اسطوره‌ای فراموش نشدنی

بازی از جایی آغاز می‌شود که ایران‌زمین در جنگ و آشوب غوطه‌ور است و پهلوان ایرانی،‌ گرشاسپ، که جوانی جویای نام است در کوهستان با تعدادی دیو به‌نام اشموغان روبه‌رو می‌شود. این آغاز بازی است که شما ندیده و نشناخته باید به جنگ دشمن بروید. البته کار دشواری نیست و با وجود راهنمای بازی، متوجه می‌شوید که باید با کلیک ماوس فقط شمشیر بزنید. در همین آغاز کار شاهد کشته شدن اوروخش، برادر گرشاسپ به‌دست هیتاسپ زرین‌تاج خواهید بود. و حالا این خونخواهی است که شما را به ادامه راه فرا می‌خواند. در میانه‌های بازی متوجه خواهید شد که دلیل اصلی کشیده شدن هیتاسپ به آریاسپ، دزدیدن گرز ثریت بوده که با کمک آن می‌توان بر مردم حکمرانی کرد و این نیز دلیلی دو چندان می‌شود برای یافتن هیتاسپ و کشتن وی.

بازی از ضرباهنگ مناسبی برخوردار است و از نظر گیم‌پلی، خوب طراحی شده به‌ویژه آن‌که حرکات رزمی و شمشیرزنی گرشاسپ به مرور زمان ارتقا می‌‌یابد و می‌توانید از تکنیک‌های جدیدتر و بهتر شمشیرزنی استفاده کنید.

متاسفانه یکی از نکات منفی این بازی، استفاده از دوربین ثابت و بدون کنترل کاربر است که روند حرکت را تا حد زیادی کند می‌کند. برای مثال، هنگامی که وارد یک دروازه می‌شوید و خط فرضی دوربین 180درجه می‌شکند، اگر حواستان نباشد و جهت حرکت را عوض نکنید، ممکن است دوباره به بیرون از دروازه بروید یا در برخی از صحنه‌ها (که صحنه‌های جنگ هم ممکن است باشد) وسط نبرد دوربین در جایی قرار دارد که خود و دشمن را نمی‌بینید و تنها می‌توانید امیدوار باشید که شمشیرهای شما به حریف برخورد می‌کند. از طرفی هیچ فصلی برای بازی در نظر گرفته نشده که این به ضرباهنگ سریع بازی کمک می‌کند.

شاید بتوان بازی را به دو بخش کلی کوهستان و جنگل تقسیم کرد. در مورد نبردها نیز، بهتر بود سیستم هدف‌گیری خودکاری تعریف می‌شد که قابلیت قفل کردن روی یک حریف خاص وجود داشت. دو نوع نبرد وجود دارد: یکی ضربات تکنیکی شمشیر که به تکنیک گرشاسپ اضافه می‌شود و دوم، ضربات سنگین و مرگبار گرشاسپ که معمولا با کمی عملیات بالا و پایین پریدن نیز همراه است. در این حالت، شما با فشردن کلید ترکیبی به سر و کول دشمن می‌پرید و با نشان دادن نمادهای مکان‌نما در تصویر و زدن سریع آنها می‌توانید حریف را از پای دربیاورید.

در مجموع، سیستم نبردهای بازی فراتر از حد انتظار پیاده‌سازی شده و در واقع از آخرین و مدرن‌ترین فناوری‌های پیاده‌سازی تکنیک‌های نبرد در آن استفاده شده است؛ هر چند باگ‌های کوچکی هم در این سیستم وجود دارد (برای نمونه اگر روی محلی بروید که یک دیو از زیر آن در حال بیرون آمدن است، به‌طور نادرستی روی سر آن خواهید ایستاد و بعد به پایین می‌افتید).

گرشاسپ به‌خوبی توانسته یک سکوبازی موفق ایجاد کند و تنوع آن در مدیریت مراحل مثال زدنی است. هر چند در آغاز بازی ممکن است از دویدن‌های طولانی برای گذر از یک محیط نبرد به محیطی دیگر خسته شوید، اما پس از گذشت حدود 20 الی 30 دقیقه، تنوع بازی زیاد شده و مینی‌گیم‌هایی چون پرش از سکوهای چرخان، باز کردن معمایی درها به ‌شیوه «شاهزاده پارسی» و سرخوردن از دیوارها بازی را برایتان جذاب خواهد کرد.

