من با گالیور از لی‌لی‌پوت آمدم

کوتاه قامت‌ترین دروازه‌بان فوتبال ایران هستی. این کوتاهی قد برای شما مشکل‌ساز نبوده؟

از نظر فنی مشکل‌ساز نبوده است. فقط باعث شده به تیم ملی دعوت نشوم و سوژه خوبی برای گزارشگران تلویزیونی باشم. قدم کوتاه هست ولی فکر می‌کنم چابکی و سرعت جهش من جبران کوتاهی قدم را می‌کند. فوتبال الان با فوتبال قدیم فرق می‌کند. در گذشته فوتبال خیلی کند بود. کیفیت و سرعت توپ‌ها پایین بود و به همین دلیل دروازه‌بان‌ها را بلندقد و قدرتی انتخاب می‌کردند، اما الان سرعت فوتبال خیلی بالا رفته و کیفیت توپ‌ها افزایش یافته و فکر می‌کنم الان سرعت حرف اول را می‌زند.

همیشه می‌گویند نشاط‌جو در تک به تک و شوت‌های از راه دور خیلی خوب است، اما وقتی گل می‌خورم، می‌گویند قد کوتاه او کار دستش داد.

(خنده)‌ بله، من با گالیور از لی‌لی‌پوت آمدم.

جو تیم ما آنقدر صمیمی است که اگر هم صحبتی می‌شود، فقط جنبه شوخی دارد. بیشتر حسین کعبی سوژه می‌شود.

امسال در تمرینات بدنسازی برای من خیلی زحمت کشید و تجربیاتش را در اختیارم گذاشت. با حضور احمدرضا عابدزاده بهتر کار می‌کنم.

فکر نمی‌کنم تمرینات آقای عابدزاده ربطی به پاره شدن رباط صلیبی داشته باشد.

فقط برای میثاق معمارزاده این اتفاق افتاد. سوشا مکانی امسال زیرنظر دارکو،‌ مربی خارجی تیم کار می‌کرد.

در دوره بدنسازی فشار زیادی می‌آورد که باید باشد و به نفع گلر است. فکر نمی‌کنم تمرینات ایشان غیراصولی باشد و با متد روز دنیا تمرین می‌دهد.

(خنده)‌ این سوال را باید از قطبی بپرسید. الان 2 سال است که در لیگ برتر هستم و فکر می‌کنم عملکرد قابل قبولی داشته‌ام. سال گذشته جزو 4 گلر برتر لیگ شدم. امسال هم که همه کار مرا می‌بینند. فکر می‌کنم مربی تیم ملی به جای این که به عملکرد توجه کند به قد گلرها اهمیت می‌دهد.

بله،‌ همین الان هم توقع دارم که دعوت شوم.

خیلی دلرحم هستم.

نه، مگر بچه دولاب ترسو بار می‌آید. اتفاقا نقطه قوت من در دروازه‌بانی جسور بودن و شجاعت من است.

فکر می‌کنم همان دلرحمی من است که گاهی اوقات به خاطر آن ضرر می‌کنم و ضربه می‌خورم، اما گاهی وقت‌ها هم به نفع من می‌شود.

پیتر اشمایکل، دروازه‌بان سابق منچستریونایتد از بین خارجی‌ها و احمدرضا عابدزاده از بین دروازه‌بان‌های داخلی الگوی فنی من بوده‌اند.

سعی می‌کنم از هرکسی اگر شده یک اخلاق خوب هم داشته باشد، همان را یاد بگیرم.

بیشتر آهنگ‌های مذهبی گوش می‌کنم. همه بچه‌های تیم هم می‌دانند.

خیلی کم چون وقت نمی‌کنم.

هنوز نمی‌توانم حسم را بگویم. فقط می‌توانم بگویم خیلی خوشحالم.

نه، بازی این ستاره‌ها را در تلویزیون می‌‌دیدم. فکر نمی‌کردم هیچ‌وقت کنار مهدوی‌کیا و کریمی بازی کنم اما این افتخار نصیب من شد تا کنار آنها بازی کنم.

اول این که من بچه دولاب هستم و هیچ‌وقت اصالت خودم را از دست نمی‌دهم. بعد هم این‌که من برای اصالت و شخصیت خانوادگی‌ام ارزش خاصی قائل هستم.

فکر نمی‌کنم، اگر هم ببینید خیلی سنگین‌تر و متین‌تر از الان خواهم بود.

بتوانم به مادرم خدمت کنم و مرد خوب و شایسته‌ای برای همسرم باشم.

پدرم را زود از دست دادم. دوست داشتم الان کنارم بود و این روزها را می‌دید.

آنقدر که بتوانم نیازهای خودم و خانواده‌ام را برطرف کنم.

بخش عمده‌ای از آن 100 میلیارد تومان را صرف کارهای خیر و انسان‌دوستانه می‌کردم. الان هم در حد توانم به اطرافیانم کمک می‌کنم.

