این ارابه را تا کجا باید راند؟

بسیاری از منتقدان بسکتبال برخی از کمیته‌ها را فاقد تحرک لازم می‌دانند و معتقدند به رغم پیشرفت و دستاوردهای بسکتبال ایران در رده‌های ملی، حرکت بعضی از کمیته‌های فدراسیون بسکتبال به کندی صورت گرفته است.

محمود مشحون، رئیس فدراسیون بسکتبال ، اما با قبول برخی واقعیت‌ها به دفاع از زیرمجموعه خود می‌پردازد. با این حال رئیس فدراسیون نمی‌تواند ضعف‌ها و کاستی‌ها را انکار کند.

 مشحون که در دوره‌های قبلی انتخابات بسکتبال با چالش‌های متعددی روبه‌رو بوده است امسال نیز بعد از پیروزی در انتخابات مجمع، مسوولیت‌های خطیری را به عهده دارد. بازی‌های تیم ملی در رقابت‌های جهانی و آسیایی گوانگجو، بازی‌های جوانان آسیا در یمن و بازی‌های نوجوانان در تهران، مسوولیت‌های تازه رئیس فدراسیون بسکتبال است که بنا به گفته خودش جامعه بعد از قهرمانی‌های بسکتبال دیگر به دومی قانع نمی‌شود، بلکه همه از ما انتظار طلا دارند.

مشحون این روزها سرگرم برنامه‌ریزی دوباره برای فدراسیون تحت مدیریتش است. او در آغاز صحبت‌هایش با ما که بعد از انتخابات در تالار آزادی با یکدیگر همکلام شدیم گفت: من در خانواده‌ای بزرگ شدم که به من یاد دادند دروغ نگویم و همیشه طرفدار حق باشم. همه معنویات و اصول اخلاقی را یاد بگیرم و مقابل هر کس خضوع داشته باشم. جامعه مطبوعات به بسکتبال خدمت کرد. نه نیشتان به من اثر دارد نه نوشتان، چون به کارم معتقدم و از بین نوشته‌های شما و گفته‌های کارشناسان اهم را انتخاب می‌کنم. بنابراین اگر ضعفی هم باشد در بین راه برطرف می‌کنم. ما از 8 سال پیش در مسیری قرار گرفتیم که شاید روز اول کسی فکر نمی‌کرد به سلامت از آن عبور کنیم، اما به لطف خداوند و همت همه، این امر تا امروز میسر شده است. واقعا روسای هیات‌ها به من بی‌نهایت لطف داشتند و هدیه‌ای که به من دادند من را شرمنده کرد. من باید به آنها هدیه می‌دادم، نه آنها به من؛ چون هرچه بوده از مجموع تلاش همه اعضا بوده است. نمی‎دانستم رئیس بسکتبال باقی می‌مانم و انتظاری هم برای کسب همه آرا نداشتم.

هر کاری برای موفقیت انجام داده‌ایم

مشحون زیاد اهل نالیدن از مشکلات و کمبود‌ها نیست. او درباره کمبود‌ها چنین گفت: مسلم است کمبود‌هایی داشتیم. 60 سال پیش تا قبل از این بهترین مقام بسکتبال ایران، عنوان سومی در بین 7 تیم بود.

