موقعیت سخت یک مربی

علی دایی موقعیت خاصی در فوتبال ایران داشته و دارد. او که پرافتخارترین بازیکن ایران است و بهترین گلزن جهان، در داخل کشور خودش همیشه در گیر یک موقعیت متناقض بوده است. گاهی در اوج موفقیت و گاهی مقصر اصلی ناکامی‌ها.

فاصله این دو جایگاه هم برای دایی آنقدر کم بوده که خیلی‌ها در مقابل این مساله قدرت واکنش را از دست داده‌اند. گاهی فقط لب به تعریف و تمجیدش گشوده‌اند وگاهی به باد انتقادش گرفته‌اند.

دایی اما طی این سال‌ها نشان داده که راه و رسم موفق ماندن را بلد است و می‌داند چگونه از شکست‌ها درس بگیرد و نقطه‌ضعف‌هایش را به نقطه قوت تبدیل کند.

بعد از جام‌جهانی 2006 درست در زمانی که دایی سمبل ناکامی تیم ملی بود، او به بازی‌های باشگاهی بازگشت و چند هفته به عنوان آقای گل در صدر جدول گلزنان لیگ برتر قرار گرفت. او در ادامه فصل به بهترین شکل ممکن لباس بازیکنی را از تن در آورد و به عنوان مربی سایپا کنار زمین ایستاد و جام قهرمانی را به همراه بازیکنان این تیم بالای سر برد.

او از سمبل نا کامی به یک مربی موفق تبدیل شده بود و همین هم باعث شد تا رفته رفته کارش به تیم ملی و نیمکت سرمربیگری این تیم کشیده شود.

دایی خیلی زود مربی تیم ملی شد، اما حضورش در تیم ملی زیاد طول نکشید. او با باخت مقابل تیم ملی عربستان از نیمکت تیم ملی خداحافظی کرد و چند ماه بعد راهی تیم پر طرفدار پایتخت یعنی پرسپولیس شد. اما جدا از درگیری‌های همیشگی مایلی‌کهن و دایی، هفته گذشته او به خاطر قراردادش با فدراسیون فوتبال باز هم خبرساز شد.اوج این خبرسازی، حضور او در برنامه 90 و سه ساعت صحبتش در مورد مسائل مختلف تیم ملی بود. فردای آن روز واکنش‌ها نسبت به این مساله بامزه بود. خیلی‌ها دایی را محق می‌دانستند اما با عدد و رقم‌هایی که در فوتبال ما جریان دارند، مشکل داشتند.

درگیری دایی با فدراسیون فوتبال تا لحظه نوشتن این مطلب به پایان نرسیده، او گفته به فیفا شکایت می‌کنم و علی پروین هم بعد از برنامه 90 به خبرگزاری‌ها گفته دایی این کار را نمی‌کند. فدراسیون هم که پایش را توی یک کفش کرده و هیچ حق و حقوقی برای دایی قائل نیست.

حالا باید منتظر ماند و دید که این ما جرا به کجا می‌کشد. دایی حالا روی دور موفقیت است. با تیم پرسپولیس در بالای جدول جولان می‌دهد و امیدوار است باز هم بتواند جام قهرمانی لیگ برتر را بالای سر ببرد.