هنوزفرصت هست

بسیاری از افراد، وقتی به سنین کهنسالی و بازنشستگی می رسند، تازه درمی یابند که نیازها و احتیاجات آنها در این سنین چیست. جوانان زیادی هستند که می گویند

کد خبر: ۳۳۵۲۳

وقتی ما پیر شدیم مانند بقیه کهنسالان نخواهیم شد، اما وقتی وارد این چرخه می شوند تازه متوجه عمق مساله می شوند.
اول از همه باید بدانیم که ممکن است افراد میانسال با مشکلات مادی فراوانی روبه رو باشند، اما در این سنین مشکلات مادی به اندازه مشکلات روحی و عاطفی و جسمی برایشان مساله ساز نیست.
والدین ما هم تمام جوانی و شادابی خود را صرف خانواده و کار کرده اند، آنها نیز مانند ما دوران طراوت و شادابی داشته اند و به احتمال زیاد قدرت بدنی آنها بیشتر از ما بوده اما گذر عمر باعث شده تا نیاز بیشتری به استراحت و توجه پیدا کنند.
باید توجه داشته باشیم که استراحت در سنین میانسالی اصلا به معنای خوابیدن در رختخواب و ناتوانی نیست. بلکه به معنی نپرداختن به فعالیت های سنگین و طولانی مدت است ؛ چرا که میانسالان به سبب وضع جسمانی خود، زودتر خسته می شوند و سرعت ترمیم در بدنشان نیز کاهش یافته است.
مطلب بسیار مهم دیگری که باید بدان اشاره کنیم ، توجه و محبت است ؛ چیزی که بیش از هر چیز برای پدر و مادر ما مهم است.
باید بدانید که افراد کهنسال ، بسیار حساس و شاید بیشتر از بقیه ، زودرنج هستند. شاید مسائلی که از نظر ما چندان اهمیتی نداشته باشد، روزها فکر آنان را به خود مشغول کند و هر چه توجه و محبت بیشتری از جانب ما دریافت کنند، سرحال تر شوند.
بیشتر والدین میانسال به تنهایی و بدون فرزندان زندگی می کنند. متاسفانه زندگی ماشینی امروزه ، فاصله ها را زیاد و برطرف کردن مسائل مادی و جسمی ما را از رسیدن به مسائل روحی و معنوی غافل کرده است ، اما باید متوجه تغییرات روحی والدین باشیم.
از دیگر مسائلی که باید به آن بپردازیم ، بیان عشق و علاقه خود به آنها از طریق کلامی است. در این سن ، افراد دوست دارند بشنوند اطرافیان چقدر به آنها علاقه مندند. اگر نمی توانیم مرتب به آنها سربزنیم.
دست کم سعی کنیم از طریق تماس تلفنی جویای احوال آنها شویم تا فکر نکنند دیگر برای ما اهمیتی ندارند. یک جمله محبت آمیز حتی از پشت تلفن ، بسیاری از نگرانی های آنان را از میان خواهد برد.
برخی افراد فکر می کنند وقتی والدینشان پا به سن می گذارند، عقاید دیگری پیدا می کنند که کنار آمدن با آن بسیار سخت است ؛ در صورتی که این طور نیست . باید درک کنیم تفاوت های ما طبیعی بوده است و موجب زیباتر شدن زندگی نیز هستند.
ما با نزدیکترین افراد مانند خواهر و برادر یا همسر خود که تفاوت سنی زیادی نیز با ما ندارند، اختلاف عقیده پیدا می کنیم . پس این مساله در 2 نسل مختلف امری کاملا طبیعی است و نباید موجب بروز رنجش و عصبانیت شود.
از طرفی دیگر، جوانان می خواهند همه چیز را خود تجربه کنند؛ اما والدین که تجربه بیشتری دارند، قصد دارند با پیش بینی مسائل ، مانع از بروز مشکلات احتمالی برای فرزندانشان شوند.
پس در این خصوص نیز باید عمق عشق آنها به خودمان را دریابیم نه ظاهر آمرانه کلام آنها را. باید توجه داشته باشیم که والدین میانسال ما در دوره جوانی ، استعدادها و توانایی های باارزشی داشته اند، برخی استاد بوده اند و شاگردان زیادی را تربیت کرده اند یا ورزشکار بوده اند؛ اما حالا به دلیل بالا رفتن سن و تحلیل رفتن قوا بازنشسته شده اند.
پس نباید احترام کمتری برایشان قائل شویم و به صرف این که مسوولیت فعلی آنها چندان زیاد نیست به آنها بی احترامی کنیم . برخلاف آنچه برخی افراد تصور می کنند، روابط اجتماعی افراد میانسال تضعیف نمی شود، اگر شما در همسایگی آنها و بستگان و آشنایان یک بررسی انجام دهید می بینید که با روحیه حساس و مهربان خود و با تجربیات گرانبهایی که به همراه دارند، ارتباط اجتماعی بسیار خوبی با دیگران دارند و بیشتر مورد احترام آشنایان و اطرافیان هستند.
جالب است بدانید بتازگی تحقیقی روی بچه هایی که همراه خانواده کنار پدربزرگ و مادربزرگ زندگی می کنند و آنهایی که ارتباط چندانی با پدربزرگ و مادربزرگ ندارند، انجام شده و نتیجه آن بدین ترتیب است:
بچه هایی که در تماس مداوم با پدربزرگ و مادربزرگ هستند از نظر روابط اجتماعی ، قدرت تکلم و موفقیت در امور تحصیلی و بازی با دوستان بسیار قوی تر از بچه هایی هستند که به احتمال زیاد، والدین را به سبب اشتغال ، زیاد نمی بینند و در خانه تنها هستند و یا همراه خواهر یا برادر خود تا رسیدن والدین منتظر می مانند.
پس بیایید قدر والدین میانسال خود را بدانیم و تا وقتی در جمع ما حضور دارند به آنها توجه کنیم ، نه وقتی از پیش ما رفتند؛ چرا که در این زمان ، امکان جبران وجود نخواهد داشت.