طبیعی است که ما نواقصی داریم، ولی در این 8 سال با کمبودها و کسری‌ها، دیگر چه باید می‌کردیم که نکردیم؟ کمی باید واقع‌بینانه نگاه کرد. خواب جایزه اسکار را من می‌دیدم. چه کسی فکر می‌کرد تیم ملی به المپیک برود؟ چه کسی فکر می‌کرد جوانان 2 بار قهرمان آسیا شود؟ هیچ چیز را نمی‌شود پیش‌بینی کرد. ما برای حضور در رقابت‌های المپیک و جهانی هنوز جوان هستیم. مسلما برنامه‌ریزی و هدف ما بر مبنای حضور در این رقابت‌هاست، اما نمی‌شود پیش‌بینی کرد که می‌توانیم باز هم به المپیک برویم یا نه. این نکته را فراموش نکنیم که امروز با توجه به حضورمان در المپیک و رقابت‌های جهانی، انتظارها از ما بیشتر شده. امروز همه از بسکتبال توقع مدال طلا دارند. حتی به نقره هم راضی نمی‌شوند. ما سعی می‌کنیم وظیفه‌مان را بدرستی انجام دهیم و تیم خوبی داشته باشیم. در این راه همه زحمت کشیدند حتی آنها که الان در بین ما نیستند. مرحوم آیدین نیکخواه بهرامی را چه کسی فراموش می‌کند؟ مرحوم مهندس ادب، مرحوم اسماعیلی که الان در میان ما نیستند همه زحمت کشیدند. برنامه‌های فدراسیون بسکتبال بسیار فشرده است. مهم‌ترین مساله برای من که در صدر همه برنامه‌هایمان است، حاکم کردن اخلاق فرهنگی و اسلامی خالص در جامعه بسکتبال است. در بخش دوم باید در زمینه استعدادیابی فعالیت کنیم. ما در استعدادیابی کارهای زیادی کرده‌ایم، ولی نتیجه غایی برای ما چندان خوب نبوده است. ما در نظر داریم استان‌ها را تقسیم‌بندی و هر چند استان را که نزدیک به هم هستند در یک گروه قرار دهیم که بتوانیم در این زمینه فعالیت کنیم. نکته دیگر تربیت نیروهای متخصص در زمینه مربیگری و داوری است. باید در کلینیک‌ها و مراکز آموزشی مختلف شرکت کنیم تا از لحاظ علمی نیز سطح‌مان بالا رود.

مشحون در عین حال اضافه کرد: در این میان نباید از همکاری جدی با آموزش و پرورش بگذریم. خوشبختانه با حضور هاشمی در آموزش و پرورش کارها راحت‌تر شده است. پایه و اساس ورزش در مدارس شکل می‌گیرد، اما متاسفانه ورزش مدارس ما هنوز نتوانسته است در بحث پرورش استعدادهای ورزشی عملکرد خوبی داشته باشد و این ورزش در مدارس هنوز جایگاه ثابتی ندارد.

رئیس فدراسیون بسکتبال از کارهایی که این فدراسیون برای ایجاد پایگاه‌های قهرمانی در استان‌ها انجام داده است، گفت: خوشبختانه در حال حاضر 21 پایگاه قهرمانی بسکتبال در سراسر کشور وجود دارد و در صورت اعلام آمادگی سایر استان‌ها، نسبت به ایجاد پایگاه قهرمانی اقدام خواهیم کرد. من خطاب به استان‌ها و روسای هیات‌ها می‌گویم به هیچ وجه از فعال کردن استان‌ها خسته نخواهم شد.

بحث قابلیت‌های تیم ملی بر همگان مشهود است و مشحون آن را فقط به خودش و دوران مدیریتش منتسب نمی‌داند. او در ادامه گفت: برای این گروه زحمات زیادی کشیده شده است. نه فقط از سوی من، بلکه تلاشی صورت گرفته بود که نان خوبی در تنور برود و باز هم تلاشی بوده که نان خوب، نسوزد و در اختیار مردم قرار بگیرد. از موفقیت‌های بسکتبال همه باید لذت ببرند.وقتی ما اعتقاد داریم که بسکتبال باید رشد کند نباید فردی نگاه کنیم و باید گروهی بیندیشیم و بنگریم. الان دیگر کار سخت است.الان همه اولی می‌خواهند. اما همه اینها ابزار می‌خواهد. تا کجا می‌توانیم با این امکانات پیش برویم؟ این ارابه را تا کجا می‌شود راند؟

یکی از نگرانی‌های همیشگی رئیس فدراسیون بسکتبال بخش مربیان است. با آن که بسیاری از منتقدان بر این باور هستند که دانش مربیان در 10 سال گذشته زمینه‌ساز بسیاری از پیروزی‌های بسکتبال ایران بوده است، اما مشحون به نداشتن اتحاد مربیان اشاره کرد و گفت: بخش مربیان هیچ وقت سروسامان نداشته است. صحبت دیروز و امروز هم نیست، بلکه سال‌هاست ما در این بخش مشکل داریم. سال قبل عده‌ای از مربیان آقا و خانم آمدند فدراسیون و گفتند به دنبال تشکیل کانون مربیان هستیم که من استقبال کردم و همه جوره موافقتم را اعلام کردم، اما از آن تاریخ به بعد هیچ خبری از آن گروه نشد. تیمی که قهرمان جوانان آسیا در سال 2008 شد بعد از استعدادیابی آقای کسایی‌پور به دست شما افتاد و زحمات شما و بعد آقای نوری و دیگران. یا الان که تیم نوجوانان با آقای کیانی سوم آسیا شد. آنهایی که می‌گویند اثرگذار هستند الان کجا قرار گرفته‌اند؟ مشکل دارند؟ باید در کمیته مربیان بنشینند و مسائل را برطرف کنند.

