بدهی ما و آنها

هیچ‌کدامشان سری به علامت تاسف و حتی تعجب تکان ندادند. 159 میلیارد تومان معوقه بانکی اما شوخی نیست.گرچه معلوم نیست چرا و چگونه شخصی که این مقدار معوقه دارد توانسته از هفت‌خوان بانک‌ها بگذردو وام و تسهیلات بگیرد. سخنگوی قوه قضاییه در همین جلسه و در ادامه این خبر داغ اعلام کرد که بانک‌ها هم مقصرند چرا که نظارتی بر ارائه تسهیلات ندارند. یا این‌که بر نحوه ارائه تسهیلات و میزان ضمانت‌های لازم و متناسب با وام‌ها نظارت ندارند.

نمی‌دانم آیا این مساله واقعا یک مساله اقتصادی است یا اجتماعی؟ نمی‌دانم وقتی فردی می‌تواند تا 159 میلیارد تومان معوقه بانکی بالا بیاورد ولی فردی برای چند میلیون تومان وام ضروری باید ماه‌ها در نوبت بماند و به محض عقب افتادن یک قسط باید به مدیر عامل بانک مرکزی هم پاسخ دهد، باید آن را موضوعی اجتماعی محسوب کرد یا اقتصادی؟ وقتی سخنگوی محترم قوه قضاییه گفت: 159 میلیارد تومان، به یادم آمد که چندی پیش برای دریافت وامی 8 میلیون تومانی، 10 میلیون تومان سپرده‌گذاری کردم و بعد از 3 ماه برای اخذ وام به بانک رفتم. برای پرداخت وام حتی فیش آب و برق و گاز هم از من مطالبه شد، علاوه بر یک برگه چک و.... البته سه نفر ضامن کارمند رسمی استخدام دولت هر کدام با یک برگ چک و...

همانجا بود که فردی از متقاضیان وام از متصدی پرداخت که جوانی خوش برخورد بود پرسید:ای بابا به آنهایی که میلیاردی وام می‌گیرند هم اینقدر سخت می‌گیرید؟ کارمند جوان پاسخ داد: ای بابا اونها که پیش من نمیان.... و خندید. هنگام اعلام خبر 159 میلیارد تومان معوقه این شهروند از سوی مقام قضایی یاد این خاطره افتادم و حساب کردم که 8 میلیون وام کجا و 159 میلیارد معوقه کجا؟ حساب کردم که برای 159 میلیارد احتمالا باید تمام فیش‌های قبض آب و برق و گاز هموطنان را در گرو بانک گذاشت. حساب کردم که ما به ازای این افراط و تفریط در نظام بانکی کشور چیست؟ و البته پاسخی نیافتم.آقای دادستان برای بانکی که 159 میلیارد و حتی بیش از آن تسهیلات داده است و مقصر است چه می‌کنید؟

صولت فروتن/ جام‌جم