مادران شاغل و خانه‌دار

اما متاسفانه ما چه دوست داشته باشیم و چه نه، برخی از مادران دیگران را مورد قضاوت قرار می‌دهند. برخی از مادران شاغل مادران خانه‌دار را مورد نقد قرار می‌دهند و برعکس.این مورد حتی در شیر مادر یا شیرخشک دادن به کودکان و برخی موارد دیگر نیز صدق می‌کند.

من یک مادر 35 ساله هستم که دومین فرزندم یک سال قبل متولد شد.به دلیل کار همسرم مجبور شدیم برای یک دوره 3 ساله به ایتالیا بیاییم و من هم با توجه به وضعیت تورم و امور اقتصادی باید در این مدت در کنار همسرم کار کنم.

من باوجود این‌که از صبح تا ساعت 2 بعدازظهر کار می‌کنم پس از رسیدن به منزل و غذا دادن بچه‌ها به تمام مسوولیت‌هایم می‌رسم.البته این کار در آغاز ساده نبود.

اما با تنظیم زمان‌های خاص بویژه زمانی که بعد از ظهر بچه‌ها خواب هستند توانستم کارهای منزل را انجام دهم تا از عصر بتوانم برای فرزندانم زمان بگذارم.ما عمیقا یکدیگر را دوست داریم و از بودن در کنار یکدیگر لذت می‌بریم.

البته وقتی تازه به ایتالیا آمده بودیم من با توجه به این‌که کار نمی‌کردم و دوست و آشنایی هم در اینجا نداشتم با وجود این‌که خانه‌دار بودم خیلی عصبی و کم‌حوصله شده بودم و تصور می‌کنم با وجود این‌که در کنار بچه‌ها بودم حضورم فواید چندانی برایشان نداشت.ولی حالا با وجود مشغله زیاد از نظر روحی و عاطفی در وضعیت بهتری هستم و تصور می‌کنم که کیفیت زمانی که با بچه‌ها هستم به مراتب مهم‌تر از کمیت آن است.

پسر بزرگم که به دبستان می‌رود و کلاس اول است ماه گذشته گریه‌کنان به منزل آمد و گفت که دوستان همکلاسی‌اش با او بازی نمی‌کنند و می‌گویند ما تو را دوست نداریم. مادر تو شاغل است و در کنارت نیست.پس تو حتما بچه مشکل‌سازی هستی و باتربیت نیستی.

من پس از شنیدن این حرف‌ها از فرزندم خیلی ناراحت شدم و با توجه به این‌که هرکسی حق دارد هر‌طور می‌خواهد فکر کند تصمیم گرفتم با توجه به این‌که شغلم ویرایش متون و تحقیقات اجتماعی و آسیب‌شناسانه است یک بررسی در این زمینه انجام دهم و به موارد جالبی برخوردم. محققان دانشگاه کانزاس در بررسی‌های خود دریافته‌اند که:

ـ بچه‌هایی که مادر شاغل دارند چندان مورد استقبال دیگران نیستند.

ـ مردم مادران خانه‌دار را بیشتر به مادری قبول دارند.

ـ‌ دید افراد نسبت به مادرانی که میان کار و خانه‌داری به مصالحه رسیده‌اند و کارهای کوتاه‌مدت‌تر مانند کارهای نیمه وقت را انتخاب کرده‌اند نیز بهتر است.

ـ اقبال عمومی چندانی شامل مادرانی که شغل تمام وقت با ساعات طولانی کار دارند نمی‌شود.

ـ بچه‌های مادران شاغل مشکل سازتر و غیرقابل کنترل‌تر در نظر گرفته می‌شوند.

ـ مردم فکر می‌کنند مادرانی که شغل تمام وقت دارند رابطه خوب و صمیمانه‌ای با فرزندانشان ندارند.

متاسفانه عامه مردم مادرانی که به شیوه سنتی در خانه هستند و حتی فقط از نظر ظاهری و جسمی در کنار فرزندانشان هستند را بیشتر دوست دارند. در صورتی که نسل کودکان امروز به مادرانی نیاز دارند که در کنار تامین خوراک و شستن لباس و دیگر مسوولیت‌های داخل خانه از آگاهی و سواد کافی نیز برای هدایت و همراهی با فرزندانشان برخوردار باشند.زیرا دیگر فرزندان نسل امروز هر چه از والدین و بزرگ‌ترها می‌شنوند به طور کامل و سریع نمی‌پذیرند بلکه دلایل محکم و توضیحات منطقی در قبال آن می‌خواهند و چه خوب است که مادر علاوه برمسوولیت‌های خانه بتواند از مدیریت زمان برای رسیدگی به کارهای بیرون از منزل، حضور بیشتر اجتماعی و حتی علم اندوزی بیشتر برخوردار باشد.

لازم به ذکر است که فرزندان من هیچ‌کدام مشکل‌ساز و غیرقابل کنترل نیستند و در ضمن مسوولیت‌پذیرترند زیرا انجام مسوولیت‌های من را در زمان‌های معین و مشخص می‌بینند و یاد
می‌گیرند.

اما واقعا کودکان و فرزندان ما چه گناهی دارند که باید در دامنه افکار شخصی و بعضا بی‌پشتوانه برخی افراد قرار گیرند؟