چگونه‌ مراقب‌کودکم باشم؟

آخرین بار که به صورت چهار دست و پا در خانه حرکت کرده‌اید، چه زمانی بوده است؟ اگر چه عجیب به نظر می‌رسد اما این کار را حتما انجام دهید. کوکان هر روز در اطراف منزل حرکت می‌کنند. پس بررسی کردن همه چیز از دیدگاه آنها بسیار حیاتی است. باید از دیدگاه آنها ببینیم که آیا خانه ایمن است یا خیر.

اگرچه همواره تصور می‌کنیم تنها کودکان کوچکی که چهار دست و پا راه می‌روند یا کودکان نوپا در خطر جراحت و صدمه قرار دارند، اما بررسی‌ها نشان داده که کودکان 14 سال و کمتر در خطر مرگ ناشی از حوادث روزمره هستند که بیش از یک‌سوم آنها در خانه رخ می‌دهد.

صدمات خانگی یکی از دلایل اصلی ایجاد مشکل برای کودکان است و نزدیک به 70 درصد کودکانی که تحت تاثیر این‌گونه جراحات در خانه قرار می‌گیرند، 4 ساله یا کوچک‌تر هستند. کودکان کوچک‌تر بیشتر در معرض خطر صدمات خانگی هستند، زیرا بیشترین زمان خود را در آنجا می‌گذرانند.

نظارت، بهترین راه جلوگیری از این‌گونه آسیب‌ها در خانه یا خارج از آن است، اما حتی والدین که بسیار مراقب هستند نیز نمی‌توانند کودکان خود را کاملا از همه خطرات در طول روز حفظ کنند.

در اینجا راه‌های ساده‌ای به شما پیشنهاد می‌شود تا از صدمه خوردن کودکتان در خانه جلوگیری کنید.

متداول‌ترین دلایل مرگ به دلیل صدمات خانگی عبارتند از آتش‌سوزی و سوختگی، خفگی، غرق شدن، افتادن و مسموم شدن. براساس بررسی‌های انجام شده، بیشتر اتفاقات و حوادث خانگی در جایی رخ می‌دهند که موارد زیر وجود داشته باشند:

ـ‌ آب: در حمام، آشپزخانه، حوض، استخر، وان یا تشت آب

ـ گرما یا شعله: در آشپزخانه یا کنار شومینه و بخاری

ـ مواد سمی: زیرسینک آشپزخانه، در جعبه کمک‌های اولیه، پارکینگ یا حتی در یک کیف یا هر جای دیگر که دارو در آن نگهداری می‌شود.

افتادن از جاهای مختلف مثل پله، کف لیز اتاق و پنجره‌های بلند.

شما می‌توانید با اعمال پیشگیرانه، این محل‌ها را امن‌تر سازید، اما مهم‌ترین نکته این است که همواره باید تحت هر شرایطی مراقب کودک خود باشید. حتی اگر منزل شما کاملا مناسب یک کودک است، اما یک اتفاق کوچک ممکن است باعث افتادن فرزند شما شود یا او چیزی را در دهان بگذارد یا به سمت اجاق گاز برود. پس بهترین و موثرترین کار، مراقبت از کودک در همه زمان‌ها و زیرنظر داشتن اوست.

به هر حال اتفاقات و حوادث روی می‌دهند پس نکته مهم آماده بودن برای آنهاست. اگر شما فرزند دارید یا می‌خواهید بچه‌دار شوید، عاقلانه است که به موارد زیر توجه کنید:

ـ‌ کمک‌های اولیه و روش‌های احیا کردن را بیاموزید.

ـ نزدیک تلفن منزل، شماره پزشک معالج، اورژانس،‌ نزدیک‌ترین بیمارستان، شماره تلفن همسایه‌ها یا بستگان نزدیک را یادداشت کرده و همواره دم‌دست داشته باشید.

ـ همیشه جعبه کمک‌های اولیه را در جای مطمئنی نگهداری کنید.

ـ کپسول آتش‌نشانی را حتما در منزل داشته باشید.

در میان حوادث و اتفاقات ناگوار، افتادن یکی از پرخطرترین مواردی است که کودک را تهدید می‌کند. کودکان اغلب روی مبلمان بازی می‌کنند، می‌نشینند، می‌خزند یا راه می‌روند.

در 2 سال اول زندگی، کودک تمایل زیادی به جست و خیز روی مبلمان دارد. کودکان نوپا نیز تلاش می‌کنند خود را از اشیای موجود در خانه بالا بکشند، اما توانایی نشان دادن عکس‌العمل هماهنگ هنگام خطرات خاص را ندارند. آنها خود را از پایه محل بالا می‌کشند، از این طرف به آن طرف می‌روند و می‌خواهند به هر چه که می‌بینند، دست بزنند.

ـ به پنجره‌ها و پرده‌ها برای جلوگیری از افتادن کودک اعتماد نکنید.

ـ پنجره‌ها را از بالا باز کنید یا از حفاظ‌های مخصوص برای جلوگیری از افتادن کودک استفاده کنید. بدانید کودکان می‌توانند از پنجره‌هایی که به اندازه 7‌/‌12 سانتی‌متر باز هستند هم بیفتند. مطمئن شوید که حفاظ‌های مخصوص برای کودکان ایمن است،‌ اما بزرگسالان در زمان وقوع آتش‌سوزی براحتی می‌توانند آن را باز کنند.

