اینترنت ، همیشه وهمه جا

در میدان ولی عصر، سوارتاکسی های تجریش شده اید. می دانید که حدود 45 دقیقه در راه خواهید بود، لذا نوت بوک خود را با خیال راحت روشن می کنید و به کار با اینترنت می پردازید. سری به سایتهای خبری می زنید.

کد خبر: ۳۴۲۰۷

ایمیل هایتان را چک می کنید و پاسخ می دهید. با 2 نفر از دوستانتان با مسنجر گپ می زنید.
ناگهان متوجه می شوید آقای راننده صدایتان می زند. بله ، به مقصد رسیده اید و باید پیاده شوید. به نظرتان در حال خواندن یک داستان علمی ، تخیلی هستید؛
نه ، این یک تخیل نیست. البته درست است که در حال حاضر در تهران چنین اتفاقی نیفتاده است ، اما مردم شهر کریتوس (CERRITOS) در کالیفرنیای جنوبی فاصله چندانی با این تجربه ندارند.
یازدهم دسامبر (20آذر ماه) سایتهای خبری اعلام کردند که از ماه آینده طرح ایجاد دسترسی بی سیم به اینترنت در تمام گستره شهر 22 کیلومتر مربعی کریتوس آغاز می شود، تا هر فردی از هر کجا در سطح شهر، براحتی بتواند به کار با اینترنت بپردازد.
در حال حاضر، شرکت خدمات دهنده در حال نصب آنتن های انتقال اطلاعات روی ساختمان های عمومی ، چراغهای راهنمایی و سایر مکانهاست تا شهر را تحت پوشش کاملی قرار دهد. گفته می شود این طرح ، بزرگترین شبکه خدمات رسانی بی سیم در امریکا خواهد بود.
پیش از این فناوری به کار رفته برای ایجاد این شبکه در مکانهای کوچکتری مانند فرودگاه ها، کافی شاپ ها و هتل ها مورد استفاده قرار گرفته بود. برای مثال ، کاربران می توانستند از بدو ورود به لابی هتل تا اتاقشان از پوشش خدمات اینترنت بی سیم استفاده کنند، اما تا به حال این فناوری در گستره یک شهر آن هم با حدود 22 کیلومتر مربع وسعت مورد استفاده قرار نگرفته بود.
آنی هیلتون ، سخنگوی شهر کریتوس ، درباره علت استفاده از این فناوری چنین می گوید: شهروندان این شهر به دلیل فاصله زیادی که از مرکز تلفن دارند، امکان استفاده از فناوری DSL برای دسترسی با سرعت و عرض باند بالا به اینترنت را ندارند.
از طرف دیگر، امکان استفاده از شبکه کابلی برای ارائه این خدمات نیز وجود نداشته است ، اما شهروندان از مسوولان شهر خواسته بودند، تا راهی پیدا کنند، که بتوان شهر را از اینترنت پرسرعت بهره مند کرد.
به نظر می رسد، ما توانسته ایم راهکار مناسب را پیدا کنیم و از این بابت خوشحالیم.
حالا متوجه شدید که با یک داستان علمی ، تخیلی طرف نیستید؛ پس بد نیست ، فناوری مورد استفاده در این شبکه و شبکه های مشابه را بررسی کنیم. فناوری به کار رفته در این طرح اططلاحا Wi-Fi نامیده می شود.
Wi-Fi مخفف عبارت Wireless Fidelity است و برای توصیف محصولاتی به کار می رود که از استانداردهای سری 802.11تبعیت می کنند.
این استانداردها، مدیریت ترافیک بسته های داده ای را با استفاده از امواج رادیویی و به شکل بی سیم بیان می کنند، به گونه ای که بسته ها در حال حرکت از مبدا به مقصد به هم برخورد نکنند.
معروفترین این سری ، استاندارد 802.11b است. این استاندارد در باند فرکانس 4/2 گیگاهرتز، یعنی همان باند اجاقهای مایکرویو و تلفنهای بی سیم ، کار می کند و امکان انتقال اطلاعات با سرعت 11 مگابیت در ثانیه را فراهم می آورد.
استاندارد 802.11a در باند فرکانسی 5 گیگاهرتز کار می کند و می تواند تا 54 مگابیت داده را در ثانیه منتقل کند؛ اما جدیدترین استاندارد این سری ، 802.11g است که با 802.11b سازگار است و در همان باند فرکانسی کار می کند.
اما همانند 802.11a می تواند تا 54 مگابیت در ثانیه را منتقل کند. هر آنتن و یا نقطه دسترسی در شبکه Wi-fi می تواند دایره ای به شعاع 90 متر را پوشش دهد و افراد مستقر در این محدوده می توانند برای ارتباط با اینترنت از آن نقطه دسترسی استفاده کنند.
گفته می شود که استاندارد 802.11a در آینده رواج زیادی خواهد داشت. پیش بینی شده است که فروش وسایل استفاده کننده از این استاندارد تا سال 2006 به 58/1میلیارد دلار خواهد رسید، در حالی که در سال 2001 میزان فروش این وسایل تنها 35 میلیون دلار بود.
شاید به ذهنتان برسد که به دلیل استفاده از امواج رادیویی ، روش Wi-fi از امنیت مناسبی برخوردار نیست و اطلاعات براحتی سرقت می شوند، اما باید به شما بگوییم که از ابتدای تولد Wi-fi روشی برای رمزنگاری اطلاعات در آن مورد استفاده قرار می گرفته است.
ابتدا روش WEP که به شیوه ساده ای اطلاعات را کد می کرد به کار گرفته می شد، اما با مشخص شدن اشکالات این روش ، استاندارد دیگری با نام WPA یا Wi-fi Protected Access مورد استفاده قرار گرفت.
با توجه به تستهای انجام شده این استاندارد جدید می تواند با امنیت خوبی اطلاعات را رمز و کاربر را نیز احراز هویت کند. همان طور که اشاره کردیم ، تا پیش از این ، استفاده از این فناوری در مساحت های کوچکتر مورد استفاده قرار گرفته است.
بسیاری از شرکتها به استفاده از شبکه محلی بی سیم یا WLAN روی آورده اند، تا خود را از شر کابل کشی و سیمهای اضافی خلاص کنند.
کافی است هر یک از کارکنان آنها یک نوت بوک یا وسیله دیگری که چیپ ست Wi-fi دارد (مانند کارت شبکه بی سیم)، در اختیار داشته باشد تا براحتی بتواند از این شبکه با سرعتی مناسب استفاده کند.
رشد استفاده از این فناوری طی سالهای اخیر چشمگیر بوده و گفته می شود بتدریج چیپ ست های Wi-fi درون خودروها و دوربین ها هم نصب خواهند شد. خدا را چه دیده اید، شاید روزی این تخیل برای ما هم تبدیل به واقعیت شد.