پولی درکار نبود

اگر یک ساعت از زندگی‌ات باقی باشد، در آن یک ساعت چه کار می‌کنی؟

سعی می‌کنم در این یک ساعت کنار همسرم و فرزندانم باشم چون آنها همه زندگی من هستند و دوست دارم لحظات آخر هم کنار آنها باشم. برای من لذتی بهتر از بودن کنار همسرم و فرزندانم وجود ندارد.

پدر و مادرم و همسرم و فرزندانم صحیح و سالم باشند. هیچ‌چیزی به اندازه سلامتی ارزش ندارد و دوست دارم خانواده‌ام صحیح و سالم باشند.

فکر نمی‌کنم چیزی باشد که حسرت آن را خورده باشم. اصلا ارزش ندارد که حسرت چیزی را در این دنیا بخوری. چرا باید حسرت بخوریم وقتی که عمر محدود است و می‌دانی که چیزی با خودت از این دنیا نمی‌بری. همیشه سعی کرده و می‌کنم که حسرت چیزی را در دنیا نخورم چون این‌طوری خیلی راحت‌تر زندگی می‌کنم.

همین‌که ورزشکار شدم و سالم زندگی می‌کنم، بزرگ‌ترین افتخار زندگی من است. چه افتخاری بالاتر از این است که آدم ورزشکار باشد و برای مملکت و آب و خاکش و مردمی که با آنها زندگی می‌کند، افتخار کسب کند و باعث شادی دل آنها شود.

تا حالا به این موضوع فکر نکرده‌ام. اصلا به این چیزها اهمیت نمی‌دهم و برایم مهم نیست. من همه بچه‌های تیم را در یک سطح دوست دارم و به این مسائل اصلا دقت و توجه نمی‌کنم.

(خنده)‌ نمی‌دانم.

من زنم را خیلی دوست دارم و به او احترام می‌گذارم. بقیه هر چه بگویند مهم نیست که من زن ذلیل هستم یا نه چون توجهی به رفتار و حرف‌های بقیه ندارم و زندگی‌ خودم را دارم.

یک مقدار کم‌رو هستم که البته فکر می‌کنم بهتر از قبل شده‌ام.

نقطه قوتم صبرم است، آدم صبوری هستم.

به نظر من در این چند سال خیلی بالاتر از آسیا رفته‌ایم و پیشرفت زیادی داشته‌ایم. الان غرب آسیا و آسیا برای ما کوچک شده و باید به مسابقات و بازی‌های بزرگ‌تر فکر کنیم. ما در مسابقات غرب آسیا خیلی راحت حریفان را می‌بریم. بازیکنان خارجی که به لیگ ایران می‌آیند، فکر می‌کنند لیگ ما هم مثل لیگ کشورهای عربی است اما وقتی در لیگ ما بازی می‌کنند، متوجه می‌شوند و می‌بینند که لیگ ایران سطح و کیفیت بالاتری دارد و پیشرفت خوبی داشته است.

بازی‌های امسال خیلی نزدیک و حساس بود. هر چند که ما بدون شکست قهرمان شدیم اما بازی‌ها خیلی سنگین بود. البته امسال تعداد تیم‌ها کمتر بود اما سطح کار خیلی بالا بود. مثلا ذوب آهن تا فینال بالا آمد و برای خود ما هم مشکل‌ساز شد.

صددرصد همین‌طور است. بازیکنان خارجی هم که به ایران می‌آیند، همین نظر را دارند. پارسال که در اندونزی با مهرام قهرمان باشگاه‌های آسیا شدیم، فقط در فینال یک مقدار اذیت شدیم و کارمان سخت‌ بود. به هر حال فینال هم شرایط و استرس خودش را دارد اما در بقیه مسابقات به راحتی قهرمان شدیم.

هر تیمی 3 بازیکن ملی‌پوش دارد و تیم‌ها بیشتر از 3 بازیکن ملی‌پوش نمی‌توانند جذب کنند. این یکی از کارهای خیلی خوب فدراسیون بوده تا تیم‌های دیگر هم سطح کارشان بالا برود و عملا باعث پیشرفت بسکتبال ما می‌شود.