ـ صندلی، مبل، تختخواب و چیزهایی از این دست را از پنجره‌ها دور نگه دارید تا مانع بالا رفتن کودک از آنها و افتادن او از پنجره شوید.

ـ هرگز کودک را بدون مراقب روی پله‌ها رها نکنید حتی روی پله‌هایی که در کنار آنها نرده وجود دارد. نو پاها می‌توانند خود را از نرده‌ها بالا کشیده و پایین بیفتند. می‌توانید یک محافظ جلوی در اتاق کودک خود نصب کنید تا از بیرون رفتن او و دسترسی به پله‌ها جلوگیری کند.

ـ راه‌پله‌ها را از اسباب‌بازی، کفش و فرش خالی کنید.

ـ از کار گذاشتن درهای آکاردئونی که می‌توانند سر کودک را گیر بیندازند، پرهیز کنید.

ـ در خانه از فرش‌هایی که روی زمین سر می‌خورند استفاده نکنید. در این حالت می‌توانید از ترمز فرش استفاده کنید تا فرش به زمین بچسبد.

ـ هرگز صندلی مخصوص کودک را روی مبل قرار ندهید. فشار حرکات کودک می‌تواند باعث سرنگون شدن او و ایجاد صدمه در کودک شود.

ـ مطمئن شوید که همه قسمت‌های مبلمان مثل میزها، کابینت‌ها، میز تلویزیون و... که کودک می‌تواند از آنها بالا برود، محکم است و پرت نخواهد شد. مراقب اشیایی مثل کتابخانه‌های پر از کتاب باشید، چرا که ممکن است روی کودک بیفتد. می‌توانید از پایه‌های «L» شکل استفاده کنید تا کتابخانه یا دیگر اشیای منزل را به دیوار اتصال دهید و مانع از افتادن آنها روی کودک خود شوید.

ـ می‌توانید از پوشش‌های محافظ در لبه‌های تیز میز و مبلمان استفاده کنید.

ـ‌ هرگونه وسایل اضافی را بسرعت از اطراف خانه جمع کنید.

ـ هرگز کودک را بدون مراقب روی تخت قرار ندهید. حتی اگر تلفن زنگ زد، کودک را بغل کرده و همراه خود ببرید یا لااقل او را روی زمین بگذارید.

ـ از تخت‌هایی با نرده محافظ حداقل 5 سانتی‌متری استفاده کنید.

ـ هنگام استفاده از صندلی حتما از کمربندهای ایمنی مخصوص استفاده کنید.

ـ هرگاه دیدید کودک از ضربه‌گیرهای موجود در تختخوابش برای بالا رفتن استفاده می‌کند، آنها را جمع کنید و از جلوی او بردارید.

ـ رو میزی را جمع کرده و هر گونه ریسمان یا اشیای آویخته شده را دور از دسترس کودک قرار دهید.

ـ‌ هرگز به کودک اجازه ندهید روی تورهای پارچه‌ای که مخصوص حرکات ژیمناستیکی است، بازی کند حتی در حضور یک فرد بزرگسال.

ـ مطمئن شوید که وسایل بازی موجود در زمین بازی ایمن هستند.

ـ مطمئن شوید که زمین بازی بچه‌ها نرم باشد تا ضربات ناشی از افتادن آنها را بگیرد. از زمین‌های سیمانی دوری کنید.

ـ اگر کودک شما شروع به دوچرخه‌سواری کرده، او را تشویق کنید تا حتما از کلاه ایمنی استفاده کند. در این سنین صدمات وارده به سر بسیار متداول است.

برای این که ببینید تلاش‌هایتان برای ایجاد محیط مناسب کودک، خوب از آب درآمده یا نه، به صورت چهار دست و پا در خانه حرکت کنید و خانه را از دید یک کودک ببینید. دقت کنید که در این حالت چه چیزهایی می‌تواند برای کودک خطرناک به نظر برسد.

به طور کلی، ایجاد محیطی کاملا امن برای کودک در خانه بسیار سخت است. اگر نمی‌توانید همه خانه را به محیطی ایمن تبدیل کنید، می‌توانید در اتاق‌های ناامنی را که کودک نباید در آنها رفت و آمد کند، ببندید. با استفاده از قفل کردن در خانه نیز می‌توانید از بیرون رفتن او جلوگیری کنید. البته بهتر است بدانید میزان ایمن بودن منزل، کاملا به شما بستگی دارد.

اما در نهایت مراقبت از کودک، مهم‌ترین عامل برای جلوگیری از صدمه دیدن اوست. بهتر است بدانید که به هر حال حتی هوشیارترین والدین نیز نمی‌توانند صددرصد موارد ایمنی کودک را تضمین کنند.

بهتر است اگر صاحب فرزند هستید تا حد منطقی، منزلی ایمن برای رفت و آمد کوچولوی خود فراهم کنید. به رغم تمامی اینها، راه رفتن، لمس کردن، بالا رفتن از هر جا و سرکشی کردن به اطراف، فعالیت‌هایی است که ذهن و جسم کودک را بهبود می‌بخشد. پس از او انتظار نداشته باشید که هیچ یک از این کارها را انجام ندهد.

الهه عیوض‌زاده
منبع: Kidshealth