کودک و اسباب‌بازی‌هایش

متخصصان روانپزشک کودک، راه‌حل‌های متفاوتی را برای حل این مشکل پیشنهاد می‌کنند، از جمله این‌که به بچه‌ها قرض دادن را یاد بدهیم و برای مدتی کوتاه با آنها این عمل را تمرین کنیم و به کودک اطمینان دهیم بعد از اتمام تمرین، وسایل او مجددا مال خود اوست.

می‌توانیم کودک را تشویق کنیم که اسباب بازی‌هایش را با پدر و مادر شریک شود؛ اغلب برای کودک راحت‌تر است که وسایلش را با پدر و مادرش استفاده کند، چون اطمینان دارد آن را به او برمی‌گردانند و این کار، تمرین مناسبی برای استفاده مشترک از وسایل است.

همچنین باید با کودکان استفاده مشترک از فضای خانه نیز تمرین شود تا او یاد بگیرد علاوه بر داشتن حریم خصوصی در کنار وسایل شخصی، به حریم خصوصی دیگران نیز احترام بگذارد و در فضای مشترک با دیگر افراد زندگی کند؛ در این بین به علت کوچک بودن محیط زندگی اکثر افراد، والدین مجبور می‌شوند که اتاقی را به‌طور مشترک به فرزندان اختصاص دهند و همین امر نیز مشکلاتی را برای والدین ایجاد می‌کند.

به یاد داشته باشیم حتی کوچک‌ترین اتاق خواب را نیز می‌توان به فضاهای خصوصی کوچک‌تری تبدیل کرد؛ می‌توان کمد یا قفسه کتاب را در وسط اتاق چید و فضای جلوی درب ورودی را به عنوان محدوده عمومی تعیین کرد و یک قانون ساده وضع کرد که هرکدام از فرزندان قبل از ورود به فضای دیگری باید اجازه بگیرند.

کودکان باید استفاده مشترک از وسایل، قرض دادن، بخشیدن و استفاده مشترک و مناسب از فضا‌ها و احترام به زمان خصوصی را از کودکی بیاموزند.

این روش می‌تواند بهترین راه حل برای پایان دادن به مشاجرات دایمی فرزندانی باشد که در یک اتاق مشترک زندگی می‌کنند و این‌گونه می‌توانیم با در اختیار قرار دادن یک فضای خصوصی به هرکدام از آنها، احترام به فضای مشترک و همچنین حریم خصوصی افراد را آموزش دهیم.

همچنین می‌توانیم برنامه زمانی را روی در اتاق کودکان آویزان کنیم و اجازه بدهیم آنها یک ساعت از روز را برای انجام امور خصوصی خود، اتاق را رزرو کنند؛ وقتی در ساعت خصوصی آنها کسی مزاحمشان نشود، یاد می‌گیرند که به زمان خصوصی یکدیگر احترام بگذارند.

پیشنهاد می‌شود همواره با کمک فرزندانتان فهرستی از قوانین مربوط به اتاق خواب آنها تهیه کنید و برای نقض این قوانین نیز پیامدهایی را مشخص کنید؛ البته بهتر است که بچه‌ها این پیامدها را خودشان تعیین کنند.

الهام طباطبایی