از حرف تا عمل

مقامات عالی اجرایی (رئیس‌جمهور) و قضایی (رئیس قوه قضاییه) هر کدام به نوعی بر لزوم نقد منصفانه و تحلیل درست اتفاقات و عملکردها از سوی مطبوعات تاکید کردند؛ مساله‌ای که نیاز جامعه رسانه‌ای کشور است و می‌تواند در صورت تحقق کامل به شکوفایی بیش از پیش امر اطلاع‌رسانی منجر شود.

در فضای فعلی که عملا قدرت رسانه‌های بزرگ از طریق رسانه‌های کوچکی چون وبلاگ‌ها و سایت‌های خبری کوچک به چالش کشیده می‌شود، فرآیند اطلاع‌رسانی خود‌به‌خود به پدیده پیچیده‌ای تبدیل می‌شود.

در این شرایط مقامات اجرایی نمی‌توانند از رسانه‌ها گلایه کنند که چرا خبر رویدادی را درج یا عملکردی را نقد کرده‌اند. در این شرایط به جای کتمان اتفاق یا فرار از پاسخگویی اتفاقا باید با پاسخگویی و بیان مشکلات یا حتی کاستی‌ها به جریان اطلاع‌رسانی عمق بخشید.

مدیری که عملکرد نادرستی دارد و نتیجه کارش مثلا باعث ایجاد مشکل برای بخشی از واحدهای اقتصادی شده باید به جای فرار از پاسخگویی و متهم کردن روزنامه‌نگاران به سیاه‌نمایی، اتفاقا پاسخگو باشد و عملکردش را تشریح کند.

در جهان فعلی که ما زندگی می‌کنیم، در ظاهر ممکن است احساس کنیم که همچنان در پناه دیوارهای بتنی هستیم و از دیده‌ها پنهان اما اگر خوب دقت کنیم درمی‌یابیم که دیوارها ناپدید شده‌اند و جهان ما به جهانی شیشه‌ای تبدیل شده است.

درست یا غلط وضعیت ما چنین است. برای مقابله با رسانه‌هایی که در طول شبانه‌روز می‌کوشند تا خبرهای نادرست و تحلیل‌های مغرضانه خود را با روش‌هایی هنرمندانه به خورد مردم بدهند، باید به رسانه‌های داخلی اطمینان کرد و به خبرنگاران این اجازه را داد که هنرمندانه واقعیت‌‌ها را به تصویر بکشند تا سره از ناسره مشخص شود. نقد منصفانه اگرچه ممکن است برای فردی یا سازمانی که نقد می‌شود تلخ باشد و گزنده، اما اگر خوب دقت کنیم، درمی‌یابیم که همین نقد می‌تواند برای یک سازمان یا یک شخص حکم دارو داشته باشد؛ دارویی که توانایی رفع بیماری‌ را دارد و می‌تواند به بهبود منجر شود.

روز خبرنگار به پایان رسید، اما بسیاری از فعالان رسانه‌ای کشور امیدوارند که این بحث‌ها پایان نیابد و حرف‌هایی که به این مناسبت زده می‌شود، در حد حرف باقی نماند و عملی شود.

شهریار محمدی
جام‌جم