سوراخ شدن تیغه بینی

سوراخ‌شدن تیغه بینی ممکن است مستقیما اتفاق بیفتد مثلا کسانی که به تیغه میانی بینی خود رینگ آویزان می‌کنند احتمال این که محل این سوراخ بتدریج بزرگ شده و برایشان دردسرساز شود را فراهم می‌آورند همچنین ممکن است سوراخ‌شدن بر اثر اقدامات غیرمستقیم مثل استعمال کوکائین استنشاقی، استفاده طولانی‌مدت از اسپری‌های ضداحتقان بینی، خونریزی‌های مزمن بینی، وارد کردن مکرر انگشت یا گوش پاک‌کن به درون بینی برای تمیزکردن داخل بینی یا ثانویه به اعمال جراحی مثل انحراف تیغه بینی.

‌ ممکن است بعضی از بیماری‌های سیستمیک هم باعث سوارخ شدن تیغه بینی ‌‌می شوند‌‌. توصیه می‌کنیم که داخل بینی چرب و مرطوب باشد. به این منظور می‌توان از پماد چشمی ویتامین A یا پماد تتراسیکلین چشمی استفاده کرد ولی باید توجه داشته باشید که استفاده‌کردن از گوش پاک‌کن برای چرب کردن ناحیه اطراف سوراخ، خود می‌تواند باعث بدترشدن وضعیت شود و حتی سوراخ را بزرگ‌تر کند.

راه صحیح استفاده از پماد آن است که سر تیوب حاوی پماد را وارد بینی کرده و کمی از پماد را تخلیه کنید. حرارت بینی باعث آب‌شدن این پماد می‌شود. پس از چند دقیقه می‌توانید بینی را بالا بکشید تا پماد به قسمت‌های عقبی‌تر که ممکن است سوراخ در آن ناحیه باشد نیز برسد. استفاده از پماد باعث بسته شدن سوراخ نمی‌شود، اما استفاده چندماهه آن باعث می‌شود زخم‌های لبه سوراخ ترمیم شوند و لخته تشکیل نشود و علائم بیمار بهتر شود. ترمیم جراحی سوراخ بینی مشکل است و متاسفانه میزان موفقیت این عمل پایین است.