آزادی در عراق؛

جام جم آنلاین : جورج بوش در سخنرانی سالانه خود در کنگره امریکا اعلام کرد «مردم عراق آزاد هستند» اما یک روز قبل از آن یکصد هزار نفر از مردم عراق فریاد زدند تا خلاف آن را بگویند. آنان در خیابان های بغداد فریاد می زدند

کد خبر: ۳۶۴۹۸

: «انتخابات بله ، انتصاب ، نه» به ادعای پل برمر ، حاکم امریکایی عراق ، تفاوتی واقعی بین آزادی مورد نظر کاخ سفید و مردم عراق وجود ندارد.
برمر در مورد تضاد برنامه خود برای تعیین دولت انتصابی در عراق با درخواست آیت الله سیستانی برای داشتن دولتی انتخابی گفت او «مخالفتی بنیادی» با آیت الله ندارد.
او گفت : «اختلاف صرفا بر سر جزییات است من نمی خواهم وارد جزییات فنی موارد اصلاحی بشوم اگر با کارشناسان این مسائل صحبت کنید راه های گوناگونی برای برگزاری انتخابات وجود دارد و من کارشناس این کار نیستم به این دلیل نمی خواهم وارد جزییات بشوم ولی ما همیشه گفته ایم آماده ایم پیشنهادهای اصلاحی را بررسی کنیم».
من هم (نویسنده مقاله) کارشناس انتخابات نیستم اما کاملا مطمئنم که در اینجا اختلافاتی وجود دارد که نمی توان آنها را حل کرد.
طرفداران آیت الله سیستانی می خواهند همه عراقی ها رای بدهند و کسانی را که انتخاب می کنند ، قوانین کشورشان را بنویسند.
برمر می خواهد نهاد ائتلافی موقت او اعضای 18 کمیته برگزار کننده منطقه ای را تعیین کند این کمیته ها سپس نمایندگانی را برای تشکیل 18 مجمع منتخب انتخاب خواهند کرد این مجمع ها سپس نمایندگانی را برای یک مجمع ملی انتقالی انتخاب خواهند کرد مجمع ملی با رای گیری داخلی ، رئیس و وزیران دولت را برمی گزیند که دولت جدید را تشکیل خواهند داد.
بوش در سخنرانی سالانه خود گفت : این «انتقال حاکمیت کامل عراق را تشکیل می دهد».
خوب متوجه شدید؛ حاکمیت عراق به وسیله منصوبینی برقرار خواهد شد که منصوبینی را منصوب می کنند تا منصوبینی را منصوب کنند که منصوبینی را انتخاب کنند.
به این حقیقت اضافه کنید که برمر به وسیله بوش به مقام خود منصوب شد و بوش را دادگاه عالی امریکا نه مردم امریکا منصوب کرد و به این ترتیب سنت باشکوه دموکراتیک جدید منصوب سالاری را دارید: حکومت به وسیله یک منصوب منصوب ، منصوب منصوبان و منصوبان منصوبان منتخب.
کاخ سفید اصرار دارد که نفرتش از انتخابات صرفا به علت عمل گرایی است : وقت کافی برای راست و ریس کردن کارها تا قبل از ضرب الاجل 30 ژوئن وجود ندارد.
این ضرب الاجل را چه کسی و برای چه تعیین کرده است؛ جواب این است که بوش برای مبارزات انتخاباتی به موضوعی برای لاف زدن نیاز دارد: وقتی رقیب او از حزب دموکرات شبح ویتنام را مطرح می کند ، بوش جواب خواهد داد که اشغالگری خاتمه یافته و ما در حال خروج از عراق هستیم .
به استثنای این حقیقت که امریکا عملا قصد خارج شدن از عراق را ندارد.