گیاه باستانی

این گیاه در منطقه‌ای خاص که هوای مه‌آلود دریا با آب و هوای صحرایی برخورد می‌کند (در خط ساحلی نامیبیا و آنگولا)‌ می‌تواند رشد کند.

این گیاه به گونه‌ای تکامل پیدا کرده است که بتواند با رطوبت موجود در مهی که از دریا می‌آید، مواد اساسی حیات خود را تهیه کند و برای این کار ظاهر آن به شکل یک اختاپوس بزرگ درآمده است.

ریشه‌های این گیاه حدود 2000 سال است که در اعماق زمین محکم شده‌اند و با آن ظاهر شگفت‌انگیزش طی این سال‌ها در برابر تندبادهای صحرا مقاومت کرده است.

این گیاه را نخستین بار گیاه‌شناسی به نام فردریش ولویتچ،‌ در سال 1859 کشف کرد. او در دفترچه خاطراتش درباره اولین ملاقات با این گیاه 2000 ساله نوشته است: وقتی این منظره را دیدم تنها کاری که توانستم انجام بدهم این بود که زانو بزنم و خیره به آن نگاه کنم. تمام مدت نگران بودم مبادا برگ‌های آن را لمس کنم و یکباره این گیاه از مقابل چشمانم ناپدید شود و بفهمم این موجود شگفت‌انگیز تنها یک خیال بوده است.

با این حال، این گیاه خیال نبود و هنوز هم محکم و استوار همان جایی که 2000 سال پیش از آن رویید، ایستاده است.

پوریا ناظمی
دبیرگروه دانش