لذت و هیجان در سرسره‌های آبی

 افراد جسوری که سوار این مارپیچ مرتفع آبی می‌شوند، به دیواره‌های آن می‌چسبند، چون که مسیر حرکت این روده پر پیچ و خم، از زاویه‌ای کج و شیبدار پیروی می‌کند نه یک خط سیر مستقیم رو به بالا و پایین که افتادن افراد روی سرشان را در پی داشته باشد. از اینجای کار به بعد سامانه پیشرفته کنترل رایانه‌ای این هیولای عقربی، دهلیزهای خروجی و همچنین لشکری از حسگرها وارد کارزار می‌شوند تا در عین تضمین به آب زدن پر سر و صدا و بدون مشکل، شرکت‌کنندگان نبض هیجان در طول مسیر سرخوردن را به دست گیرند.

البته برای آسودگی خاطر افراد محافظه‌کار، دانستن این که شرکت مهندسی سازه پشت سر سرسره آبی عقربی، طرح فعال و بی‌خطر مشابهی را در اروپا تجربه کرده است، باید مایه دلگرمی مضاعف باشد. از طرفی این سواری ماجراجویانه امکان لذت بردن حاشیه‌ای برای تماشاچی‌ها را نیز فراهم آورده است، چراکه تماشاگران می‌توانند مسیر حرکت را از طریق دیواره‌های فایبرگلاس نیمه‌شفاف تماشا کنند.

1. دریچه‌ای که شرکت‌کننده را به پایین هدایت می‌کند. یک اپراتور می‌تواند آن را تنها زمانی باز کند که حسگرها جریان کافی آب را گزارش کرده و همچنین این مورد که کار شرکت‌‌کنندگان قبلی پایان یافته است.

2. مجرای سرسره 17 متری که با شیبی 70 درجه به سمت پایین سرازیر می‌شود تا شرکت‌کننده را برای کسب سرعت کافی ـ حدود 13 متر در ثانیه ـ و همچنین صعود و رسیدن به بالای حلقه کمک کند.

چنانچه شرکت‌کننده از اندازه و شتاب حرکت کافی برای رسیدن به بالای حلقه برخوردار نباشد و در عوض به سمت نقطه آغاز عقبگرد کند، یک دریچه مثل این، ترتیب خروج وی را می‌دهد (البته از هر 100 نفر یکی ممکن است به این وضعیت دچار شود.)

3. این خمیدگی با 8 متر بلندی از زاویه‌ای 60 درجه برخوردار است و چون با زمین زاویه 90 درجه عمودی ندارد، شرکت‌کننده هیچ‌گاه روی سقف فرود نمی‌آید و با کف دهلیز نیز برخورد نمی‌کند. در این نقطه که مسیر انحنا پیدا می‌کند شرکت‌کنندگانی که حرکت سریعی دارند به سمت بیرون دیواره کشیده می‌شوند و تقریبا ـ اما نه کاملا ـ رو به پایین متمایل می‌شوند؛ اما شرکت‌کنندگان کندتر (سبک‌تر) به طور طبیعی به سمت پایین دیواره رانده شده و به صورت طاق‌باز روی کف لوله سر می‌خورند.

4. افشانه‌ها با پاشیدن ذرات ریزآب، دیواره‌ها را مرطوب می‌کنند تا جایی که ممکن است سطحی چسبناک و سریع ایجاد شود و این کار را بسادگی از طریق آبی که به سمت پایین سرسره جاری است، عملی می‌کنند.

5. حسگرهای چشمی کار تعقیب و رهگیری شرکت‌کننده را همچنان که وارد سرسره می‌شود به عهده دارند و 9 تا 14 ثانیه بعد شرکت‌کننده به داخل مسیر باریک کم‌سرعتی از آب عمیق می‌افتد.