کوچولوی مودب

آرزوی هر پدر و مادری است که فرزندانشان (در هر سن و سالی که باشند) ادب را رعایت کنند، اما یک کم که عادلانه قضاوت کنیم، می‌بینیم که اگر پدر و مادر خودشان درکی از مفهوم ادب نداشته باشند، انتظار داشتن آن از بچه‌ها بی‌انصافی است. پس در مرحله اول و در نقش پدر یا مادر خودتان ادب را رعایت کنید. به همین راحتی می‌توانید نکات مهم و موثری را به او آموزش دهید. بنابراین، این نکته مهم را هیچ ‌وقت فراموش نکنید.

همچنین رفتارهای متفاوت را مرحله به مرحله به او بیاموزید. همان‌ طور که مهارت‌های او برای انجام کارها و پذیرفتن مسوولیت‌ها افزایش می‌‌یابد، شما هم می‌توانید نکات جدیدی را به او یاد دهید. فکرش را بکنید؛ چه فایده‌ای دارد اگر از کودک 2 ساله‌ای بخواهیم که موقع جویدن غذا دهانش را ببندد؟ احتمالا او نمی‌تواند منظور شما را بدرستی درک کند و از نظر جسمی نیز نمی‌تواند خود را با این خواسته منطبق سازد، اما تا 4 یا 5 سالگی او باید بتواند متوجه این قانون شده و از شما پیروی کند.

برای این که کودک را بیشتر متوجه اهمیت گفتار مودبانه کنید، از همان سال‌های اولیه تولد او از عبارت‌هایی مانند «خواهش می‌کنم»، «لطفا»، «ممنونم»، «آیا ممکن است؟» و... استفاده کنید. در ضمن او را هم تشویق کنید تا از چنین عباراتی استفاده کند. این گونه او یاد می‌گیرد که چگونه با دیگران مودبانه صحبت کند. در کل مواظب صحبت کردن خود باشید. آنها از شما تقلید می‌کنند و مثل شما صحبت خواهند کرد.

سایر اصول و دستورهای آداب معاشرت را هم هروقت لازم بود با فرزندتان در میان بگذارید. آنها باید بدانند چه زمانی و چگونه باید با دیگران دست بدهند، احترام خود را چگونه باید به بزرگ‌ترها نشان دهند، در محیط‌های عمومی چگونه رفتار کنند، هنگام صحبت کردن دیگر افراد، حرف آنها را قطع نکنند و انواع دیگری از رفتارهای مودبانه که باید یاد بگیرند. به عنوان مثال می‌توانیم به او تذکر بدهیم که نباید با وسایل دیگران بازی کند و به آنها دست بزند، مگر این که اجازه داشته باشد. با همین تذکر ساده و کوچک، نکته مهم و ارزنده‌ای را به او خواهید آموخت که شاید در طول زندگی به آن احتیاج پیدا کند.

اگر از کودک رفتاری نامناسب و نادرست دیدید، وقتی که با او تنها هستید، دوباره در مورد آن رفتار صحبت کنید. به او توضیح دهید که چرا این رفتار درست نیست و چگونه باید آن را تغییر دهد. در حقیقت باید به نوعی مطمئن شوید که او متوجه اشتباهش شده و می‌داند که در آینده باید چگونه برخورد کند. هر رفتار خوب دیگری که او انجام می‌دهد، باز هم او را تشویق کنید. می‌توانید هدیه‌ای کوچک به او بدهید، برایش داستانی هنگام خواب بگویید یا هر کار دیگری که او را خوشحال می‌کند. فقط می‌خواهیم به او نشان دهیم که کارش چقدر برای ما ارزش دارد.

همه دوست داریم که فرزندی باادب داشته باشیم؛ کودکی که میان دوستان و آشنایان نمونه باشد، اما از یاد نبریم که برای دست یافتن به این هدف، خودمان هم باید کمی سعی و تلاش کنیم.