دنیای‌رنگین‌کمانی

تحقیقات نشان داده است هنر الگوهایی برای امواج مغزی ایجاد می‌کند که باعث تقویت سیستم عصبی ارادی، تعادل هورمونی و انتقال دهنده‌های عصبی مغز می‌شود. انجام هنرهای انتزاعی موجب تغییر فیزیولوژی بدن از حالت استرس به آرامش می‌شود.

این حالت برای کودکان نیز اتفاق می‌افتد. معمولا صحبت کردن در مورد شکل‌ها برای آنها آسان‌تر و راحت‌تر است تا این‌که بخواهند احساساتشان (مانند غم، شادی، خشم، خجالت و...) را به زبان بیاورند.

کشیدن شکل و رنگ‌آمیزی به کودک شما این امکان را می‌دهد که احساسات خود را که قادر به بیانشان نیست‌ یا موارد دیگری که به طور شفاهی نمی‌تواند در موردشان صحبت کند را آشکار سازد.

بیان حالات درونی او از طریق هنر می‌تواند به شما درکی واضح از تلاطم‌های وی بدهد که این راه به شما کمک می‌کند وی را راهنمایی کنید.

همچنین نقاشی کشیدن باعث افزایش آگاهی کودک شما از دنیای درونش می‌شود و پنجره‌ای به سوی این دنیا باز می‌کند. هنر می‌تواند نقطه شروعی برای بیان حرف‌هایی باشد که در مورد افکار وی از دنیای درونش است.

لازم نیست شما حتما یک روانشناس یا پزشک باشید تا بتوانید از تکنیک‌های درمانی هنری برای کودک خود استفاده کنید، فقط باید مقداری لوازم نقاشی مختلف را خریداری کنید: مثلا کاغذها یا مقواهای بزرگ در رنگ‌های متنوع، مداد شمعی، مداد رنگی، رنگ‌های نقاشی همچون گواش و انواع مختلف ماژیک از جمله معطر، متالیک، چاق، لاغر و....

سپس تمرین‌های هنری زیر را انجام دهید تا راه‌های جدیدی برای ارتباط با کودک خود را کشف کنید.

هنگامی که شما اهداف نهایی مشخصی همانند داشتن خواب شبانه آرام و یا کاهش ترس برای کودک خود را دارید، کارهای هنری نقطه شروع موثری برای این اهداف محسوب می‌شوند.

از کودک خود بخواهید دو نقاشی بکشد، یکی در مورد وضعیت و شرایطی که هم اکنون در آن قرار دارد و دیگری در مورد آینده‌ای که دوست دارد داشته باشد.

هنگامی که او تصویر مکان جایی که دوست دارد برود را می‌کشد، در واقع اولین قدم به سوی آن را برداشته است. او می‌تواند این تصویر را در اتاق خودش آویزان کند تا هر روز برایش یادآوری کننده آینده‌ای باشد که می‌خواهد برای خویش بسازد.

به او بگویید چشمان خود را ببندد و یک سفر خیالی به مکانی که دوست دارد برود، سپس آنچه را تجسم کرده است نقاشی کند. هنگامی که این تصورات بر روی کاغذ می‌آیند، به هر دوی شما این امکان را می‌دهد چیزهایی که او تجسم کرده است با هم ببینید. اگر نقاشی او مشکل خاصی دارد،مثلا یک حیوان وحشتناک یا آتش‌سوزی در خانه‌ای را کشیده است، از او بخواهید تصور کند با چه چیزی ممکن است این حالت و یا مشکل رفع شود. او می‌تواند این راه حل را دقیقا در کنار تصویری که کشیده است نقاشی کند.پس از این‌که فرزند شما احساساتش را بر روی کاغذ آورد، می‌تواند با آنها صحبت کند. می‌توانید از تصویری که او از «نگرانی فردی» کشیده است استفاده کنید و از وی سوال کنید این فرد برای آرامش چه کارهایی باید انجام دهد یا به او بگویید نقاشی دیگری بکشد که این فرد دیگر نگران نباشد.

معمولا گفتگو با احساساتی که از ذهن خارج شده و به تصویر درآمده‌اند آسان‌تر است. تا هنگامی که احساسات هنوز در ذهن و فکر درگردشند همانند زمانی هستند که فرد دلشوره‌ای ناشی از استرس یا نگرانی دارد و باعث مختل شدن کارهای دیگر او نیز می‌شود.

بعضی از کودکان برای کشیدن تصاویر ذهنی خود بر روی کاغذ دچار تردید می‌شوند. آنها می‌ترسند نقاشی‌شان به اندازه‌ای که باید، خوب نباشد. به کودک خود این اطمینان را بدهید که هر چیزی که می‌کشد عالی است. گاهی اوقات نقاشی او فقط شامل رنگ‌های زیادی است که از ضربه زدن به کاغذ شکل گرفته است و حاصل تراوش احساسات جالب و یا وحشتناک وی است. از تمام این نقاشی‌ها تعریف و تمجید کنید. آنها آثار تصنعی دنیای پر ارزش درون کودک شما هستند.

سروناز افروزنیا
منبع: psychologytoday.com