همراهی با فرزندان تا کجا؟

رفتن به دانشگاه، به دست آوردن یک شغل یا انجام کارهای دیگر، ‌انتخاب‌هایی هستند که نوجوان شما با آن روبه‌رو خواهد بود. در اینجا به روش‌هایی اشاره می‌شود تا بتوانید به فرزندتان کمک کنید که بهترین انتخاب را داشته باشد و بهترین تصمیم را بگیرد.

شاید زمانی که شما دبیرستان را تمام می‌کردید، تازه تصمیم می‌گرفتید که می‌خواهید وارد دانشگاه شوید یا نه. اما این روزها وضعیت فرق می‌کند و نوجوانان از چند سال قبل از پایان دوره دبیرستان باید به این قضیه فکر و خود را برای کنکور ورودی دانشگاه‌ها حاضر کنند. با این رقابت‌های فشرده که امروز بر سر دانشگاه محل تحصیل و رشته تحصیلی وجود دارد، عاقلانه‌تر آن است که نوجوان از هنگام ورود به دبیرستان تصمیم خود را برای ورود به دانشگاه بگیرد که از همان سال‌ها شروع به تلاش و مطالعه کند.

یک راه مناسب برای آماده شدن نوجوان برای اخذ این تصمیم، نوشتن است. نوجوان باید فهرستی از اهداف خود تهیه کند و باید ببیند که دقیقا چه می‌‌خواهد و چه خواسته‌ای را دنبال می‌کند، حتی اگر هنوز راجع به رشته ‌تحصیلی‌اش هم تصمیم نگرفته، این تمرین می‌تواند بسیار موثر باشد. از فرزند خود بخواهید فهرستی از موارد زیر تهیه کند:

ـ‌ نقاط ضعف و قوت شخصی و تحصیلی

ـ ‌فعالیت‌های جانبی غیردرسی

ـ جوایز دریافتی و تشویقی‌هایی که تاکنون گرفته

ـ‌ رتبه کلاسی

ـ معدل سال‌های تحصیل

سپس فرزندتان باید راجع به موارد نوشته شده فکر کند و ببیند که آیا می‌خواهد نزدیک خانه خود باشد و در کنار والدینش ادامه تحصیل بدهد؟ آیا درس و مدرسه احساس خوبی به او نمی‌دهد و می‌خواهد هرچه زودتر از آنها خلاص شود؟ آیا می‌خواهد از راه دور به ادامه تحصیل بپردازد (مثلا از طریق دوره‌های مجازی)‌؟

پس از تهیه چنین فهرستی، حال زمان بررسی است. او می‌تواند از کتاب‌ها، اینترنت و مشاوران مدرسه کمک بگیرد. اگر او تصمیم به ادامه تحصیل گرفت، حال زمان آن است که با دانشجویان دانشگاه‌ها صحبت کند، خوابگاه‌های دانشجویی و محیط دانشگاه‌ها را از نزدیک ببیند و درباره ‌آنها اطلاعات بیشتری به دست بیاورد.

اگر دانشگاه، انتخاب فرزند شما نیست و او بیشتر علاقه‌مند به کسب درآمد است تا تحصیل، می‌توانید او را مستقیما به بازار کار هدایت کنید. خیلی حرفه‌ها وجود دارد که فرزند شما می‌تواند وارد آنها شود و کم‌کم تجربه کسب کند و در آینده کسب و کار مستقلی ترتیب بدهد. حتی با کار کردن می‌تواند پس‌اندازی جمع کند و در آینده در رشته دلخواهش ادامه تحصیل بدهد.

پسرها می‌توانند پس از پایان دبیرستان به خدمت سربازی بروند و چه بسا همین امر موجب علاقه آنها به ارتش شده و به آن بپیوندند، یا آن که پس از پایان خدمت به محیط کار وارد شوند.

البته به دست آوردن شغل مناسب، بلافاصله پس از تحصیلات دبیرستانی کار ساده‌ای نیست و در این میان نوجوانانی موفق‌ترندکه هنر یا فن خاصی را بلد هستند.

یک راه دیگر هم کارآموزی است؛‌ نوجوان می‌تواند در حرفه‌‌ای خاص شروع به کارآموزی کند و پس از مدت زمانی در آن تبحر یابد.

به این دلیل که موضوع مربوط به آینده اوست ممکن است برخی نوجوانان نسبت به آن بی‌اعتنا باشند و سعی کنند بی‌تفاوت از کنارش بگذرند، اما شما به عنوان والدین در چنین مواردی می‌توانید کارهای زیر را انجام دهید:

ـ به حرف‌های فرزندتان گوش دهید و سعی نکنید که مرتب او را نصیحت کنید، چون معمولا نوجوان‌ها به نصیحت چندان علاقه‌ای ندارند. اگر فرزندتان نسبت به آینده خود بی‌اعتنا بود با یک یا 2 داستان کوتاه در مورد خودتان و زمان نوجوانی خود و نحوه تصمیم‌گیری در آن زمان، می‌توانید باعث تشویق او نسبت به اهمیت موضوع شوید.

ـ در این دوره برای فرزندتان نقش حمایت‌کننده داشته باشید. هدایت مستقیم فرزند و دیکته کردن همه موارد به او اصلا ایده مناسبی نیست. این زمان، وقت تصمیم‌گیری و حل مساله توسط نوجوان است. او در همین دوره، این گونه موارد را تجربه می‌کند و برای ورود به اجتماع، حاضر می‌شود.

ـ سعی کنید در این زمان به فرزندتان کمک کنید تا مستقل بودن را بیاموزد و او را با مهارت‌های زندگی روزمره (مثل غذا پختن، خرید کردن، پرداخت قبوض، مدیریت مالی خانه، تمیز کردن منزل و...) آشنا کنید.

اینترنت یکی از ابزارهای مفید برای جستجو در مورد اطلاعات مرتبط با علایق فرزندتان است. مشاوران مدرسه هم می‌توانند در این زمینه کمک زیادی به شما کنند و کتاب و منابع مفیدی در این باره به شما معرفی کنند.

ممکن است فرزندتان برای انتخاب مسیر آینده خود، نیازمند الگوهایی باشد. می‌توانید از دوستان، فامیل و آشنایان خود که مسیرهای مختلفی را در زندگی طی کرده‌اند، کمک گرفته و به فرزندتان اجازه بدهید که مستقیما با آنها راجع به آینده صحبت کرده و در نهایت، تصمیم بگیرد.

همواره بکوشید از نقش ناصح بودن خارج شده و تنها نقش حمایتی در مقابل نوجوان خود ایفا کنید و به تصمیمات فرزند خود احترام بگذارید. فرزندتان در این دوره گذر نیازمند تاثیر مثبت شماست.

الهه عیوض‌زاده
منبع: Kidshealth