ما با حضور در المپیک تجربه زیادی کسب کردیم. با تدارک خوبی که داریم چون قبل از المپیک هم تیم خوب تدارک شد و می‌دانم که فدراسیون تلاش می‌کند تا قبل از جام جهانی هم تیم خوب تدارک شود، مطمئن هستم که در ترکیه خوب ظاهر می‌شویم و از آبروی بسکتبال ایران دفاع خواهیم کرد. امیدوارم با همت بچه‌ها بتوانیم از گروه‌مان صعود کنیم.

تیم‌هایی که به جام جهانی می‌آیند، تیم‌های کمی نیستند. کرواسی و اسلوونی لیگ‌های بسیار خوبی در اروپا دارند و آمریکا هم NBA را دارد که نیازی به توضیح ندارد. کارمان سخت هست اما از پس کارهای سخت برمی‌آییم. شاید آمریکا، اسلوونی و کرواسی را نتوانیم ببریم، اما برزیل و تونس را می‌توانیم ببریم و از گروه صعود کنیم چون شنیده‌ام که با 2 پیروزی هم می‌توان از گروه صعود کرد.

اتفاقا انگیزه بالایی داریم که با آمریکا بازی کنیم، چون در المپیک آنها در گروه ما نبودند، خیلی دوست داشتیم با آنها بازی کنیم چون بازی کردن با بازیکنان بزرگ یک افتخار است. شخصا خیلی دوست دارم مقابل آمریکا بازی کنم.

نه، چنین فکری نمی‌‌کنم. شاید آنها مقابل ما انگیزه نداشته باشند و حتی ما را دست کم بگیرند اما تا آخرش می‌جنگیم و تا جایی که بشود، اختلاف را کم می‌کنیم.

یکسری چیزها هست که شاید حادثه باشد و اتفاق بیفتد. آمریکا مهد بسکتبال دنیاست و شاید یک حادثه باعث شود که آنها را ببریم. پارسال ما صربستان را بردیم که خودشان هم فکرش را نمی‌کردند اما با 4 یا 5 اختلاف آنها را بردیم که مربی صربستان بعد از بازی گفت: اگر ایران ما را نمی‌برد، اصلا نمی‌دانستم که بسکتبال دارد. جالب است بدانید که همان تیم چند روز قبل از بازی با ما روسیه را برده بود. شاید در جام‌جهانی هم آمریکا مقابل ما انگیزه کمی داشت و آنها را بردیم. این اتفاقات ممکن هست اما آمریکا قدرتمند می‌آید که قهرمان شود. به هر حال بعید است که بتوانیم آمریکا را ببریم مگر این که یک اتفاق باشد.

به امید خدا تمام سعی و تلاشمان را می‌کنیم. چون بار اول است که در این مسابقات شرکت می‌کنیم، کارمان خیلی سخت است. امیدوارم تونس و برزیل را ببریم. اسلوونی و کرواسی خیلی قوی هستند و پارسال با 20 اختلاف امتیاز به آنها باختیم. تمام سعی‌مان را می‌کنیم تا نماینده شایسته‌ای برای ایران در این تورنمنت بزرگ باشیم. کشورهای صاحب بسکتبال در این مسابقات شرکت می‌کنند، کشورهایی که ورزش اول آنها بسکتبال است و به همین دلیل کارمان سخت است.

وضعیت پولی نسبت به گذشته بهتر شده اما آن طور که بقیه فکر می‌کنند، نیست. پول در بسکتبال نسبت به رشته‌های دیگر مثل فوتبال و حتی والیبال هم نیست در صورتی که آسیب‌دیدگی در بسکتبال خیلی بیشتر از والیبال و فوتبال است.

من بسکتبال را دوست داشته و دارم. هیچ‌وقت به این مساله فکر نمی‌کنم. از روزی که بسکتبال را شروع کردم، پولی در کار نبود ولی من بسکتبال را انتخاب کردم.

