شوخی علنی در صحن مجلس

کاملاً جدی:

همیشه لطف سخن لازم است با هر کس

تو اهل شوخی و طنزی، لذا همینت بس

تازه‌ترین نمونه محض اثبات عرایض معقول و منطقی ما ــ که معمولاً حرف مفت نمی‌زنیم مگر که مجبور باشیم مفت حرف بزنیم ــ همین دوسه روز پیش در صحن علنی مجلس اتفاق افتاد. آقای حمیدرضا حاجی بابایی که سابق بر این از میان مجلسیان به کابین? دولت دهم پیوست؛ چون به هر حال گذر پوست به دباغخانه می‌افتد؛ برای ادای توضیحاتی درخصوص استخدام معلمان حق‌التدریسی به مجلس فراخوانده و پشت تریبون قرار گرفت. اما از آنجا که با صدای نسبتاً آرامی شروع به سخن کرد؛ رئیس مجلس فی‌المجلس خطاب به ایشان به شوخی گفت:« از وقتی که از مجلس رفته‌اید، صدایتان نازک شده؛ قبلاً که در هیأت رئیسه مجلس بودید، صدایتان بلندتر بود.»

تک مضراب: البته همیشه هم مشکل از صدا نیست؛ گاهی ممکن است از گوش باشد!

از آنجا که بسیاری از ما عادت نداریم حرفمان را به خانه ببریم و در حاضرجوابی هم از بقیه کم نداریم؛ وزیر آموزش و پروش نیز در پاسخ به شوخی مجلسی آقای دکترعلی لاریجانی، با تبسم گفت: «من همان همکار سابق شما هستم و اگر گوش کنید، ان شاءالله صدایم را می‌شنوید!»

ناطق سپس افزود: البته شاید هم بعداً صدایش در بیاید!.... (این مطلب معترضه را فرد معلوم الحالی از ناحی? اقلیت مجلس گفت که هرچه همه گردن کشیدند، هیچی ندیدند. شاید باید بیشتر می‌کشیدند!)

معاونت صدا: پخش صداش با ما!....(این مطلب را ما با گوش خودمان نشنیدیم. با واسطه شنیدیم. ای بسا که از بیخ ناموثق بوده باشد. واسطه گاهی از خودش در می‌آورد).

رضا رفیع