مشکلات بینی‌های زیر تیغ رفته

وی خاطرنشان می‌کند: تنظیم دمای هوا، زمانی صورت می‌گیرد که هوای استنشاقی از روی سطح بینی که حاوی شبکه غنی مویرگی است، می‌گذرد که صرف نظر از حرارت هوای تنفسی، دمای هوا در حلق به ندرت بیش از 4 درجه نسبت به دمای طبیعی بدن نوسان دارد.

به گفته این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، بینی نقش مهمی در تکلم دارد و موجب افزایش رزونانس (تشدید) صدا می‌شود به طوری که در موقع گرفتگی بینی، صدای «میم» به صورت «با» و صدای «نون» به شکل «دال» ادا می‌شود.

تنفس حیاتی‌ترین عملکرد زندگی است که نتیجه آن رسیدن اکسیژن به بافت‌های بدن است و هنگامی که تنفس از مسیر طبیعی خود از راه بینی منحرف شود، عوارض آن تمام بافت‌های بدن را تحت تاثیر قرار می‌دهد و شخصی که تنفس از راه بینی را از دست بدهد نه تنها در زندگی فردی بلکه در زندگی اجتماعی‌اش نیز دچار مشکل می‌شود.

این جراح پلاستیک بینی با اشاره به این که بی‌حالی، خواب آلودگی، کسالت، بی‌حوصلگی و عصبی بودن از عوارض اختلال در تنفس به شمار می‌رود، می‌افزاید: محرومیت از تنفس بینی می‌تواند خشکی مجاری تنفسی و ضعف سیستم دفاعی را نیز در پی داشته باشد.

دکتر پیوندی با بیان این که تنفس دهانی مزمن باعث می‌شود تا دندان‌ها جرم گرفته، زبان خشک و شخص دچار بوی بد دهان شود، می‌گوید: تنفس دهانی می‌تواند سبب ایجاد خشکی، زخم و درد در ناحیه حلق و در نتیجه ایجاد توده در گلو شود.

وی دو علت شایع مشکلات تنفسی در بیماران داوطلب جراحی پلاستیک بینی را انحراف تیغه بینی و رشد بیش از اندازه شاخک‌های بینی دانسته که همزمان با جراحی پلاستیک بینی قابل اصلاح هستند، ولی علت سومی که شامل پولیپ‌های بینی و سینوزیت مزمن است، لازم است در مرحله جداگانه‌ای، پیش از انجام جراحی پلاستیک بینی، ‌تحت درمان مناسب قرار بگیرد.

به گفته این پزشک متخصص، جراحی پلاستیک بینی را می‌توان جزو چند جراحی شایع در جهان دانست، چرا که بینی عضوی مرکزی در صورت محسوب می‌شود که هرگونه اشکال و ناهنجاری در آن می‌تواند بقیه اعضای صورت را تحت تاثیر قرار دهد به همین دلیل بسیاری از بیماران پس از انجام عمل جراحی بینی خود احساس می‌کنند بقیه اعضای بدنشان نیز دستکاری شده است و برعکس اگر جراحی موفقیت‌آمیز نباشد، تناسب تمام قسمت‌های صورت به هم می‌ریزد.

دکتر پیوندی عواض جراحی بینی را به دو دسته تقسیم کرده و می‌افزاید: در عوارض تنفسی معبر عبور هوا، پس از عمل تنگ می‌شود و فرد مجبور می‌شود مدام از دهان نفس بکشد و همین امر عاملی می‌شود تا فرد دچار صدایی تو دماغی شود و به خاطر مشکلات چسبندگی بینی باید به طور مداوم ترشحات بینی خود را پاک کند، اما عارضه دوم که مربوط به ظاهر بینی می‌شود به دلیل کم یا زیاد برداشتن بافت‌های بینی است و ممکن است در عمل جراحی، پرده‌های بینی بیش از حد کوچک شده باشد یا این‌که غضروف‌های نوک بینی بیش از حد کم شود که باعث ایجاد چال‌هایی عمیق می‌شود.

وی اظهار می‌کند: تجربه نشان می‌دهد که اغلب بیماران، علاقه‌ای به مصنوعی به نظر رسیدن بینی خود ندارند، چرا که در جامعه ما پذیرش یک بینی طبیعی بزرگ قابل قبول‌تر از یک بینی جراحی شده کوچک است، بنابراین در جراحی‌های بینی باید سعی شود حداقل دستکاری روی بینی صورت بگیرد و برای از بین رفتن عوارض نیز باید از برداشتن بسیار بافت‌ها پرهیز کرد.

در هر صورت جراحی بینی با توجه به استقبال زیاد از آن در جهان، همچون معادله‌ای چند مجهولی است که باید تمام فاکتورهای لازم آن را در نظر گرفت و پس از عمل با پیگیری‌های صحیح، از عوارض جدی آن جلوگیری کرد.

همچنین باید دانست که انگیزه افراد از انجام چنین جراحی چیست، چون گاهی اوقات جوانان انگیزه‌ای کافی برای این جراحی ندارند و صرفا به اصرار دیگران تن به آن می‌دهند که نمی‌تواند دلیل توجیه‌کننده خوبی باشد.