‌فرداهای‌پیش‌رو

حتی شاید بعد از تجربه کردن این شرایط با خودتان قول و قراری سخت گذاشته باشید که از فردا دیگر برای روز مبادا پولی کنار خواهم گذاشت. اما این فرداها برای خیلی از افراد هیچ وقت از راه نمی‌رسد. بعد از گذشت چند روز و چند هفته، وقتی که دیگر مشکلات و سختی‌ها تمام شد، همه چیز فراموش می‌شود. انگارنه‌انگار که تا چند روز پیش از شیوه خرج کردن خود پشیمان شده بودند. آنها نه تنها تنگناهای زندگی را فراموش می‌کنند که اغلب به افرادی هم که به فکر آینده هستند و با برنامه هزینه می‌کنند، برچسب خساست می‌زنند. نظر آنها این‌گونه است که «امروز باید از زندگی لذت برد» و «فردا را چه کسی دیده است؟!» گاهی فکر می‌کنند مگر ما چند سال دیگر زنده هستیم که به فکر آینده باشیم،‌ شاید هیچ وقت این آینده از راه نرسد. یا این‌که مگر تا چند سال دیگر من جوان هستم که بتوانم از انجام این کارها لذت ببرم؟

درست است که فردا و فرداها هیچ وقت قابل پیش‌بینی نیستند اما دقیقاً همین غیرقابل پیش‌بینی‌بودنشان است که به فکر آینده بودن و آینده‌نگری را به امری ضروری تبدیل می‌کند. در ضمن ما سالیان آینده، دیگر جوان نیستیم و باید از امروز که انرژی و توان کافی داریم به فکر روزگار کهولت و پیری باشیم. این موارد، نادرست بودن توجیهات این افراد را در مورد عدم توجه به پس‌انداز مشخص می‌سازد.

خرج کردن پول هم چیزی نیست که هیچ وقت قدیمی شود یا انسان‌ها فراموشش کنند. امری است که در زندگی و برای امرار معاش همه به آن احتیاج دارند و باید همه روزه آن را انجام دهند. همیشه همه به فکر آن هستند و حتی سعی در بهبود شیوه آن هم دارند. چرا که مشکلاتی که از عدم توجه به آن ناشی می‌شود، گاهی می‌تواند زندگی فرد را دگرگون سازد.

باوجود تمام این دلایل در مورد اهمیت پس‌انداز کردن، جالب است که همیشه آخر ماه‌ها خانواده‌ها به فکر پس‌انداز می‌افتند. که‌ای کاش این فکر و عاقبت اندیشی فقط مخصوص آخر ماه نباشد. برای همین است که می‌گویند باید از دوران کودکی نحوه خرج کردن پول را به کودکان آموزش داد. در آن دوران، بچه‌‌ها بهتر می‌توانند شیوه‌های خرج کردن پول و  پس انداز کردن را یاد گرفته و در این زمینه تمرین کنند.

همچنین برنامه داشتن و برنامه‌ریزی‌کردن برای مخارج، کمک بزرگی برای حل مساله بی‌پولی است. اگر برنامه‌ای برای پس‌انداز ماهیانه داشته باشید، می‌توانید آخر هر ماه مبلغی هرچند اندک برای خود کنار بگذارید. هر چقدر هم که کم باشد اما یادمان باشد که قطره قطره جمع گردد.....

پس اول هر ماه، یا هر زمانی که حقوق خود را می‌گیرید این مبلغ را کنار گذاشته و آن را نادیده بگیرید. پس از چند ماه مبلغ قابل توجهی خواهید داشت که شاید بتواند گرهی از کار شما باز کند. مطمئن باشید در روزهای بی پولی حتی مبلغی اندک نیز کارساز خواهد بود.

در ضمن این پس‌انداز را به اول هفته بعد، اول ماه‌‌ و حتی فردا موکول نکنید. امان از این شنبه‌ها و فرداها که هیچ‌وقت از راه نمی‌رسند. رژیم لاغری را از شنبه شروع می‌کنم، از فردا درس خواندن برای کنکور را شروع خواهم کرد، از ماه آینده ورزش کردن را جزئی از برنامه‌ام قرار می‌دهم و هزاران تصمیم دیگر که به زمانی مناسب‌تر از نظر خودمان موکول کرده‌ایم. اما اگر واقعاً می‌خواهید این کارها را انجام دهید و تصمیم شما جدی است، برای این‌که به خودتان هم ثابت کنید که می‌توانید، از همین امروز و همین لحظه شروع کنید. به طور خاص در مورد پس‌انداز کردن؛ با خود بگویید، فردا خیلی دیر خواهد بود. کسی از فردا و اتفاقات آن خبر ندارد. شاید همین فردا برای شما روز مبادا باشد.