نیکی و بخشش

خدای من از همه امور آگاه است، روزه‌داری‌ام را می‌بیند، دعاهایم را می‌شنود، کارهایم را زیر نظر دارد و کلامم را می‌شنود. من نیز از اینجا او را صدا می‌زنم و مدام از او درخواست می‌کنم. من که سراسر نیازم، خدایم را با همه وجود صدا می‌زنم و از او می‌‌خواهم خواسته‌هایم را برآورده کند. امروز باید چیز دیگری بخواهم که دیگران نیز از آن بهره‌مند شوند. باید دست‌هایم را به دعا بالا ببرم و بخواهم که خداوند امروز توفیق ترحم بر یتیم را به من عطا کند که می‌گویند: «هر چه کنی به خود کنی، گر همه نیک و بد کنی».معبود من، در برابر هر دست نوازشی که بر سر یتیم می‌کشم، برایم حسنات فراوان مقدر می‌کند. ‌ من بر یتیم ترحم می‌کنم و خدای من، مرا تکریم می‌کند. من کودکان یتیم را طعام می‌دهم و خدای من، روزی‌ام را فزونی می‌بخشد.