کمی هم خیام

مثلا چند نفر از شما ماه تا سال سراغ شعرهای وحشی بافقی یا باباطاهر می‌روید؟ بعضی هایمان خواندن شعرهای کهن را اصلا دوست نداریم و سرمان با شعرهای اخوان و نیما و سهراب و شاملو و... گرم است و البته عده‌ای از ما هم وقتی می‌خواهیم تحقیقی بنویسیم یا پژوهشی کنیم گوشه چشمی هم به شعرهای شاعران فراموش شده می‌اندازیم. یکی از کسانی که به این شکل در حقش جفا شده حکیم عمر خیام است. برای این هفته پیشنهاد می‌شود که سراغ دیوان خیام بروید و نیم‌نگاهی هم به شعرهای خیام بیندازید. شعرهایش نه سخت است و نه غیرقابل فهم. شاید اصلا شیفته شعرهایش شدید و ازشان دل نکندید. حکیم عمر خیام در سال 439 هجری در نیشابور و در زمان ترکان سلجوقی به دنیا آمده است و در سال 517 هم در نیشابور چشم از جهان فرو بسته.علاوه بر تبحر در ریاضی و هندسه خیام در علم هواشناسی و مکانیک، هیدرو استاتیک و موسیقی هم مشهور است و از او رساله‌هایی به‌جا مانده. ساخت گنبد شمالی مسجد جامع اصفهان هم به دلیل هندسه‌دانی خیام به او نسبت داده‌اند، اما بیشترین شهرت خیام به خاطر رباعیاتش است. توصیه ما هم به شما خواندن همین رباعیات است. بعد از ترجمه رباعیات خیام به انگلیسی و توسط فیتز جرالد، خیام در ردیف شاعرانی مثل دانته، گوته، شکسپیر و هومر قرار گرفته است.

ماییم که اصل شادی و کان غمیم سرمایه دادیم و نهاد ستمیم

پستیم و بلندیم و کمالیم و کمیم آیینه زنگ خورده و جام‌جمیم