مادربزرگ اکسپو

دفترچه اکسپو شامل دفترچه‌هایی بود که دولت چین توزیع کرده بود تا مردم این کشور که علاقه زیادی به جمع‌آوری یادگاری دارند، ترغیب شوند تا از سالن‌های بیشتری دیدار داشته باشند و مهر‌های یادگاری بیشتری دریافت کنند و در این بین برخی نیز از این راه درآمدی کسب می‌کردند و همراه داشتن چندین دفترچه و پر کردن آن با مهر‌های کشورهای مختلف، آن را با قیمت 100 تا 150 یوان به عنوان یادگاری به علاقه‌مندان می‌فروختند. اما قضیه مادربزرگ اکسپو متفاوت بود؛ او عاشق ارتباط و کمک به دیگران بود. منزل او تا محل برگزاری اکسپو 3 ایستگاه فاصله داشت، اما هر روز به نمایشگاه می‌آمد و سری هم به غرفه ایران می‌زد. او انگیزه خود را از آمدن، اشتیاقش به شناخت بیشتر از کشورها بیان می‌کرد. می‌گفت وقتی کودک بوده زندگی سختی داشته و با زحمت درس خوانده و هم اینک زندگی متوسطی دارد، اما از هر فرصتی برای کمک به دیگران استفاده می‌کند. او تحقق شعار بهتر و زندگی شهر بهتر را در ایجاد رابطه دوستانه با کشورها و کمک به دیگران می‌داند. مادربزرگ در این سن به بسیاری از افراد مسن، داوطلبانه کمک می‌کند و این اقدام او باعث شده بود تا از سوی سازمان ارزیابی کار شانگهای به عنوان نفر سوم کمک داوطلبانه انتخاب شود. از او در مورد حمایت‌های بیمه‌ای پرسیدم. ‌گفت اینجا همه بیمه هستند و آنهایی که پیرترند پوشش بیمه‌ای بیشتری دارند، ‌طوری که بیمه 90 درصد هزینه بیمارستان را متقبل می‌شود. او به کارت‌های الکترونیک بیمه خود اشاره می‌کند و می‌گوید این کارت‌ها حتی برای اتوبوس و مترو استفاده می‌شود و آنها هزینه‌ای نمی‌کنند. او می‌گفت در شانگهای همه صاحب خانه هستند و دولت برای خرید خانه به آنها وام خوبی می‌دهد. آنچه در مردم چین مشهود بود حس آرامش و امید به زندگیشان بود؛ حسی که می‌تواند ادامه زندگی و مسیر پیشرفت را برای انسان‌ها راحت‌تر کند و امید می‌رود هر یک از ما بتوانیم با این حس زندگی کنیم.

سیما رادمنش‌ /‌ گروه اقتصاد