ببر خشمگین

اسپلینترسل دچار تغییرات اساسی شده و همه این تغییرات در راستای بهتر شدن بازی بوده‌اند. سام فیشر با این‌که پیر شده اما از زمان جوانی‌اش فرزتر و سریع‌تر است! اولین تغییری که طرفداران اسپلینترسل با آن مواجه می‌شوند، تغییر سرعت بازی است. سام فیشر بسیار سریع حرکت می‌کند و این موضوع باعث شده روند بازی هم سریع‌تر از همیشه باشد. عادت کرده‌ایم در بازی‌هایی که مخفی‌کاری لازم دارند، به‌آرامی پیش برویم و با حساب و کتاب هر حرکت را انجام بدهیم. اما در محکومیت روند بازی طوری است که شما را تشویق می‌کند تا با سرعت تصمیم بگیرید و دست به‌کار بشوید.

مراحل طوری طراحی شده‌اند که هر وقت از مخفی‌کاری خسته شدید و تصمیم گرفتید آشکارا به دل دشمن بزنید، مشکلی برای‌تان پیش نیاید. با این‌که سام از سیستم سلامت خودترمیم‌شونده استاندارد استفاده می‌کند، اما باز هم در درگیری‌های مستقیم خیلی زود از پا در می‌آید. به‌همین دلیل شاید باز هم بهترین تصمیم مخفی شدن و بی‌سروصدا پیشروی باشد. با این حال در اسپلینترسل جدید می‌شود مانند Gears of War هم بازی کرد و آن‌را به آخر رساند. وجود مراحلی مانند فلش‌بک در عراق که در روز انجام می‌شود و امکان مخفی‌کاری را از شما کاملا می‌گیرد، نشان می‌دهد که این بازی امکان تبدیل شدن به یک اکشن سوم شخص پر زد و خورد را هم دارد.

در اسپلینترسل جدید، دو سیستم قدیمی مخفی‌کاری که در بازی‌های دیگر بارها با آن‌ها برخورد داشته‌ایم استفاده شده‌اند با این تفاوت که سازنده‌ها آن‌ها را کاملا تغییر داده و پیشرفته کرده‌اند. اول از همه سیستم پناه گرفتن پشت اجسام است. برخلاف روش مرسوم که کاراکتر با زدن یک دکمه خودش را به یک شیء می‌چسباند و پشت آن پنهان می‌شود، حالا شما باید دکمه پناه‌گرفتن را نگه دارید تا سام به‌طور خودکار پشت هر چیزی پناه بگیرد. خوبی این سیستم این است که در حال نگه داشتن دکمه پناه‌گیری، می‌شود حرکت کرد و از پناه بیرون آمد و در واقع سام به دیوار نمی‌چسبد. هر زمان هم بخواهید تغییر موضع بدهید، بازی به‌طور هوشمندانه‌ای همه مواضع قابل پناه‌گیری ممکن در اطراف را به شما نشان می‌دهد و حتی جهت نگاه کردن سام هم در این مواضع نشان داده می‌شود. تغییر موضع تنها با زدن یک کلید امکان‌پذیر است و همیشه بدون مشکل و ایراد انجام می‌شود.

در بسیاری از بخش‌های بازی پیش می‌آید که مجبور شوید سه نفر را با هم از پا در بیاورید. در این حالت بازی به شما امکان نشانه‌گذاری افراد دشمن و کشتن سریع آن‌ها را می‌دهد. اگر به‌قدر کافی به دشمن نزدیک باشید، می‌شود با کلید RB آن‌ها را نشانه‌گذاری کرد. پس از زدن کلید Y، سام به‌طور خودکار به افراد (یا اشیای محیط که برای کشتن دشمن استفاده می‌شوند) شلیک می‌کند. سیستم نشانه‌گذاری، بازی را ساده کرده اما آن‌قدر خوب است که تا پایان بازی از انجام آن خسته نمی‌شوید. فقط باید یادتان باشد که برای هر بار اجرای موفق این کار باید یک دشمن را بی‌سر و صدا و از نزدیک از پا دربیاورید.

مهم‌ترین مشکل بازی محکومیت، طراحی مراحل آن است. در هر مرحله راه‌های زیادی برای خزیدن بی‌سروصدا و نزدیک شدن به دشمن وجود دارد اما استفاده از این راه‌ها در بیشتر مواقع غیرممکن است. به‌نظر می‌رسد برای توفیق در زمینه مخفی‌کاری، تنها یک راه در هر مرحله وجود داشته باشد. اگر این راه را پیدا نکنید، محکوم به لو رفتن و درگیری پرسروصدا هستید. پس از لو رفتن سام، باید بزرگ‌ترین ایرادهای بازی یعنی هوش مصنوعی نه‌چندان خوب و از آن بدتر بد و بی‌راه‌هایی که دشمن‌ها به سام می‌گویند را تحمل کنید. توصیه می‌کنم اگر پس از لو رفتن موضع، قصد دارید هم‌چنان با پنهان ماندن از دست دشمن‌ها بازی را ادامه بدهید حتما صدای تلویزیون را کم کنید. اگرنه، دشمن‌ها آن‌قدر حرف بی‌ربط می‌گویند که اعصابی برای‌تان باقی نماند تا با دقت مخفی شوید!

پس از پایان بخش داستانی، نوبت به بخش چندنفره می‌رسد که مهم‌ترین ویژگی اسپلینترسل است. حالا می‌توانید مراحل مخفی‌کاری معروف این بازی را به‌همراه دوستان‌تان انجام بدهید. در این حالت بازی تبدیل به یک ارتش دونفره می‌شود که هر دو نفر باید هم‌کاری کامل با هم داشته باشند.

شماره جدید اسپلینترسل یک بازی کاملا موفق است که توانسته روند بازی نسبتا قدیمی خودش را اصلاح کند و به بازی‌های روز برساند و از طرف دیگر با حفظ عناصر اصلی این سری، طرفداران قدیمی را هم خوشحال کند. این عنوان خوب را از دست ندهید.

سید طه رسولی