زخم‌های خطرناک

دکتر قاسمی زخم‌ها را به دو نوع تمیز و کثیف تقسیم کرده و می‌افزاید: زخم‌هایی که با عواملی همچون خاک و شن آلوده شده‌اند یا این که از زمان ایجاد آنها بیشتر از 24‌ساعت گذشته و بیشتر در انتهای نواحی گوارشی و تناسلی ایجاد می‌شوند،‌ از نظر علمی به زخم کثیف مشهورند. ولی در زخم‌های تمیز،‌ این خصوصیات صدق نمی‌کند و مثلا با خوردن عضو به پله و مانند آن ایجاد می‌شوند.

به گفته این عضو هیات علمی، زخم‌های کثیف استعداد و احتمال این که عفونی شوند را دارند؛ به همین سبب باید مراقب بود تا آلودگی روی این زخم‌ها ننشیند،‌ چرا که ممکن است زخم‌ها زمینه‌ساز بیماری کزاز باشند یا بر اثر گازگرفتگی (حیوانات)‌ تبدیل به بیماری هاری شوند.

این پزشک متخصص با اشاره به این که زخم ایجاد شده باید بسرعت با آب و صابون شسته شود، عنوان می‌کند: با این عمل جلوی پیشرفت عفونت‌های میکروبی گرفته شده و در جلوگیری از بیماری هاری قدم مهمی برداشته می‌شود.

وی اذعان می‌کند: بدترین کار این است که افراد، بطور خودسرانه از داروهای آنتی‌بیوتیک استفاده ‌کنند ولی باید اشاره کرد که استفاده از آنتی‌بیوتیک‌هایی همچون آموکسی‌سیلین و پنی‌سیلین در از بین بردن عفونت‌ها هیچ نقشی ندارد و انتخاب آنتی‌بیوتیک و نوع آن به عهده پزشک متخصص است.

دکتر قاسمی با بیان این که هر 7 تا 10 سال باید واکسن کزاز تجدید شود، تصریح می‌کند: در بسیاری از مواقع بیماری کزاز از زخم‌های بسیار کوچک و سبک (زخم تمیز) ایجاد شده‌اند. بنابراین بهتر است افرادی که در مناطق روستایی زندگی می‌کنند و مشاغلی همچون باغبانی دارند،‌ برای جلوگیری از زخم دست‌ها و پاهایشان، بیشتر مراقب باشند و واکسن کزاز را فراموش نکنند.

این پزشک متخصص با اشاره به این که تزریق واکسن ایمولوگلوبولین به جای واکسن کزاز یکی از رایج‌ترین اشتباهاتی است که افراد جامعه مرتکب آن می‌شوند، می‌افزاید: واکسن کزاز را باید در مراکز درمانی تزریق کرد و نباید آن را از داروخانه‌ها خواست؛ چرا که هیچ داروخانه‌ای این واکسن را ندارد و ممکن است در ارائه این دارو دچار اشتباه شود.

دکتر قاسمی افراد دارای واریس پای شدید، سیگاری‌ها و مبتلایان به دیابت را مستعد زخم ذکر کرده و می‌افزاید: بهتر است این افراد از پوشیدن کفش‌های تنگ خودداری کنند و توجه داشته باشند که رطوبت زمینه‌ساز زخم‌های پا (عفونت‌های قارچی) در دیابتی‌هاست.