در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
شورانگیزتر از ماه و مه
اگر اهل موسیقی و شنیدن آهنگها و قطعاتی هستید که این روزها کمتر در بازار میتوانید پیدا کنید؛ پیشنهاد میکنیم که این آلبوم را نه یک بار که چند بار گوش بدهید که غذای روحتان است. آلبومی که میخواهیم شما را دعوت به شنیدنش کنیم، آلبوم ماه و مه اثر حسین علیزاده است؛ آلبومی که هرچند یک سالی از زمان انتشارش میگذرد اما جزو آن دسته از کارهایی است که هیچ وقت از مد نمیافتند یا کهنه نمیشوند، مثل کارهای دیگر علیزاده.
یکی از خوبیهای این آلبوم این است که گوشتان با صدای سازی جدید و سنتی به نام شورانگیز که استاد ابراهیم قنبریمهر ابداعش کرده، آشنا میشود. روی جلد آلبوم نوشته: استاد علی تجویدی حدود 20 سال پیش به استاد قنبری پیشنهاد ساخت سهتاری را میدهد که در آن بهجای صفحه چوبی از پوست استفاده شود. قنبری که این موضوع را قبلا تجربه کرده بود، صدای سهتار پوستی را مطلوب نمیدانست اما طی همفکری و صحبتهای تجویدی با او، طرحی بهنظرشان میرسد که صفحهای با ترکیب پوست و چوب را تجربه کنند و در آن خرک سهتار روی صفحه چوبی کوچک و آن صفحه روی پوست قرار گیرد. به این ترتیب سازی متولد شد که تجویدی نام آن را شورانگیز گذاشت... شورانگیز هرچند برای من و شما ساز جدیدی است اما پیش از این هم علیزاده در آلبوم ترکمن از این ساز استفاده کرده بود. در بخش اول آلبوم، حسین علیزاده به تکنوازی شورانگیز میپردازد و در ادامه این تکنوازی با آواز افشاری همراه میشود. در بخش دوم هم علیزاده همراه ارکستر قطعاتی را در دستگاه شور اجرا میکند. صدای شورانگیز آنقدر رویتان تاثیر میگذارد که در بخشهایی بخصوص بخش اول شما را در خودش غرق میکند. بعضی جاها صدای شورانگیز شبیه تار میشود اما خوب که دقت کنید متوجه میشوید که صدایش از تار و سهتار لطیفتر و بمتر است. از تکنوازی تا فضا و محتوای کار و نوآوریای که علیزاده دست به آن زده ماه و مه را به یکی از آلبومهای خوب سالهای گذشته تبدیل کرده و این آلبوم اردیبهشت 88 توسط نشر هرمس منتشر شده است.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