مشحون درباره کمیته‌های دیگر فدراسیون گفت: در کمیته استعدادیابی کارهایی صورت گرفته، اما کم است. کمیته آموزش با آمدن آقای سر رشته سروسامان خوبی گرفته است. فیلم و نوارهای ویدئویی خوبی گرفتیم و به استان‌ها دادیم، اما کافی نیست.

باید روی این 3 بخش بیشتر کار کنیم. اگر فدراسیونی موفق بوده، به این برمی‌گردد که یک تیم موفق در آن فدراسیون کار کرده است. به طور حتم این طبیعی است که مشکلاتی در کار وجود داشته باشد. چطور می‌شود در کار مدیریتی مشکل نداشت و اشتباه نکرد؟ من و دوستانم همه تلاشمان را کرده‌ایم تا آنچه مصلحت بسکتبال بوده انجام دهیم و این رشته را به جلو حرکت بدهیم. این طبیعی است که انسان در ابتدای هر فعالیتی یک نگرش جدید به کار خود داشته باشد. در سازمان تیم‌های ملی کارها با نظم و برنامه‌ریزی قبلی انجام می‌شود و این سازمان اعضای خودش را هم گرفته است. در بخش داوری و مسابقات، آقای نوربخش با جدیت و پشتکار همیشگی کار می‌کند. من به همه همکارانم در فدراسیون بسکتبال افتخار می‌کنم.همه نور چشم من هستند. به هیچ وجه تغییری در کار نیست اما تقویت می‌کنیم. بالاخره باید به جایی برسیم که در همه کارها با برنامه جلو برویم.

در بودجه‌ریز نمی‌شوم

«من هیچ وقت در بودجه ریز نشدم.» این جمله مشهور مشحون است. رئیس فدراسیون بسکتبال از تنگناهای مالی برای ما این‌گونه گفت: من برنامه را می‌بینم. سال گذشته بودجه فدراسیون بسکتبال در یک سال 560 میلیون تومان بود. تالار آزادی مخارجش در بودجه ما قرار دارد. در بخش‌های دیگر هم مخارج در همین بودجه است. تلاش آقای سعیدلو، رئیس سازمان تربیت بدنی بر این است که اول بر اساس برنامه، دوم نیاز‌ها و سوم پیشرفت رشته‌های ورزشی، بودجه به فدراسیون‌های مربوط تزریق کند.

از پیش باخته نیستیم

مشحون با اشاره به رقابت‌های جام جهانی بسکتبال در ترکیه و پیش‌بینی‌اش از پیروزی تیم ایران در این رقابت‌ها گفت: به هیچ‌وجه نمی‌توانم پیش‌بینی کنم که حتی یک بازی را بتوانیم در رقابت‌های جهانی بسکتبال ببریم. در میان همه حریفان ما به تونس نزدیک‌تر هستیم و نتیجه را میزان تلاشی که هر کدام از تیم‌ها برای آماده‌سازی کرده‌اند، نشان می‌دهد. البته ما با تونس 2 دیدار در رقابت‌های کشورهای اسلامی انجام داده‌ایم که یکی برد و یکی باخت بوده است. تیم آمریکا تیم خوبی است، اما قرار گرفتن مقابل این تیم باعث شده انگیزه بسکتبالیست‌های ما بیشتر شود. بچه‌های ما از آمریکا وحشت ندارند.

این طور نیست که هزار جور گرفتاری بتراشند که با آمریکا مقابله می‌کنند. بسکتبالیست‌های ما شجاع، دلیر و نترس هستند که در مقابل تیم‌های قدرتمند انگیزه مضاعف نیز پیدا می‌کنند. این جوانان که من می‌شناسم انگیزه بالایی برای درخشیدن دارند. توجه کنید که تمام حریفان ایران در رقابت‌های جهانی، تیم‌هایی هستند که سابقه چندین بار حضور در رقابت‌های المپیک و جهانی را دارند. همین برزیل را نگاه کنید که بازی اول ما با آنهاست. بسکتبال برزیل کجا و ما کجا. اما این بدان معنی نیست که ما از پیش‌ باخته باشیم.

محمد رضاپور 
جام‌جم