سکولاریزه کردن عراق

در همه کشورهای عربی ، از اسلام بعنوان دین رسمی کشور در قانون اساسی یاد شده است.

کد خبر: ۳۶۸۳۹

اگرچه در هیچیک از این کشورها ، عملا احکام شریعت اجرا نمی شود با اینحال ، قید این اصل که اسلام دین رسمی کشور است ، معطوف به کسب رضایت جامعه و اطمینان دادن به پایبندی دولت در حفظ شوونات دینی بوده و هست.
اما سرپیچی آشکار «پل برمر» حاکم غیرنظامی عراق از شناسایی دین اسلام بعنوان منبع قانونگذاری در کشوری که اکثریت به اتفاق قریب جمعیت آنرا مسلمانان تشکیل می دهند ، نشان از آن دارد نظام سیاسی و قانون اساسی آتی عراق ، حتی چارچوب های ظاهری و پذیرفته شده ای را که در سایر کشورهای عربی مرسوم است ، برنمی تابد و چهار نعل بسوی تحقق نظام لاییک و پیوند خورده با دنیای غرب ، می تازد.
باید دید اشغالگران بیگانه ای که کشوری را با نقض آشکار حقوق بین المللی و پا گذاشتن بر بدیهی ترین مقررات و معاهده های حقوقی ، به تصرف خود درآوردند آیا اساسا از حق تعیین سرنوشت مردم و تحمیل رژیم مورد نظر خود بر آنان برخوردارند یا نه؛ دست کم ، منشور سازمان ملل ، حقی برای اشغالگران در این خصوص برسمیت نمی شناسد و اساسا ، اشغال کشوری را مردود و برخلاف قوانین حقوقی می داند و از این رو ، دولت دست نشانده اشغالگران را نیز نمی پذیرد.
گرچه واقعیت های کنونی حاکی از کرنش سازمان ملل در قبال سلطه روزافزون امریکا بر عراق می باشد با این حال ، پذیرش اسلام به عنوان منبع اصلی قانونگذاری ، به اراده و خواسته مردم عراق ربط پیدا می کند و به همین دلیل اظهارنظر «برمر» در مورد وتوی هرگونه قوانینی که از احکام اسلامی سرچشمه یافتند ، صرفا دردسرهای واشنگتن را در مدت باقیمانده برای اداره این کشور افزایش می دهد و بعلاوه خصومت فعال طیف های اجتماعی را برمی انگیزاند.
واکنش های اولیه علیه این اظهارات ، صحت این ادعا را تایید می کند.
جنبه مهم و حساس برانگیز مساله این است که «برمر» درباره موضوعی سخن گفته است که برای همه مسلمانان عراق ، چه شیعه و چه سنی ، به منزله یک خط قرمز ، تلقی می شود!.