش منع شده و سکوت را در این باره پیشه کرده است. با این وجود، او به صورت کلی و سربسته به خبرنگاران گفته است که نقش خود را در این فیلم دوست دارد و آن را نقشی متفاوت از کارهای قبلی‌اش ارزیابی می‌کند. به گفته این بازیگر، با فیلم «کاسادمی پادره» تماشاگران با وجه تازه‌ای از هنر بازیگری او آشنا خواهند شد.

برنال قبل از بازی در این فیلم در «تنهاترین‌سیاره» بازی کرد. این فیلم توسط جولیا لوکت کارگردانی شده و قصه آن برگرفته از یک داستان کوتاه نوشته تیم بیسل است. خط اصلی قصه این اثر دلهره‌آور درباره یک راهنمای محلی است که یک زوج جوان را به منطقه بکر و دست‌نخورده و وحشی کشور گرجستان می‌برد و در طول سفر با حوادث و اتفاقات پیش‌بینی نشده‌ای روبه‌رو می‌شوند. این بازیگر در شرایطی به صورت پی‌درپی در دو فیلم (با دو حال و هوای متفاوت)‌ ظاهر شد که «یک ذره از بهشت» را آماده نمایش دارد. این کمدی درام رمانتیک را نیکول کاسل کارگردانی کرده و کیت هاوس و ووپی گلدبرگ هم در آن بازی کرده‌اند. این فیلم کمدی درباره زن جوانی است که متوجه می‌شود به بیماری سرطان مبتلا شده است،‌ولی طی آشنایی با یک دکتر جوان (با بازی برنال)‌ احساس می‌کند نیازمند آن است که به زندگی خود ادامه دهد. این بازیگر مکزیکی‌تبار سال قبل دو فیلم «ماموت» و «نامه‌هایی به ژولیت» را روی پرده سینماها داشت. فیلم اول قصه سفر یک تاجر موفق انگلیسی‌زبان به تایلند را به تصویر می‌کشد. در طول این سفر، او دستخوش تحولات زیادی می‌شود. زمانی که این تاجر به خانه برمی‌گردد، همسر و فرزند کوچک او هم متوجه می‌شوند که این مرد تغییرات زیادی کرده است. نامه‌هایی به ژولیت هم قصه یک سفر را به نمایش می‌گذارد. اما این بار مسافر قصه یک زن جوان است که هنگام سفر به ترکیه، نامه‌هایی را پیدا می‌کند که به هیچ‌یک از آنها جواب داده نشده است. او تلاش می‌کند تا نویسنده نامه‌ها یا کسی که نامه‌ها برایش نوشته شده را پیدا کند.

برنال کار بازیگری را از دوران کودکی شروع کرد و همراه والدین هنرمند خویش در تعدادی نمایش صحنه‌ای ظاهر شد. زمانی که 14 ساله بود، راهی تلویزیون شد و در یک برنامه نمایشی کمدی بازی کرد. این مجموعه در سال 1992 روی آنتن رفت و پس از آن راهی مدرسه فیلم شد تا بازیگری را به صورت عملی و حرفه‌ای بیاموزد. در این سال‌ها در چند فیلم کوتاه، هم بازی کرد. یکی از فیلم‌های کوتاهی که برنال در آن بازی کرد، نامزد دریافت اسکار بهترین فیلم کوتاه شد. در همین ایام وی راهی لندن شد تا درس بازیگری را در یک دانشگاه انگلیسی کامل کند. آمورس پروس اولین فیلم مهم بلند سینمایی‌اش است که آن را در سال 2000 بازی کرد. بعد از آن در «و همین‌طور مادرت» (2001) ظاهر شد. این فیلم را آلفونسو کارون کارگردانی کرد. «جنایات پدر آمارو» که در سال 2003 به نمایش عمومی درآمد، تا امروز معروف‌ترین و موفق‌ترین فیلم او در سطح بین‌الملی است. با موفقیت‌های فراوان بین‌المللی این درام اجتماعی بود که برنال مورد توجه فیلمسازان خارجی قرار گرفت و بعد از آن، در تعدادی محصول انگلیسی زبان و اروپایی بازی کرد. «سلطان» و «بابل» از جمله این فیلم‌ها هستند. برنال در سال 2008 درام ورزشی «رودی و سورسی» را بازی کرد. خط اصلی قصه فیلم در ارتباط با ورزش فوتبال است که مورد علاقه اکثریت مردم مکزیک است. او و دوست صمیمی‌اش دیه‌گولونا دوباره در این فیلم با یکدیگر همبازی شدند و نقش دو برادر را به عهده گرفتند که در تیم فوتبال محلی شهر کوچک خود توپ می‌زنند. آنها امکان حضور در پایتخت و بازی در یکی از تیم‌های مهم کشور را پیدا می‌کنند و پول و شهرت، هر یک از آنها را وارد یک دنیای متفاوت می‌کند. این فیلم در سال نمایش، عنوان پرفروش‌ترین محصول سال سینمای مکزیک را از آن خود کرد.