اتفاق روز
یک دل سیر گریه کنید!
در فیلمسازی ایرانی اصطلاحی به نام «فیلم هندی» وجود دارد. این واژه در خصوص فیلمهایی به کار برده میشود که سوز و گداز فراوانی در آنها وجود دارد و مخاطب با تماشای آنها میتواند یک دل سیر گریه کند. البته گریه چندان چیز بدی نیست و در مواقع زیادی میتواند باعث تسکین و تسلای خاطر آدمها شود. حالا اگر شما هم به این نوع از فیلمها علاقهمند هستید، بد نیست سری به سینماهای نمایش دهنده فیلم «هفت دقیقه تا پاییز» بزنید.
آخرین فیلم علیرضا امینی بر یک ایده ساده استوار است: زندگی هر اندازه هم که آرام و شیرین باشد، باز هم حوادث فراوانی در متن آن وجود دارد که گاهی در کمین این آرامش نشسته است و بهسادگی میتواند همه چیز را در چشم به هم زدنی برهم بریزد و آدم را روانه قعر بدبختی کند.
ایده ابتدایی فیلم «هفت دقیقه تا پاییز» آنقدر خوب و تازه است که مخاطب را بهسادگی به تماشای فیلم ترغیب میکند. مرد جوانی در حال شست و شوی شیشههای یک برج، از بالا به پایین میآید و با توقف در هر طبقه، فرد یا افرادی را میبیند که در حال انجام دادن کار خاصی هستند و همین مساله موقعیتهای طنزی را پدید میآورد. داستان در 50 دقیقه اول آرام و کسل کننده است، اما با سفر میترا ـ با بازی هدیه تهرانی ـ و خانوادهاش به شمال برای فیلمبرداری از یک مراسم عروسی، داستان شکل میگیرد. میترا قرار است 3 برابر دستمزد عادی خود را برای این کار دریافت کند. در مسیر بازگشت وقتی شوهر میترا، در جاده پر پیچ و خم میافتد، به همسرش میگوید که «پس معلوم شد چرا حاضر شدن سه برابر دستمزد بدن!»
از این قسمت به بعد و با چپ شدن اتومبیل خانواده، داستان رنگ و بویی تلخ میگیرد و تا انتها در فضایی عصبی دنبال میشود. هفت دقیقه تا پاییز اولین فیلم هدیه تهرانی بعد از 5 سال است که به نمایش عمومی درمیآید. هرچند این فاصله زمانی طولانی باعث شده تا این بازیگر تا حدود زیادی فراموش شود اما باز هم دیدن بازی او خالی از لطف نیست. برای لذت بردن از فیلم باید به خاطر داشته باشید که به جزئیات فراوان فیلم توجه کافی داشته باشید تا تماشای آن برای شما شیرین باشد!
حبیب حداد / جامجم
گفت و گو