موتور گرافیکی بازی بسیار خوب طراحی شده است. مدلینگ آن هم بی‌کم‌وکاست است و زشتی، زیبایی، افق‌های روشن، ساختمان‌های بلند و تحسین‌برانگیز و اجساد کشته شده مردم توسط دیوها که این سو و آن سو پراکنده است، به‌زیبایی بازی می‌افزاید. اغراق در گرافیک بازی به‌‌نسبت خوبی پیاده‌سازی شده است و اگر از یک دیوار هزار متری پایین بروید، تعجب نخواهید کرد. گاهی اوقات روی تپه یا ساختمان بلندی خواهید ایستاد و توانمندی سازندگان بازی در پیاده‌سازی نقشه را تحسین خواهید کرد.

البته اگر این بازی یک سندباکس بود و می‌شد به هر کجای آن سفر کرد، نقشه آن هدر نمی‌رفت، به‌علاوه آن‌که سایه‌ها در بازی بی‌نقص طراحی شده‌اند و تفاوت‌ میان نورهای مختلف احساس می‌شود. از همه مهم‌تر این‌که در این بازی، لود کردن معنایی ندارد و یک‌بار و برای همیشه بازی لود می‌شود و دیگر پس از آن می‌توانید کل بازی را یک ضرب جلو بروید.

موسیقی پس‌زمینه، صداگذاری شخصیت‌ها و دیوها نیز بسیار خوب انجام شده است. تنها دموهای بازی اندک هستند و ممکن است پشت سر هم بازی کردن برای مدتی طولانی و بدون جایزه یک سینماتیک، پس از کشتن صدها دیو کمی خسته‌کننده باشد. نبرد با غولآخرهای بازی با موسیقی فوق‌العاده‌ای همراه است و هیجان بیشتری به بازی می‌دهد.

بی‌گمان گرشاسپ یکی از بهترین بازی‌های تولید شده در کشور است، اما وجود باگ‌های ریز و درشت از حماسی بودن آن می‌کاهد. البته انتظار می‌رود به‌زودی یک وصله برای این بازی عرضه شده و این اشکالات کوچک نیز رفع شود. شاید در این وصله، یک لابی طراحی شود که در آن بتوان قدرت شمشیرزنی گرشاسپ و فنون مختلف را روی دشمن‌های فرضی آزمود.

با این همه باید گفت که باوجود آن‌که این بازی توسط شرکتی ایرانی که بی‌شک از نظر بضاعت فنی و مالی و تعداد بالقوه مخاطبان محدودیت‌های بسیار دارد، اما باز هم از نمونه‌های هم‌ژانر خارجی (مانند خدای جنگ) که با پشتوانه‌های انبوه و تعداد مخاطبان در سطح جهان ساخته و توزیع می‌شود، چیزی کم ندارد و برخی اشکالات کوچک آن قابل چشم‌پوشی است.

ای‌کاش امکان پخش این بازی توسط توزیع‌کننده‌ای معتبر در سطح جهان وجود می‌داشت تا قابلیت‌های این بازی بهتر جلوه کند؛ به‌ویژه هنگامی‌که می‌بینیم توزیع‌کننده داخلی نه‌تنها نتوانست این بازی را به‌رغم قول‌های پیشین تهیه‌کنندگان، به نمایشگاه رسانه‌های دیجیتال برساند، بلکه به‌نظر می‌رسد با شیوه‌های نوین بسته‌بندی، تبلیغاتی و ارائه سرگرمی‌های دیجیتال نیز بیگانه است. برای نمونه، روی کارت قرعه‌کشی که داخل بسته قرار داده شده، از خریداران خواسته شده که کارت را به صندوق پستی شخصی ارسال کنند، در حالی‌که این شیوه سال‌هاست که در کشور ما هم منسوخ شده و روش‌های الکترونیکی جایگزین گشته است.

به‌هر روی به‌جرات می‌توان گفت که گرشاسپ سطح انتظار مخاطبان از بازی‌های رایانه‌ای داخلی را بالاتر برده و گذشته از این پای به عرصه جذاب اسطوره‌های ایرانی گذاشته، که به‌هر روی پیش از این کمتر به آنها پرداخته شده بود. امید است که ارائه این بازی الگوی جدیدی در این صنعت کشور شود.