گزارش روز سازمان ملل باید ایستادگی کند

جام جم آنلاین:اشغال عراق برای جورج بوش و تونی بلر مدام بدتر می شود.

کد خبر: ۳۵۵۱۸

مرگ حداقل بیست نفر در حمله ای انتحاری در مقابل مقر نیروهای ائتلافی در بغداد در صبح یکشنبه (28 دی) گویای ناآرامی فزاینده در این کشور است.
مجموع تلفات امریکا از زمان دستگیری صدام بیش از زمان مشابه قبل از دستگیری او بوده است.
اعتراض های خشم آلود در مورد بیکاری و کمبود سوخت در چند شهر جنوب عراق ، در نواحی تحت کنترل انگلیسی ها ، مزید بر علت شده است.
مهمتر از همه این که برنامه های واشنگتن برای تفویض قدرت به یک گروه غیرمنتخب از عراقی ها با مخالفت شدید جامعه شیعه اکثریت این کشور مواجه شده است.
اشغالگران که (بخشی از) علت حمله آنان به عراق آوردن دمکراسی به این کشور بود ، خود به زیر پا گذاشتن دمکراسی متهم شده اند.
البته «موضوع کوچک» سلاح های کشتار همگانی را نیز نمی توان فراموش کرد.
موضوعی که با گذشت زمان به نظر می رسد صدام در مورد آن دروغ نمی گفت.
وقتی گفت که سال ها پیش آنها را نابود کرده است ، او، و نه بوش و بلر، کسی بود که دروغ نمی گفت.
در حالی که موضوع تحقیقات لرد هوتون در مورد عراق چون شبحی ترسناک برای تونی بلر در راه است ، مشکل و مساله اصلی برای جورج بوش ، ناآرامی در داخل عراق است برنامه های او برای کوچک کردن مساله عراق ، به صورت موضوعی انتخاباتی ، تا اینجا با ناکامی مواجه شده است.
برنامه های بوش بر سه اصل استوار بود: دستگیری صدام ; کاهش تلفات و مجروحان امریکا ; و شروع فرآیندی برای اعاده قدرت به مردم عراق .
هدف اول در ماه دسامبر تحقق یافت و آن هنگامی بود که فرار هشت ماهه دیکتاتور سابق از دست انبوه تعقیب کنندگان خود با ناکامی پایان یافت اما این کار به جای این که باعث از بین رفتن مقاومت شود ، با افزایش تلفات امریکا همراه بوده است .
ادعای همیشه مشکوک بوش در مورد این که صدام از مخفی گاه های متعدد ، نیروهای مقاومت را رهبری می کند مثل خیلی از حرف های دیگر او دروغ از آب درآمد.
بعثی ها که نمی خواستند مدافع رهبری منفور به حساب آورده شوند ، از این ظن خلاص شدند سایر شاخص های مقاومت هرگز از حامیان صدام نبودند.
این موضوع نیز آشکار شد که صدام هرگز حاضر به همکاری با مقاومت نشده بود.
او اگر چه در نواری که ظاهرا برای شبکه تلویزیونی الجزیره فرستاد خواهان جهاد علیه اشغالگران شده بود ، در واقع مشغول نوشتن یادداشت های خصوصی دقیق تر برای دوستانش بود.
او از آنان می خواست مراقب بنیادگراها باشند نشانه ای عجیب از این که او حتی در ماه های سرگردانی و مخفی بودن خود نیز اعتقادش را به اصول سکولار مورد نظرش حفظ کرد اصولی که در دهه 1980 که ایران دشمن اصلی غرب به حساب می آمد ، او را برای دولت های غربی جذاب کرده بود.
امریکا در شرایطی که تلفات آن همچنان زیاد است ، حالا به اجرای قسمت سوم برنامه اش یعنی انتقال قدرت به عراقی ها در تابستان آینده رو آورده است.
بوش برنامه کار خود را در این مورد جلو انداخته است.
در قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل که با فشار امریکا در اکتبر گذشته به تصویب رسید از شورای حاکم عراق خواسته شده بود یک جدول زمانی برای تهیه پیشنویس قانون اساسی و برگزاری انتخابات تهیه کند.
امریکا همچنین خواستار آن شده بود که سازمان ملل «نقش حیاتی خود را در عراق تقویت کند».
اما کاخ سفید عادت دارد قطعنامه های سازمان ملل را که خود از آنها حمایت می کند ، نادیده بگیرد. درست همان طور که بدون یک قطعنامه دوم ، پس از رسیدن به اتفاق نظر در مورد قطعنامه ای که بیشتر کشورهای عضو معتقد بودند با جنگ در عراق موافقت نکرده ، با نادیده گرفتن قطعنامه اکتبر 2003 اقدام به جنگ در این کشور کرد.
یک ماه پس از تصویب این قطعنامه ، امریکا اجرای برنامه ای را آغاز کرد که در آن هیچ نقشی برای سازمان ملل در عراق در نظر گرفته نشده بود و فرآیندی فوق العاده و غیرعادی از شخصیت های مورد نظر خود را سر هم بندی کرد تا دولت آینده عراق را انتخاب کنند.
امریکا برخلاف اصول دمکراسی برای انجام انتخابات ، پیشنهاد کرده است که |«افراد سرشناس» در هر استان با شرکت در جلسه ای مجمعی به وجود آورند که دولت آینده عراق را تعیین کند.
