نظرسنجی واقعی

با منتفی شدن تعویق انتخابات ، گره هایی که بزرگنمایی می شد درحال باز شدن است و بتدریج تصویر روشن تری از انتخابات فراروی تحلیلگران قرار می گیرد.

کد خبر: ۳۶۲۶۷

اما نحوه عمل مدعیان و تعامل آنان با نظام و مردم و تعیین وزن واقعی و جایگاه آنان همچنان از سوی صاحب نظران دنبال می شود.
این سوال نزد فعالان سیاسی مطرح است که بر فرض ، چنانچه همه نامزدهای حزب مشارکت تایید می شدند (یا بشوند) آیا نگاه مردم به نامزدهای این حزب همچنان شبیه اسفند 78 است یا این حزب با بحران مشروعیت و اقبال عمومی مواجه شده است؛.
یکی از کاستی های مدل رقابت های سیاسی در ایران این است که احزاب و جریان های سیاسی ، همواره با این توهم مواجه بوده اند که گویی مردم به آنان چک سفید امضا داده اند و قرار است تا ابد پشتیبان آنان باشند.
طرفه آن که در فرآیند گردش نخبگان ، گروه های پیروز ، همین نکته را نقطه ضعف رقیب - تا که دیروز بر اریکه قدرت بود - می دانسته اند و در این زمینه قلمفرسایی ها کرده اند اما خود پس از چندی ، همین نکته ظریف را فراموش کرده اند.
جریان های سیاسی باید بدانند که مردم ، عده ای را انتخاب می کنند ولی این خطاست که فکر کنیم کار او را ارزیابی نمی کنند و میزان انطباق عملکرد با شعار ، میزان صداقت ، کارآیی و به درد مردم خوردن را در ترازوی نقد نمی گذارند.
ارزیابی نوع واکنش مردم و حتی قشرهایی مثل دانشگاهیان که تاکنون مخاطب اصلی این حزب بوده اند نسبت به سلسله اتفاقات اخیر (قهر ، تحصن ، روزه سیاسی ، تهدید ، برگزاری مجامع همبستگی در دانشگاه ها ، درخواست تعویق انتخابات ، تحریم مشروط) نشان می دهد خط مشی فکری و تبلیغاتی این گروه با توجه به عملکردی که داشته است فاقد مقبولیت شده و لذا توان بسیج عمومی هواداران خود را به کلی از دست داده که شاید این بدان معنا باشد که اصولا هواداری نمانده است ! شاید این پدیده ناشی از آن باشد که این حزب در پاسخگویی مطالباتی که خود به راه انداخته بود ناتوان جلوه کرد و حتی نزد هواداران با اتهام عدم صداقت مواجه شد.
بررسی ظهور و سقوط یا اوج و فرود جریان های سیاسی در تاریخ 25 ساله انقلاب اسلامی حاکی از همین ارزیابی های مداوم است که در رویکرد یا رویگردانی مردم ظاهر شده است و عجبا که کمتر جریانی ، درس گرفته است.
مخاطبان خاص و تاثیرپذیرندگان گفتمان حزب مشارکت و گروه های نزدیک به آن پس از مشاهده جدیت و پشتکار نمایندگان متحصن با این پرسش و ابهام مواجه شدند که اگر این نمایندگان اهل مبارزه و ایستادگی بوده اند که فقره اخیر می گوید بوده اند چرا در سایر برنامه های اصلاحات بویژه در حوزه های مدنی هیچ واکنش جدی نشان نداده اند؛.
آنان در سوالات خود در محیطهای دانشگاهی از این گروه می پرسند چرا در تعطیلی مطبوعات ، بازداشت ملی - مذهبی ها، رد لوایح 2 گانه و دیگر موارد مشابه ، لب فرو بستید و چنین اعتراض دامنه داری را دنبال نکردید و با این سوال نتیجه می گیرند فقط آنجا که پای انتخاب خودتان در میان بود جدیت به خرج دادید.
افراطیون در موقعیت آچمز گرفتار شده اند ، و باصطلاح نه راه پس دارند و نه راه پیش .
استعفاهای مقامات اجرایی و تعویق انتخابات با تدبیر مسوولان عالی نظام منتفی شد.
گروه افراطیون با مشاهده واکنش عمومی در 20 روز گذشته بخوبی این نکته را درک کرده که اگر عناصر آن تایید هم شوند با مشکل اقبال عمومی مواجهند و لذا برای خروج از این بن بست مجبورند مطالبات بزرگتری را مطرح کنند تا چنانچه نظام قبول کند امتیاز گرفته باشند و چنانچه تمکین نکند لااقل پرستیژ اپوزیسیونی خود را نزد هواداران بازسازی کنند.
این بار حتی اگر هواداران و مخاطبان دیروز گروه افراطی نیز بر سر صندوق ها حاضر شوند نتیجه ای خلاف ادعاها حاصل خواهد شد ، مگر کسی پیدا شود و همان خدمتی را که رئیس ستاد انتخابات مجلس در سال 78 به آنان کرد تکرار کند. آزمون رد صلاحیت ها و واکنش مردم در قبال سناریوی افراطیون ، بهترین نظرسنجی برای جبهه دوم خرداد بود.
این جبهه اگر ابتکار عمل را از افراطیون خود بگیرد و شخصیت های معتدل آن که اتفاقا جایگاه خوبی هم در میان مردم دارند - محور موضعگیری ها باشند ، امکان بازسازی خود را خواهد داشت .