بچه‌های زورگوی مدرسه

هر بچه‌ای می‌تواند تحت تاثیر بچه‌های قلدر مدرسه قرار گیرد. بخصوص دانش‌آموزان کوچک‌تر و آنهایی که دوستان کمتری دارند. این قلدری‌‌ها در هر سنی شکل‌های متفاوت و مختلفی دارد اما عموما به 2 دسته تقسیم می‌شوند.

زورگویی‌ها و اذیت‌های جسمی مانند مشت زدن، لگد زدن یا دیگر انواع آسیب‌های فیزیکی و در کنار آنها، از بین بردن اموال شخصی کودک و اذیت‌های کلامی شامل: مسخره و ریشخند کردن، تهمت زدن و انتشار شایعات بی‌اساس و مخرب.

بچه‌هایی که مورد اذیت و آزار قرار می‌گیرند، از رفتن به مدرسه می‌ترسند. آنها ممکن است از سر‌درد و دل درد شکایت کنند و در تمرکز برای کارهای مدرسه با مشکل مواجه شوند. البته در دراز مدت، عواقب ناشی از قلدری‌های بچه‌ها در مدرسه حتی شدیدتر نیز می‌شود.

کودکانی که تحت‌تاثیر این مشکل قرار می‌گیرند اغلب حالاتی از افسردگی، اضطراب و اعتماد به نفس پایین دارند. برخی از این مشکلات ممکن است تا بزرگسالی نیز همراه کودک باقی بماند.

اگر فرزند شما هم در مدرسه چنین مشکلی داشته باشد، ممکن است به شما چیزی نگوید و از ترس، خجالت یا شرمندگی سکوت کند. اما شما به عنوان پدر و مادری هوشیار می‌توانید متوجه بروز چنین مشکلی شوید.

اگر لباس یا دیگر وسایل شخصی او آسیب دیده یا گم شده‌ است، اگر کبودی یا سایر آسیب‌های غیر قابل توضیح در بدن او مشاهده کردید، اگر متوجه شدید برای رفتن به مدرسه یا سوار شدن به سرویس میلی نشان نمی‌دهد، اگر عملکردش در مدرسه ضعیف شده است یا سردرد، دل درد و دیگر شکایات جسمی را در او مشاهده ‌کردید یا هنگام خواب و غذا خوردن مشکل دارد، شاید نشانه‌هایی از بروز این مشکل برای او باشد.

اگر شک دارید که کودک شما هم با چنین مشکلی مواجه شده است، شرایط را با دقت کنترل کرده و هر تغییری را جدی بگیرید.

ابتدا او را تشویق کنید تا نگرانی‌هایش را با شما در میان بگذارد و تا جایی که می‌توانید در مورد شرایط کلی آگاهی کسب کنید. به عنوان مثال از او بخواهید که به شما بگوید چه زمانی و چگونه این مشکل پیش آمده است. گام مهم بعدی این است که به او بیاموزید چگونه با این شرایط مواجه شود.

اقدامات تلافی‌جویانه یا دعوای مجدد را به او نیاموزید. در عوض او را تشویق کنید تا خونسردی خود را حفظ کند. می‌توانید به او پیشنهاد کنید در جاهایی که احتمال دارد این مشکل بروز کند، می‌تواند با دوست و همراهی بماند. در ضمن به او گوشزد کنید که می‌تواند از معلم یا مسوولان مدرسه کمک بخواهد.

خودتان هم از کمک مسوولان مدرسه غافل نشوید.

در کنار تمام این کارها، اعتماد به نفس فرزندتان را نیز تقویت کنید. ولی هیچ وقت کودکتان را در برابر چنین مشکلی تنها نگذارید؛ همیشه از او حمایت کنید تا مشکل برطرف شود.

از صحبت با مشاور مدرسه یا مدیر و ناظم هم غفلت نورزید.