جای تعجب نیست که رهبری شیعه زیربار تمهید جدید امریکا نرود.
شیعیان بعد از نسل ها کنار گذاشته شدن از قدرت ، نخست به وسیله اشغالگران انگلیسی در 1920 و سپس به وسیله دولت های متوالی سنی تا صدام ، عصبانی هستند.
آیت الله العظمی علی سیستانی رهبر روحانی آنان ، بارها طرح جدید امریکا را رد کرده است.
او انتخابات مستقیم می خواهد.نگرانی مشروع او این است که امریکا می خواهد انتخاب دولت را کنترل کند زیرا تصور می کند که «افراد ناباب» ، مخصوصا شیعیان ، انتخاب خواهند شد.
واشنگتن همچنین نگران است که بنیادگراهای اهل تسنن و حتی بعضی از بعثی ها نتایج خوبی در انتخابات به دست بیاورند.
عنصر جدید دیگر در برنامه امریکا این بود که قدرت در پایان ژوئن به دولت جدید منتقل شود.
این امر به بوش امکان خواهد داد ادعا کند که ماموریتش را در عراق به انجام رسانده است.
با گذشت اندکی بیش از یکسال از حمله به عراق ، مردم این کشور یک «دولت قانونی» خواهند داشت دولتی که از نظامیان امریکایی دعوت خواهد کرد در این کشور بمانند ، اما از تعداد نظامیان می توان به تدریج کم کرد یا آنها را به سرباز خانه های داخل عراق انتقال داد ، تا کم کم نیروهای امنیتی عراق جای آنها را بگیرند .
در آن صورت تعداد تلفات امریکا کم خواهد شد ، اشغالگری شکل قانونی پیدا خواهد کرد و رقبای بوش از حزب دموکرات چیزی برای انتقاد از وی نخواهند داشت .
اما حالا تمام این حرف ها جز خواب و خیالی نیست آیت الله سیستانی حاضر نیست از مخالفت دست و مردم بصره هفته گذشته به خیابان ها آمدند تا از خواسته های او حمایت کنند.
کاری که ممکن است در سایر شهرهای شیعه نشین تکرار شود.تازه ترین اتهامات درباره شکنجه دستگیرشدگان توسط امریکا و انگلیس آتش خشم مردم را شعله ورتر خواهد کرد.
بدتر از همه برای واشنگتن این که آیت الله سیستانی صراحتا گفته است که هیچ دولتی که به طور غیردمکراتیک انتخاب شده باشد حق ندارد از نظامیان امریکایی بخواهد در عراق بمانند.
واشنگتن می کوشد وانمود کند هدفش از تعجیل در «انتخاب» یک دولت به هر شکل ممکن و پرهیز از انجام انتخابات مستقیم ، جلوگیری از تاخیر در انتقال قدرت به مردم عراق است .
آیت الله این ادعا را رد می کند طرفداران او می گویند از فهرست جیره بندی از زمان اجرای برنامه نفت در برابر غذا (توسط سازمان ملل) که در سراسر عراق اجرا می شد ، می توان به راحتی به جای کارتهای انتخاباتی استفاده کرد که امریکا می گوید تهیه آنها حداقل یک سال طول می کشد.
برخلاف افغانستان ، با روستاهای دورافتاده و ماههای پربرف که انجام انتخابات را در آن دشوار می کند، جغرافیای عراق مشکلی در سر راه انجام سریع انتخابات به وجود نمی آورد.
موضوع دیگری که دولت بوش مجبور به حل آن است ، چگونگی برخورد با سازمان ملل است.
کاخ سفید بعد از مدتها نادیده گرفتن این سازمان و حتی مبارزه با آن به ناچار بار دیگر به کوفی عنان رو آورده است.
حقیقت این است که آیت الله سیستانی مانند نیاکان شیعه خود که پس از 1920 از ترس این که مردم عراق آنان را دست نشانده انگلیسی ها یا خائن به حساب بیاورند ، حاضر نشدند با انگلیسی ها ملاقات کنند ، از گفتگو با پل برمر ، حاکم امریکایی عراق یا همتایان انگلیسی او خودداری می کند.
او با عراقی هایی دیدار می کند که پیام ها را از مقامات ائتلاف می آورند البته وضع در مورد نمایندگان سازمان ملل فرق می کند.
به این دلیل واشنگتن به سازمان ملل فشار می آورد که یا سیستانی را قانع کند که انجام انتخابات غیرممکن است یا بر کار سران محلی نظارت و آنها را تایید کند.
عنان باید در مقابل این جام شراب مسموم ایستادگی کند او باید از مفهوم انتخابات مستقیم حمایت کند.
ضرورتی ندارد انجام انتخابات با تاخیر در اعاده حاکمیت عراق همراه باشد پنج ماه برای تدارک انتخابات آنقدر طولانی نیست.
سازمان ملل باید ، همچنان که بسیاری از کشورهای عضو آن در ابتدا امیدوار بودند ، پیشنهاد کند مسوولیت فرآیند انتقال کامل قدرت به مردم عراق را به عهده بگیرد.
برنامه واشنگتن برای انتقال قدرت یک ظاهرسازی است.
هدف واقعی انتخاب مجدد بوش و ادامه اشغال عراق با وسایل غیرمستقیم است.
سازمان ملل نباید نقشی در این کار داشته باشد.