در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
شهر شکرخند
این که شهردار یک کلانشهر که خودش به اندازه بعضی از کشورها قد و قامت دارد، در پی ترویج و توسعه لبخند در سطح شهر باشد ، همزمان با هوای سالم، نیاز و ضرورت دیگر شهروندانی است که به شهرداری عوارض میدهند تا شهری سالم و ترگل ـ ورگل داشته باشند ؛ نه مثل آن شهر جابلسا یا جابلقایی که مردانش عصا از کور میدزدیدند و طرف از خوش باوری آنجا محبت جستجو میکرد!
راههای افزایش نشاط: شادی و نشاط یک شهر را همینطور کشکی و قضاقورتکی نمیشود ترتیبش را داد. برنامهریزی میخواهد. فرهنگی و ادبی و هنری و ورزشی و.....غیره! ذیلا ما به سهم خودمان به چند راهکار برای ایجاد نشاط بیشتر در شهر اشاره میکنیم:
1ـ لبخند زدن خودکار:
تمامی شهروندان باید یاد بگیرند که تمرین کنند همواره با لبخند باشند. به جز مراسم تعزیه و ختم که عجالتا نباید خندید. این قضیه در گام اول باید از خود محیط شهرداری و مدیران و معاونان آن و سازمانهای وابستهاش شروع شود. فقط رفتگرها نباید لبخند بزنند. مدیران اخمو باید تعدیل شوند یا یکسری کلاسهای آموزش ضمن خدمت در زمینه لبخند برای آنها در نظر گرفته شود. نور، صدا، لبخند!...2ـ برپایی محافل طنز و فکاهه:
چون مردم نیاز مبرم به خندیدن دارند، متناسب با درجات سواد آنها میشود باشگاهها و پاتوقهایی برای برنامههای فکاهی یا طنز تأسیس کرد که مردم بروند حالش را ببرند. حتما که نباید با جوکهای درگوشی حال کنند. جوکهایی که حتی پارهای از مدیران و مسؤولان هم وقتی به هم میرسند، میپرسند: جدید چی داری؟3ـ ایجاد فرهنگسرای طنز:
در سطح شهر میتوان فرهنگسراهایی را مختص برنامههای طنز در نظر گرفت که مردم دقیقا بدانند برای خندیدن باید به کجا مراجعه کنند و مثل سهراب سپهری دور خودشان نچرخند و از این و آن بپرسند که: خانه دوست کجاست؟...آن هم در این اوضاع و احوال که بعضیها ممکن است سوءاستفاده کنند و آدرس عوضی بدهند.الان یک برنامه طنز شکرخند در مجموعه شهرداری هست که خندهدار است اگر بگویم ممکن است به دلیل استقبال زیاد و تنگی جا تعطیل شود. بخصوص که به گفته مسوولان فرهنگسرای محل برگزاری، خطر زلزله نیز هست و از زیر آنها هم گسل رد شده.
اسنادش هم موجود است. یکی از علما میگفت که قدیم در کرمان ما مسجد کوچکی بود که وقتی چهارنفر در آن جمع میشدند، غلغله میشد!
4ـ مبارزه با خندهشکنان:
در هر اجتماعی هستند آدمهایی که احساس میکنند از دماغ فیل افتادند و بعضا با لبخند مخالفند، چون فیل نمیخندد! آنها سعی میکنند با انواع کارشکنی و دلشکنی، جلوی اشاعه این نیاز انسانی و فطری را در عمل بگیرند. این آدمها باید در نطفه شناسایی و به راه راست هدایت شوند. مثل کسانی که شما اگر یک برنامه لبخندآمیز هم برای شهروندان و شهرداری اجرا کنی، کاری میکنند که اشکت درآید. حالا پدرت هم که درنوبت!...رضا رفیع
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
