بازگشت باشکوه

مردم ما اگرچه در هرنقطه از کشور، همواره به آیین دیرپا پایبند بوده و در حفظ و پاسداشت آن کوشیده‌اند، اما واقعیت آن است که برگزاری آن طی سه دهه اخیر در سایه شرایط ناشی از وقوع انقلاب و 8 سال دفاع مقدس که فرزندان این مرز و بوم ناچار شدند بیش و پیش از اندیشیدن به هر چیز، به دفاع از آرمان‌ها و سرزمین خویش برخیزند و در راه پاسداری از دین، آیین و وطن مردانه جان نثار کنند، اهمیت خود را تا حدی از دست داده بود.

ویژگی‌های دوران سازندگی کشور و تحولات سیاسی بعد از آن نیز کمتر مجال آن را فراهم ساخت تا آیین دیرین نوروزی ایران زمین جایگاه گذشته خود را در کشور بازیابد. اما به نظر می‌رسد در سال‌های اخیر، با تشکیل سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، توجه به سنت‌ها و آیین‌های ایرانی شدت گرفته و این روند روز به روز بهبود می‌یابد. نشانه‌های این تحول آشکار است.

امسال، نوروز به پیشنهاد ایران و کشورهای آسیای میانه، به عنوان میراث معنوی جهانی در یونسکو به ثبت رسید. تهران پایتخت پس از ده‌ها سال، به همت سازمان میراث فرهنگی در روزهای اخیر شاهد برپایی باشکوه جشن ملی نوروز و اقوام ایرانی کاروانسرای خانات در قلب تهران قدیم بود که در آن، اقوام و ساکنان استان‌های گوناگون کشور، با نوای ساز و سو رنا، آداب و رسوم، سنت‌ها و صنایع دستی خود را به مدت 7 روز به نمایش گذاشتند و جای جای شهر تهران نیز شاهد تزیین بی‌سابقه میادین و خیابان‌ها با شیوه‌های گوناگون است تا در سایه همراهی نهادهای عمومی و دولتی با شور و شوق همیشگی مردم برای بزرگداشت آغاز سال نو، نوروز ایرانی عظمت و زیبایی خویش را بیش از پیش به همگان نشان دهد. با نزدیک شدن نوروز، حاجی فیروز نیز چندی است به خیابان‌ها آمده تا آمدن سال نو را نوید دهد. او با آن چهره سیاه و لباس قرمز زیبای خود، پرچمدار سنت از راه رسیدن بهار است. پس از او، عمو نوروز خواهد آمد تا با دادن عیدی، شیرینی و تخم مرغ رنگی دل کودکان را شاد سازد.

این فضای دل‌انگیز و بازگشت باشکوه نوروز وقتی با واژه‌ها و مفاهیم ناب اسلامی عجین می‌گردد، بیش از پیش قدرت، عظمت و درخشش فرهنگ ناب ایرانی و اسلامی را به همگان می‌نمایاند. آنگاه است که معنای یا «مقلب القلوب و الابصار...» را بهتر درخواهیم یافت و صدای خواجه شیراز را بدرستی خواهیم شنید که در پاسخ تفال ما مستانه می‌سراید: «ساقیا! آمدن عید مبارک بادت....»