علی کریمی جدا از خرج یتیم‌خانه، کارهای انسان‌دوستانه دیگری هم می‌کند که شاید راضی نباشد ما بگوییم. این کار علی کریمی نشان می‌دهد که این بازیکن چقدر راحت می‌تواند از پول خود که به سختی درمی‌آورد، بگذرد و به همنوعانش کمک کند. به نظر من عمده موفقیت علی کریمی به خاطر همین کارهای خیری است که انجام می‌دهد. هرکسی مثل علی کریمی که جادوگر فوتبال آسیا شد، نباید گذشته خودش و آدم‌های اطرافش را فراموش کند. باید به همنوعان خودمان کمک کنیم، چون همین مردم باعث می‌شوند یک نفر علی کریمی شود.

علی کریمی برخلاف ظاهر پرخاشگر و عصبی که در زمین فوتبال گاهی اوقات دارد، آدم بسیار آرام و خوبی است و همه می‌دانند در دلش هیچی نیست.

یک ماه قبل که همسرم در بیمارستان بستری بود و پدر شدم.

همسرم روان‌شناس است و نقش خیلی زیادی در فوتبالم داشته، چه در انتخاب تیم و چه در هنگام استراحت و بازی. تمام مسائل روحی و روانی را به من آموزش داده است، به همین دلیل هنگام دروازه‌بانی هیچ استرسی ندارم.

همسرم را خیلی دوست دارم.

به برداشت مخاطبان شما بستگی دارد.

از وقتی که پدرم فوت کرد، بعضی وقت‌ها به مرگ فکر می‌کنم.

سعی می‌کنم کنار خانواده و همسرم باشم.

علاقه دارم ولی وقت ندارم.

اصلا دوست ندارم.

تا هر وقت که همسرم تحمل کند.

به کار قدیمم برمی‌گردم و در بازار آهن مشغول می‌شوم. اصلا به مربیگری فکر نمی‌کنم.

فکر نمی‌کنم فوتبال ما در حال حاضر سطح بالایی داشته باشد. چند سالی است که در جا می‌زند و فقط حواشی فوتبال ما رشد کرده است. ما به جای پرداختن به مسائل فنی فقط به حاشیه‌ها می‌پردازیم.

حداقل 5 سال از آسیا عقب هستیم. کره جنوبی و ژاپن را می‌بینیم که چقدر پیشرفت کرده‌اند. آنها زمینه‌سازی خوب و اصولی کرده‌اند و به همین دلیل است که الان با تیم‌های بزرگ دنیا راحت بازی می‌کنند و حتی نتیجه هم می‌گیرند.

به نظرم مسوولان اکنون به تیم‌های پایه ما اصلا توجهی نمی‌کنند. در لیگ ما تیم‌ها از بازیکنان امید خودشان استفاده نمی‌کنند برای همین است که فوتبال ما در جا می‌زند.

نمی‌دانم، فکر می‌کنم اول باید حمایت رسانه‌ها باشد و یک مقدار تبلیغات بیشتر شود. باید برای تیم‌های پایه از مربیان بزرگ استفاده کرد تا بازیکنان نوجوان و جوان ما پیشرفت کنند. الان همه باشگاه‌ها به دنبال بازیکنان بزرگ هستند تا تبلیغات و درآمدزایی کنند، چون تیم‌های پایه پولی برای باشگاه ندارد، به همین دلیل به این تیم‌ها بها نمی‌دهند.

در فصل نقل و انتقالات از بازیکنان بزرگ درآمدی نصیب تیم‌ها می‌شود و اسپانسرها هم کنار این تیم‌ها می‌آیند.

در این چند سال اخیر مسوولان نتیجه‌اش را دیده‌اند و هنوز یک تیم ملی یکدست و قدرتمند نداریم، چون به بازیکنان جوان و رده امید بها ندادند و به همین دلیل تیم ملی ما دچار مشکل شده است. الان هم که تیم ملی دارد یک مقدار جان می‌گیرد به خاطر علی دایی است که در دوره‌ای که سرمربی تیم ملی بود به جوانان بها داد و آنها را به تیم ملی دعوت کرد.

فقط باید به فوتبال فکر کند و زحمت بکشد. از حواشی فوتبال کاملا دور باشد و در انتخاب تیم خیلی دقت کند، یعنی باید مشاوران خوبی داشته باشد. خود من از زمین‌‌های خاکی شروع کردم و مدرسه فوتبال نبود، اما الان مدرسه فوتبال هست و جوانان ما باید زیر نظر مربیان متخصص، فوتبال اصولی را در این مدارس شروع کنند.

من اتفاقی به تیم ملی فوتسال دعوت شدم. ما یک بازی دوستانه با تیم ملی فوتسال انجام دادیم و بازی خیلی خوبی به نمایش گذاشتم و سرمربی وقت تیم ملی آقای محمدحسن انصاری‌فرد مرا دعوت کرد و در اردوها خوب کار کردم و در تیم ملی ماندنی شدم و یک سال در تیم ملی فوتسال بودم و قهرمان آسیا شدیم. آن زمان در فوتسال پول نبود و به همین دلیل دوباره به فوتبال برگشتم و در تیم شهید قندی‌ یزد بازی کردم.