مدارس و اعتیاد

از نظر اکثر کسانی که با نوجوانان کار می‌کنند، مهم‌ترین خطر تهدیدکننده این گروه این است که آنها به عنوان واکنشی در قبال قرارگرفتن مکرر در موقعیت‌های نامناسب ازجمله احساس ناامنی، فشار، آشفتگی روانی، تعارض با والدین یا مشکلات زندگی روزمره، به مواد مخدر پناه ببرند، همچنین سوءمصرف مواد مخدر در بسیاری افراد از سنین دبیرستان آغاز می‌شود و از مهم‌ترین راه‌های کاهش مصرف در بزرگسالی، پیشگیری از آن در نوجوانی است.

متاسفانه برخی از تبلیغات رسانه‌ها نشان از توانایی بازگشت مجدد به زندگی عادی پس از یک دوره اعتیاد دارد. این تبلیغ به نوجوانانی که در حال رشد هستند، می‌آموزد اگر ناخواسته یا خواسته معتاد شدند می‌تواند پس از طی فرآیند زمانی به زندگی عادی برگردند در حالی که علم روان‌شناسی اثبات کرده است که این افراد نمی‌توانند به طور کامل از اعتیاد خود دست بکشند. شاید اگر در اطلاع‌رسانی مواد مخدر به جنبه پیشگیری توجه کنیم به طوری که نگرش نوجوانان و جوانان نسبت به مواد مخدر تغییر یابد و آنها به عوارض استفاده از این مواد فکر کنند و بدانند که راه برگشتی پس از ابتلا به مواد مخدر نخواهند داشت، گام موثری برداشته‌ایم.

در ایران بیش از 14 میلیون دانش‌آموز در مقاطع مختلف تحصیلی درس می‌خوانند و موضوع ابتلا به اعتیاد و سایر آسیب‌های اجتماعی همواره مورد توجه آسیب‌شناسان اجتماعی قرار داشته است.

متاسفانه سن اعتیاد در کشور پایین آمده است. اگر این واقعیت تلخ را پنهان کنیم، مشکل حل نمی‌شود. با پاک کردن صورت مساله نمی‌توان مانع از گسترش یا تخریب‌های اعتیاد در نسل جوان شد. این در حالی است که مافیای بزرگی در این زمینه فعالیت می‌کند و به صورت تشکیلاتی برای گسترش اعتیاد در بین جوانان ما تلاش می‌کنند. در مناطق تحت کنترل آمریکا در افغانستان، سالانه هزاران تن تریاک، هروئین، شیشه و کریستال تولید و به سوی مرزهای ایران هدایت می‌شوند.

میزان مواد مخدر در مدارس عدد بسیار پایینی است، اما اگر منکر وجود مواد مخدر در مدارس شویم یا بگوییم هیچ دانش‌آموزی لب به مواد مخدر نزده است، دروغ می‌گوییم. آموزش و پرورش باید مکانیزمی را برای شناسایی این دانش‌آموزان فراهم کند. تنها محیط آموزشی در اعتیاد دانش‌آموزان نقش نداشته و خانواده هم در این خصوص مقصر هستند. در جوامع سنتی نظیر ایران خانواده رکن اصلی در امر پیشگیری از اعتیاد در جوانان و نوجوانان محسوب می‌شود. این امر تا اندازه‌ای مهم است که گروه زیادی از متخصصان، اعتیاد را نشانه بحران خانوادگی می‌دانند.