چوب‌های آهنین

 تخته‌های چوبی که از آنها در ساخت کشتی‌ها و قایق‌ها استفاده می‌شود، حاوی سلول‌های مرده بدنه درختانی هستند که پس از قطع شدن، پوست درخت از آن جدا شده و بافت‌ چوبی داخلی آن به تخته‌ها و الوار چوبی تبدیل شده است. لیگینن یک نوع ماده پلیمری حاوی حلقه‌های بنزینی است که نقش بسیار مهمی در سختی و مقاومت چوب دارد. از آنجایی که چگالی نسبی یا به عبارتی وزن مخصوص مایعات سلولی حدود 5/1 و بیشتر از وزن مخصوص آب است، تفاوت انواع مختلف چوب از نظر وضعیت و نیروی نسبی شناوری آنها در سطح آب براساس حفره‌های موجود در دیواره سلول‌های بافت چوبی و همچنین ضخامت دیواره سلول‌ها و مقدار لیگینن موجود در دیواره سلول‌ها قابل توجیه خواهد بود. به همین علت وقتی در حفره‌های موجود در دیواره سلول‌ها، آب جایگزین هوا می‌شود، چوب‌هایی که حاوی بافتی متخلخل هستند، خاصیت اصلی خود را از دست می‌دهند و در آب غوطه‌ور می‌شوند اما چوب درخت آهن نوعی چوب بسیار سنگین و محکم است که در الیاف چوبی در فاصله بسیار نزدیکی نسبت به هم قرار گرفته‌اند. در این نوع چوب دیواره‌های سلولی بسیار ضخیم و دارای مقادیر بسیار زیادی لیگینن هستند و تعداد حفره‌های بین سلولی که حاوی هوا باشد در این نوع چوب به میزان قابل توجهی کاهش یافته است و به همین علت وقتی روی سطح آب قرار می‌گیرد، نمی‌تواند بر آن شناور بماند. بیش از 100‌گونه گیاهی در سراسر دنیا به نام درخت آهن معروف شده‌اند که این نامگذاری نیز براساس ویژگی‌های منحصر به فرد چوب این گروه از درختان انجام شده است. آمریکایی‌ها این درخت را درخت تبرشکن نامیده‌اند و این در حالی است که در برخی نقاط دنیا همچون منطقه غرب هند این درخت به درخت سرب معروف شده است. این درختان که سنگین‌ترین و فشرده‌ترین چوب در سطح دنیا هستند به عنوان سنگین‌ترین درختان دنیا در کتاب رکوردهای جهان به ثبت رسیده‌اند. به‌رغم این که به نظر می‌رسد چوب این درختان با توجه به خصوصیات منحصر به فردی که دارند، بسیار مشهور هستند، اما باید این نکته را خاطرنشان کرد که چوب این درختان هیچ ارزش خاص تجاری ندارد. البته در بسیاری از کشورها با توجه به استحکام چوب درخت آهن، از آن در ساخت لوازم خانگی استفاده می‌شود و اغلب بسیار سنگین هستند.