نه، نه، الان راضی هستم چون به چیزی که دوست داشتم، رسیدم.

ما حرفه‌ای که نه اما نیمه‌حرفه‌ای کار می‌کنیم و روزی 2 جلسه تمرین می‌کنیم. من دنبال درسم هستم و نمی‌توانم دنبال کاسبی باشم. همین که کنار بسکتبال درس می‌خوانم، برایم کافی است.

فکر نکرده‌ام؛ اما مربیگری را اصلا دوست ندارم. هیچ علاقه‌ای به مربیگری ندارم. البته هنوز هیچ فکری برای بعد از دوران بازیگری ندارم؛ اما چیزی که مشخص است این که به مربیگری اصلا علاقه ندارم.

خودم دوست دارم تا 37 یا 38 سالگی بازی کنم. اگر مصدومیت جدی برایم پیش نیاید، دوست دارم تا آن موقع بازی کنم، چون واقعا عاشق بسکتبال هستم و دوست دارم در زمین باشم و بازی کنم.

یکی از کسانی که واقعا در پیشرفت من موثر بوده و سهم داشته، همسرم است. خیلی مواقع که خسته و داغون هستم، همسرم به من کمک می‌کند تا خوب استراحت کنم. همسرم بازی‌های مرا از نزدیک و در سالن می‌بیند و اشکالاتم را می‌گوید. درکل به من خیلی آرامش می‌دهد تا بتوانم بهتر و راحت‌تر کار کنم.

بله، همسرم در رشته تیراندازی 10 متر بادی فعالیت می‌کند.

نتیجه‌هایی که تیم ملی گرفته، نشان می‌دهد که حاصل برنامه‌ریزی و کار اصولی فدراسیون بوده است. ما در آسیا قهرمان شدیم، در المپیک مقام یازدهم را به دست آوردیم و ورودی جام جهانی هم گرفتیم. اینها نشان می‌دهد که زحمت زیادی کشیده شده و فدراسیون و در راس آنها تلاش زیاد و برنامه‌ریزی اصولی داشته‌اند.

این مساله خیلی مهم است. آقای محشون خودش بسکتبال بازی کرده و خاک این رشته را خورده است. به همین دلیل مشکلات بچه‌ها را خوب درک می‌کند و خوب می‌داند که بچه‌ها چه می‌گویند.به نظر من بسکتبالی بودن آقای مشحون یکی از عوامل موفقیت ایشان در فدراسیون بوده است.

فقط می‌گویم دنبال این باشند که یک سالن خوب بجز سالن 12 هزار نفری آزادی از سازمان تربیت بدنی بگیرند تا تنها برای بسکتبال از آن استفاده شود. در حال حاضر تنها سالن خوب ما سالن آزادی است که چون بازی‌های زیادی از رشته‌های مختلف در آن برگزار می‌شود، در حال فرسایش است.

آقای مشحون یک سالن وسط شهر از سازمان بگیرند که مخصوص بسکتبال باشد.

آزادی دور است و رفت و آمد به آن هم مشکل است.

به این مساله فکر نکرده‌ام. سعی می‌کنم یک مقدار از آن را پس‌انداز کنم و با یک مقدار از آن هم کاسبی کنم. پول خیلی زیادی است و واقعا نمی‌دانم اگر چنین مبلغی داشته باشم، باید با آن چه کار کنم. چون ما هیچ وقت از این پول‌ها نگرفته و نخواهیم گرفت. خیلی سخت است که حتی به آن فکر هم بکنیم.

اگر 10 میلیارد به من بدهند، نصف آن را صرف کار خیر می‌کنم. چون پول خیلی زیادی است و احتیاج به این قدر پول ندارم.

پول به اندازه‌اش خوب است. وقتی 10 میلیارد احتیاج ندارم و به درد من هم نمی‌خورد، چرا باید به آن فکر کنم. بهتر است به چیزهایی که دارم یا می‌توانم به آن برسم، فکر کنم.

مهدی نوری